14. sunnudagur ķ kirkjuįri 2010, Stykkishólmur
Persónulegt bošunarstarf Lśkasar hófst meš žvķ aš hann fylgdi Pįli postula į trśbošsferšum hans. Hann var žvķ vel ķ stakk bśinn aš fylgjast meš og hlżša į prédikanir postulanna og įhrifamįtt žeirra. Įšur en hin ritušu gušspjöll uršu til var fagnašarerindiš oftast prédikaš og hinn spįmannlegi leyndardómur tengdur lķfi Jesś og žeim opinberunum sem hann birti, en žó fremur sagt frį tengslum hans viš hina upprunalegu lęrisveina og eftir aš Heilagur andi kom yfir žį į hvķtasunnu uršu leyndardómar Jesś višvarandi og nęrtękir öllum fyrir prédikun fyrstu postulanna. Fyrir spįdómsorš postulanna og ķ kęrleiksanda žeirra, hélt Heilagur andi innreiš sķna ķ hug og hjarta įheyrenda žeirra og vakti meš žeim žrį til aš endurfęšast og lifa ķ öllum žessum leyndardómum,
sem žeim voru allir formlega og aš lokum fengnir fyrir skķrnina ķ vatni sem var tįkn um hreinsun og meštöku stöšugs lķfs ķ heilagleika leyndardómanna. Įšur en gušspjöllin voru rituš höfšu postularnir tekiš til starfa og var Pįll žeirra žekktastur žvķ Guš var aš verki ķ honum af miklum mętti sķnum og oršfimi viš aš móta leyndardómsfullan lķkama Krists śr mönnum en hann upphefur muninn milli Gyšinga og heišingja og er aš verki jafnt ķ körlum sem konum og gerir žau öll eitt ķ Kristi.
Žegar Pįll kom ķ jįrnum til Rómar til rétthaldanna yfir sér, var Lśkas ķ för meš honum. Pétur var žegar žangaš kominn įsamt Markśsi og hann skrifaši hjį sér endurminningar lķfsins meš Jesś įsamt prédikunum hans og gjöršum. Žetta varš seinna aš gušspjalli ķ žeim skilningi sem fyrst var lagšur ķ oršiš gušspjall og styrktist fyrir žann andlega mįtt sem žį žegar var farinn aš umbreyta žeim sem hlżddu į hina kristnu prédikun. Naumast er mögulegt aš félagi Pįls hafi ekki hitt Pétur og félaga hans. Lķklega hefur Lśkas sagt frį žvķ aš hann hefši ķ hyggju aš rita gušspjall og kynni žvķ aš hafa tekiš meš sér til baka afrit af gušspjalli Markśsar meš žaš ķ huga aš rita fyllra gušspjall en žaš sem Markśs hafši skrįš, en tengt žvķ į margan hįtt og meš żmsum mikilvęgum višbótaratburšum, fyrst frį ęsku Jesś sem Jóhannes hefur getaš sagt honum frį žegar hann kom viš ķ Efesus.
Ķ gušspjalli dagsins segir frį žvķ aš Jesśs sendi sjötķu og tvo lęrisveina sķna, tvo og tvo saman, til aš prédika og lękna. Žetta er eina frįsögn gušspjallanna žar sem segir frį žvķ aš lęrisveinarnir hafi hjįlpaš til viš bošunarstarfiš. Bošunarstarf žetta var mikilvęgt og veršur aš skoša žaš ķ tengslum viš prédikun žį sem Lśkas hafši kynnst hjį Pįli og hann greinir frį ķ gušspjalli sķnu. Hann sendi žį žegar žeir voru reišubśnir og žeir įttu aš undirbśa komu sjįlfs Drottins, og įvallt var litiš svo į aš žetta vęri hluti af ferš sem myndi enda ķ žjįningu hans og dauša ķ Jerśsalem, og sķšan kęmi upprisa hans. Mikilvęgi og helgi žessa bošskapar samsvaraši einfaldleikanum ķ lķfi žeirra. En žessum einfaldleika var einnig ętlaš aš vera mótvęgi viš gnęgš žeirrar uppskeru sem ķ vęndum var, og vķsa til žess aš žarna vęri ašeins um brotabrot af henni aš ręša. Žess vegna įttu žeir aš bišja Drottin aš senda žeim marga samverkamenn, aš bišja prédika sama fagnašarerindiš og uppskera til fulls. Žessi einfaldleiki įtti aš varšveita žį sem flekklaus lömb mešal grimmra ślfa. Žeir įttu aš reiša sig į aš Guš myndi sjį fyrir žeim. Žeir įttu ekki aš hafa meš sér peninga og engan mal til aš geta tekiš viš gjöfum. Žeir įttu aš vera berfęttir til aš venjast grżttum og ógreišfęrum leišum. Fyrir aušlegš ķhugunar sinnar įttu žeir af einlęgni aš geta bešiš um Gušs friš ķ hverju žvķ hśsi sem žar sem dyrum var lokiš upp fyrir žeim. Žeir įttu aš vera svo andlega vakandi aš žeir įttu aš sjį hvort sį frišur sem žeir óskušu eftir kęmi ķ raun yfir hśsin og ķbśa žeirra. Ef svo var įttu žeir aš njóta žeirrar gestrisni sem žar var aš hafa.
Žeir nutu žess frišar sem Guš gaf žeim og įttu aš sżna mįtt hans, sem var frį Kristi kominn, og žeir įttu einnig aš lękna sjśka.
Žeir nutu ekki ašeins sameiginlegrar gestrisni heldur var žeim einnig hafnaš sameiginlega. Og lķkt og žegar Gyšingarnir žurrkušu dustiš af fótum sér žegar žeir sneru heim śr feršalagi, žannig įttu žeir aš žurrka dustiš af fótum sér ķ žeim borgum žar sem ekki var tekiš viš žeim. Helgin er, lķkt og allir góšir hlutir, skilgreind af takmörkum andstęšu sinnar. Drottinn vor minnist upphafs sögu Gyšinga žegar Sódómu var eytt eftir aš Abraham hafši yfirgefiš hana. Lśkas stękkar žennan męlikvarša um takmarkaša höfnun, sem tók til raunveruleika Gušsrķkis sem nś var aš ganga ķ uppfyllingu vegna mikils fjölda lęrisveina og žeirra sem tekiš höfšu sinnaskiptum. Žeir höfšu nś safnast saman ķ eftirvęntingu gjörvallrar uppskerunnar sem hafši lifaš af storma og įföll sem ętķš ógnušu henni. Žetta var andartak gleši og fullnęgju ķ opinberun gęsku Gušs žegar hluti samfélags manna safnašist saman undir blessandi kęrleika Gušs. Amen.