4. sunnudagur ķ ašventu 2004, Stykkishólmur

 

            Lķkt og Lśkas gušspjallamašur segir žannig frį barnęsku Jesś og atburšum sem henni tengdust, aš gušspjalliš veršur nįnast gušspjall Marķu, žannig eru orš Matteusar gušspjallamanns um Jósef til žess fallin aš gera žau aš gušspjalli Jósefs, einkum um žaš sem snertir ęsku Jesś.

            Žar segir frį žvķ aš Marķa hafši hlotiš getnaš af Heilögum anda. Af samhenginu mį rįša aš einmitt žį hafi Jósef vitnast allur mįlatilbśnašur. Žegar konur verša žungašar, einkum ķ fyrsta sinn, veršur breyting į śtliti žeirra, sérstaklega ķ framan. Žaš er til marks um meygetnaš Marķu aš žessi breyting varš ekki į henni, en ašrar vķsbendingar birtust. Marķa kann aš hafa sagt Jósef frį einhverju ķ sambandi viš getnašinn, sem hśn sagši seinna Lśkasi. Svo viršist sem Heilagur andi hafi komiš žvķ įleišis til hans įn  žess aš fleira hafi veriš gefiš upp um leyndan uppruna alls žessa.

            Jósef hlżtur aš hafa ķgrundaš alla žį möguleika sem opnir voru honum og henni. Hann ķhugaši aš fara frį henni, en žaš er ķ raun merking oršsins „skilnašur“. Lķklega hefur įstęšan veriš sś aš Marķa hljóti aš hafa tilheyrt Guši į einhvern sérstakan hįtt og hann yrši žvķ aš lįta Guši hana eftir. Žetta var fyrst og fremst trśarlegur ótti, ekki ótti um hneyksli sem myndi skaša oršstķr žeirra žriggja. Hann hefur haft einhverja hugmynd um hvert hśn gęti fariš svo lķtiš bęri į žar sem hśn gęti ališ barniš. Ekkert er sagt um žaš hvaš sķšan skyldi gerast.

            Hann hafši ekki gert upp hug sinn um žaš hvaš gera skyldi žegar Guš greip inn ķ. Lķkt og geršist hjį Marķu žį sendi Guš engil til hans.

            „Óttastu ekki...“, mildi žessara orša er mikil. Og ķ žeim felst gušdómlegt leyfi. Aš vķsu tilheyrir hśn Guši į sérstakan hįtt en žś skalt ekki óttast aš eignast hana, ganga ķ hjónaband meš henni og bśa meš henni. Žaš er algjörlega sannleikanum samkvęmt aš barniš er af Heilögum anda, žvķ aš žaš mun vinna himnesk verk. Hśn mun ala son og žś skalt lįta hann heita Jesś svo aš nafn hans verši ķ samręmi viš fyrirfram įkvešiš hlutverk hans, aš hann frelsi lżš sinn frį syndum žeirra. „Lżš sinn“ ķ tvennum skilningi – gyšingažjóšina sem hann tilheyrši en miklu fremur žó žį sem honum tilheyršu. Žetta er ķ raun og veru nokkurs konar fyrirfram skżring į nafninu Immanśel sem honum var gefiš ķ spįdóminum sem Matteus vitnar sķšan til: „Sjį, męrin mun žunguš verša og son ala. Nafn hans mun vera Immanśel, žaš žżšir: Guš meš oss.“

            Afleišing žessarar frįsagnar er dįsamleg: barniš er Guš og žvķ tilheyrir honum žaš fólk sem bżr meš honum, žar sem hann er Guš meš oss.

            Žegar fólk stendur frammi fyrir erfišum įkvöršunum į žaš oft erfitt meš aš koma kyrrš į hugann įšur en žaš festir svefn. Jósef var sofnašur en žaš sem ķžyngdi honum fylgdi honum inn ķ svefninn. Draumurinn var byggšur į stašreyndum og innihélt fyrirmęli. Hann įtti ekki aš rįšfęra sig viš neina ašra, hvorki rabbķna né presta sem myndu vekja grunsemdir meš nęrveru sinni. Öllu žessu var foršaš fyrir afskipti Gušs sem hagręddi öllu eins og best varš į kosiš.

