Óðin er æðstur ása, það var hann
sem gaf okkur rúnirnar. Sagan segir að hann hafi hangið níu nætur í heimstrénu særður
og illa haldin af hungri og þorsta. Rétt áður en hann féll úr trénu sá hann
rúnirnar og greip þær. Af þessari sögu má sjá hversu mjög þessi tákn, rúnirnar
voru fólkinu heilagar. Það óttaðist rúnameistarana því það voru þeir öðrum
fremur sem túlkað gátu véfréttirnar(svar goðanna)svo óyggjandi væri. Rúnirnar
hafa og munu standast tímans tönn jafnvel þó að notkun þeirra hafi að mestu
verið aflögð síðustu 300 ár þá hefur það sýnt sig að nútíminn með allri sinni tækni og nýjungum veitir ekki
þau svör sem við köllum eftir. Af þeim sökum köllum við stöðugt til fortíðar og
leitum andlegra svara eins og forfeður okkar.
Óðinsrúnirnar eru okkar tákn, tákn sem við erum svo lánsöm að eiga enn í dag, tákn sem veitt geta okkur svör eða leiðbeiningar við svo mörgu eða jafnvel öllu, bara ef við sýnum þeim einlægni og virðingu. Leifum okkur að trúa á véfréttina, það getur engan skaðað. Leitir þú svara í rúnirnar munt þú ávallt fá svör við spurningum þínum sért þú jákvæð/ur og með opin huga. Gefðu þér aðeins tíma til að hugleiða svörin.
Þessi tvö spil eru
tillögur af lögn á spáspilunum og eru þær ekki nýjar af nálinni. Spilin eru
lögð frá hægri til vinstri eins og gert er við rúnasteina. Spil númer tvö
annars vegar og fimm hins vegar (sterk áhrif) eru helstu áhrifaspil þessara
lagna. Þau hafa "sterk áhrif" á alla lögnina og verður að ráða í spána út frá
þeim bæði til góðs og ills. Spil númer
fjögur í krosslögninni er undirstaðan af spili eitt, tvö og þrjú og segir til
um heildina af fortíð, nútíð og framtíð. Að öðru leiti er það frjótt
ímyndunarafl spyrjandans sem ræður að sjálfsögðu ferðinni. T.d. er algengt með
spáspil að draga spil dagsins eða morgundagsins, nöfn og þess háttar. Með æfingunni kemur leiknin að tengja saman spilin, spilin sem fyrir þér
liggja sem opin bók.