11. sunnudagur í kirkjuári 2010, Stykkishólmur

 

      Jesús var ekki aðeins mikill kennari með fagnaðarboðskap, sem var víðtækari á allan hátt en nokkur fyrir siðferðiskenning, heldur var hann einnig í breytni sinni fyrirmynd fullkomins lífernis. Fræðsla hans og fordæmi var svo stórkostlegt að sérhver verknaður hans hafði áhrif á það sem var inntak þeirra frásagna sem sagt er frá í fleiri en einu guðspjalli.

      Hér heyrðum við um náið samband hans við faríseann Símon, sem hafði boðið honum til málsverðar heima hjá sér og einnig nokkrum öðrum faríseum, svo að þeir gætu virt Jesú fyrir sér og myndað sér skoðun á honum.

      Fyrst skulum við íhuga hvernig hann tók á móti honum. Venjulega tók gestgjafi á móti gesti sínum með kossi og hefði einnig séð til þess að hann hefði vatn til að þvo rykið af sandalaklæddum fótum sínum. Hann hefði einnig haft tiltækt smyrsl sem hefði sennilega haft lækniskraft (líkt og alóe). Jesú var þetta ljóst og einnig hitt að gestgjafinn var ekki viss um hvort hann ætti að taka honum sem jafningja. Hann færði Jesú ekkert af þessu en vísaði honum til sætis í legubekk við borðið þar sem gestirnir lágu til hálfs enda var það talið þægilegt þegar þeir mötuðust. Símon hefur sennilega talið að sér bæri ekki að sýna nein merki um velþóknun í nærveru hinna faríseanna sem vildu kynnast Jesú betur og þess vegna var ekki komið fram við hann eins og jafningja, eða því sem næst.

      Það sem ósagt er látið í persónulegum samskiptum er hlaðið merkingu sem aðeins fer framhjá þeim sem eru tilfinningalega sljóir. En Jesús var afar tilfinninganæmur og í upphafi lét hann sem ekkert væri. Hann hlýtur að hafa hitt Símon áður við aðrar kringumstæður og Símon hlýtur að hafa orðið fyrir sterkum áhrifum af samræðum þeirra. Hann kann einnig að hafa heyrt frásagnir annarra um Jesú.

      Mikill umgangur hefur verið um hús Gyðinga á þessum tímum. Bersyndug kona hafði frétt að Jesús væri í húsinu og henni fannst hún knúin til að fara að hitta hann. Hún var afar tilfinninganæm og hefur valið sér viðskiptavini af skynsemi. Hún hlýtur strax að hafa gert sér grein fyrir því að Jesús var algjörlega laus við hvers konar spillingu og kraup þegar á kné við bekkinn þar sem hann lá. Hún hafði smyrslabuðk í hendi sér sem hún notaði líklega við viðskiptavini sína. Hún kraup þar á kné og fór þegar að gráta vegna djúprar iðrunar og tár hennar lauguðu rykuga fætur Jesú. Hún hefur sennilega skilið hvað var á seyði þegar hún sá rykið. En hér var um algjöra og ótakmarkaða lotningu að ræða. Fyrir ekki alllöngu las ég frásögn um franska konu sem hafði starfað með vændiskonum. Þar sem helgir dómar voru ekki hvarvetna fór hún ásamt vændiskonunum til Basilíkunnar í Lisieux þar sem helgir dómar heilagrar Teresu eru venjulega varðveittir. – Ég minnist þess eins og það hefði gerst í gær (fimmtíu árum síðar) þegar ég fór inn í Basilíkuna og varð næstum máttvana sakir þess sæta ilms sem stafaði frá þeim. – Konan gat fyrir kynni sín við vændiskonurnar auðveldlega skilið dýrlinginn sem var gædd svo miklum kærleika til manna, að hún var „ein af þeim“ – og sá að kærleikurinn til hins guðdómlega var „köllun hennar“. Hvort tveggja er eðlisskylt og sýnir hinn óendanlega kærleika Teresu en eins og þið munið bað hún fyrir morðingja nokkrum og fékk tákn um bænheyrslu.

      Við  þetta stóð Jesús á fætur og kenndi Símoni ógleymanlega lexíu. „Þessi bersynduga kona sýndi mér óendanlega meiri gestrisni en þú. Hún kyssti fætur mína og þerraði þá með hári sínu af tárunum sem hún úthellti og smurði þá síðan með dýrum smyrslum.“ Síðan bætti hann við þessum vel völdu orðum: „Syndir þínar eru fyrirgefnar. Trú þín hefur frelsað þig, far þú í friði!“ Farísearnir sem heyrðu þetta tóku eftir því að hann gerði tilkall til þess að vera guðdómlegur. Frásöginni lýkur með stuttum eftirmála þar sem sagt er að postular hans og fáeinar konur,sem hann hafði læknað og losað við illa anda, hafi fylgt honum. Lúkas nefnir Maríu Magdalenu en hann hafði vísað sjö illum öndum úr henni. Þar var einnig Jóhanna, kona Kúsa, ráðsmanns Heródesar, og Súsanna. Öll báru þau vitni um mátt og gæsku Guðs að verki í Jesú Kristi, en hvorki Símon né hinir gestirnir skynjuðu það. Amen.