15. sunnudagur ķ kirkjuįri 2006, Stykkishólmur
Prédikun Jesś ķ samkunduhśsinu ķ Nasaret kallaši fram öfund og illsku ķ įheyrendum hans og kom ķ veg fyrir aš nokkur sįla žar leitaši Gušs, en žaš hefši veriš einkennandi fyrir hina sönnu žjóš Gušs. Žetta sżndi fram į naušsyn bošunar fagnašarerindisins og aš žörf var fyrir herferš sem fólst ķ fleiru en slagoršum. Ķ henni fęlist aš berjast fyrir leifum hins upprunalega réttlętis ķ mönnum og byggja žį upp į jįkvęšan hįtt, žar til lķkami og andi hefšu nįš öruggu sambandi viš Guš, sem gęti sķšan styrkst og vaxiš.
Viš bśum į tķmum sem varla žekkja annaš en leik meš slagorš og leitin aš velferš sįlar og lķkama er geysilega erfiš. Einfalt og varla skilgreinanlegt frelsishugtak rķkir yfir öllu. Jafnvel mismun kynjanna og žörf žeirra fyrir mismunandi hneigšir er stökkt į kaf ķ hafsjó efasemda žegar žeir sem eru į móti slķku setja į žau andstęš merki samsömunar og berjast į móti žessum mismun sem er ķ ešli kynjanna. Afleišingin ętti ekki ašeins aš verša velferš samfélagsins sem byggir į heilbrigšu sambandi žeirra tveggja ķ breytileika sķnum (en menn efast um žetta). Žį ber einnig aš hyggja aš framiš samfélagsins ķ nęstu kynslóšum, en žaš er ekki efst ķ huga manna. Og meira aš segja ein žjóš, sem įšur einkenndist af traustum kristilegum gildum, lżsir žvķ nś yfir aš žróašasta apakyn hafi sama rétt og menn. Žaš er ekki aš undra aš heimur mśslķma hęšist aš žessu! (*)
En Drottinn vor hafši hrundiš af staš hreyfingu manna sem knśin var įfram af gušdómlegum krafti og anda til aš öšlast ęšstu velferš manna. Žetta getur ašeins gerst ķ beinu sambandi mannkyns viš skapara og framfęranda manna sem lifir ķ fullkominni persónu og fullkomnun andans. Og hann réttir śt hönd sķna į ögurstundu og kallar mennina til kęrleikssambands viš sig: Aš žeir njóti sęlunnar, jafnvel ķ žessu lķfi, ķ eftirvęntingu hinnar eilķfu sęlu sem į aš njóta ķ anda jafnt sem lķkama aš fyrirmynd upprisulķkama Jesś.
Menn verša aš losa sig viš mannlegar įhyggjur og tengjast Guši ef žeir eiga aš geta śtbreitt žennan bošskap į öllum stigum. Įšur en lęrisveinunum var śthlutaš verkefnum sķnum žurfti aš reka śt hina sviksömu illu anda. Žęr glötunarleišir sem menn feta eru afleišing įhrifa andanna, en žeim var ętlaš aš varša leišina til Gušs, og viš įttum sķšan aš taka undir lofgjörš žeirra sem var hluti sęlu žeirra. Aušvitaš er ekki hęgt aš skilja hinn djöfullega uppruna illskunnar. Menn setja sig ekki upp į móti ešli illskunnar og žeir hvetja ekki til réttrar notkunar frelsis manna. Žaš žarf meira aš koma til en mannlegt afl til aš leišrétta žetta og mašurinn veršur aš sętta sig viš aš rętur sišferšilegra möguleika hans og forsendu žess aš hann noti farsęllega alla krafta sķna hans hljóti aš vera aš leita hjį Guši. Hann veršur aš bregšast viš stöšugri hvatningu og kalli Gušs og beina huga sķnum jafnframt til Gušs, en žetta įstand getum viš kallaš frelsun.
Prédikarar žess verša aš horfa į veruleikann meš hlišsjón af žessu og einnig verša žeir aš hafa brżnustu naušsynjamįl manna ķ huga. Žeir žurftu liš manna til aš halda burtu villidżrum og hjįlpa žeim aš ganga slęma vegi og götur žegar žeir héldu į vit žeirra sem bjuggu viš hvaš mesta einangrun. En žeir bįru engar eigur sķnar meš sér, enga peninga, ekki einu sinni brauš sem talist gęti rétt aš hafa meš sér, og žeir bįru einfalda ilskó į fótum. Žvķ hafa žeir haft alla burši til aš finna žann Guš sem var allt ķ öllu ķ lķfi žeirra, en žeir voru bošberar hans og žvķ žeir sęttu sig viš žaš sem hann rétti aš žeim.
Žį voru menn gestrisnari en nś. Žeir žįgu gestrisni eins og hśn vęri Gušs gjöf og reyndu ekki aš leita aš žęgilegri vistarverum. Andstęšingar žessarar postullegu ašferšar óeigingjarns lķfs ęttu aš sżna öllum sem į horfšu aš mįttur Heilags anda var aš starfi ķ žeim. Ef žeir gętu žaš ekki, žį gętu žeir ekki veriš annaš en óvinir Gušs og sżna yrši žeim fram į aš bošskapur hjįlpręšisins stęši žeim ekki nęrri.
Og aš lokum skal minnst į aš mikilvęgustu verkefni prédikaranna sem unnu saman aš žvķ aš koma į aš nżju heilagleika og kęrleika mešal manna voru ekki fleiri en žrjś. Ķ fyrsta lagi įttu žeir aš hvetja til išrunar en viš žaš dregur śr frumkvęši illu andanna umhverfis. Gušdómlegur mįttur er įkallašur til aš rekja žį brott, en žeir sem losna undan valdi žeirra öšlast hiš mesta frelsi sem grundvallast nś į hvatningu af gušdómlegum uppruna, sem er frelsi Gušs, en ķ žvķ verša menn aš lifa ef žeir eiga aš geta notaš sitt eigiš frelsi į réttan hįtt. Og ķ žrišja lagi er žaš hlutverk žeirra aš lękna sjśkdómana ķ žjįšum lķkömum, en žaš er hluti žess aš endurnżja fullkomna vellķšan sįlar og lķkama svo aš žeir geti séš viš myrkri andanna. Žessi algjöra samsemd lķkama og anda, sameinuš ķ ęšra veldi endurlausnarinnar, er fremsta markmiš kristnibošans sem Drottinn vor sendir nś śt til aš halda įfram sķnu eigin bošunarstarfi. Amen.
_______________________________________________________
(*) CLICK HERE!