Það er kominn 27. nóvember og við erum hér eins og blóm í eggi á Labuan eyju sem hefur komið mér skemmtilega á óvart.
Þegar við höfum komið hér áður höfum við skellt niður akkeri í höfninni fyrir framan miðbæinn í (fríhafnarbænum) Victoria. Þarna er gífurlega mikið af skipum og mikil umferð allskonar fleyja sem ekki er furða því þetta er djúp og skjólgóð höfn sem nýtt er af öllum helstu flutningaskipum fyrir Brunei, Norður Sarawak og megnið af Vestur Sabah. Ekki er nokkur vegur að taka Gumma í land þarna og því þarf bátafólk að taka vatnstaxa í land, við höfum yfirleitt bara stokkið í land eftir bjórkössum og víni sem fæst hér á hlægilega lágu verði áður en lagt hefur verið í hann all snarlega aftur.

Núna er verið að koma upp smábátahöfn hér sem okkur hefur náðarsamlegast verið leyft að liggja við, þrátt fyrir að hér sé allt á fullu alla daga við uppbyggingu og við sjálfsagt oft fyrir vinnandi mönnum. Við erum í miðbæjar útjaðrinum og stutt í yndisleg úthverfin hér, söfn og ströndina.

Það er ágætt að skokka hér og óvenjumargir skokkarar á ferli miðað við það sem ég hef séð hingað til í Sabah. Það er alltaf svo gaman að mæta öðrum sem eru á hlaupum :-)

Kári er svo gott sem ógöngufær og við höfum lært það núna að ef hann gengur eitthvað að ráði hefnir það sín svo hann haltrar og er bólginn lengi á eftir. Því hef ég farið mikið ein í allskonar skoðunarferðir og útréttingar hér á meðan Kári notar tækifærið og gerir við eitt og annað um borð.
Þegar maður býr í bát er nefnilega eins og annar aðilinn sé alltaf fyrir þeim sem vinnur. Því hef ég látið mig hverfa í marga klukkutíma á dag með góðri samvisku og notið þess að skoða þennan fallega bæ sem svo sannarlega hefur komið mér notalega á óvart.

Labuan eyja er um 98 ferkílómetrar, hún er nokkurnveginn þríhyrnd í laginu og liggur mjög nálægt innsiglingunni að Brunei Bay. Aðalbærinn á Labuan er Victoria sem var lögð í rúst í seinna stríðinu en byggð upp aftur og þegar Indónesía stóð í stríði við Malasíu (1963 - 1966) voru þarna aðalstöðvar bandamanna Malasíu. Árið 1990 ákvað stjórn Malasíu að Labuan eyja skyldi vera fríhafnarsvæði og var það fyrsta skref í átt að fyrirhugaðri alþjóða fjármagnsmistöð.

Hér má sjá margar fallegar menjar um sögu staðarins, fólkið er vingjarnlegt með afbrigðum og þökk sé regntímabilinu, þá er hitinn hreint ekkert að drepa mann flesta daga. Við erum reyndar orðin vön rúmlega 30°C