            Svo vaknaši Jósef og hann hafši žį endanlega gert upp hug sinn ķ samręmi viš hin gušdómlegu įform sem honum höfšu vitnast. Žetta var ekki gušdómlegt frumkvęši sem sem varš aš stķga nišur į sviš einhvers konar rįšageršar, heldur var žetta frumkvęši sem tengdist ķ smįatrišum sérstöku sambandi sem opnaši dyrnar aš möguleika žar sem hinn mikli leyndardómur Gušs tęki į sig mynd manns įn nokkurrar truflunar. En žetta eru einkenni frumkvęšis Gušs. Sérhvert žeirra er mikilvęgt žvķ žaš breytir ešlilegri rįs hluta og sérhver breyting er žrungin merkingu og felur ķ ser lęrdóm og beinist aš hjįlpręši mannanna. Og samt er žessu frumkvęši hrundiš af staš į žann hįtt aš žaš trufli mannkyniš sem allra minnst. Ašeins žeir sem taka žįtt ķ žessum atburšum skilja hvaš žaš er sem gerist og žeir eru svo varkįrir aš žeir lįta ekki uppskįtt um žaš sem žeir hafa vitneskju um. Heišarleiki Jósefs og djśpur skilningur hans geršu hann aš miklu veigaminni žįtttakanda ķ žeim miklu atburšum sem žarna geršust en efni stóšu til. Ķ grķskum leikritum kvöldust persónurnar mjög yfir frumkvęši žvķ sem Guš fékk mönnunum og žeir menn sem voru žįtttakendur ķ slķkum atburšum uršu fyrir miklum hörmungum. Örlög žeirra eru rįšin og žeir missa algjörlega fótfestuna. Žess konar įtök sżna aš minnsta kosti mikilvęgi slķkra atburša og hvaša erfišleikum er bundiš aš leysa žį į mannlegan hįtt. Įstand sem var aš minnsta kosti mjög alvarlegt var fengiš Jósef til lausnar. Guš talaši sérstaklega og ķ einlęgni til hans, ekki ķ sķšasta sinn. Hógvęrš hans og heišarleiki geršu žaš aš verkum aš hann gat metiš alla hugsanlega möguleika og rįšiš fram śr įstandinu.

            Žaš var sakir žess aš Guš stóš fullkomlega aš baki honum og žaš į jafnvel enn betur viš um Marķu. Śt frį žessu getum viš įętlaš um ešli sambands žeirra sem karls og konu. Žau voru ķ Guši bęši saman og fęšing Jesś gerši žaš aš enn meiri sannleika. Sameining hjartna žeirra hefur veriš stöšug, einnig žegar žau opnušu sig fyrir nżjum atburšum.

            Žau hljóta aš hafa veriš umlukin žögn fulkomins og gagnkvęms skilnings, sem hefur stöšugt vaxiš aš gęšum eftir fęšingu Jesś. Žetta var žögn sem aldrei svęfši neina hugsun heldur rann hśn sitt skeiš ešlilega. Og ķ žessari žögn talaši Guš stöšugt til žeirra og einkum žar sem orš Jesś, hversu smįvęgilegt sem žau virtust vera, voru lķka nęrverandi sem heyranleg orš Gušs, og milli hins ótalaša oršs Föšurins sem var višstaddur og orša Jesś, sem ķ persónu sinni var Sonur hins eilķfa Föšur og innblįstursins frį Heilögum anda sem lķfgaši og helgaši, var enginn munur nema sį sem var į žvķ hvernig žessi orš voru fram fęrš. Amen.

 

Father Edward Booth O.P.                                               Fransiskussystur,

                                             Austurgata 7,

IS-340 Stykkishólmur,

Iceland.

Tel.(personal): (00354) 438 1127

FAX (Convent) (00354) 438 1696

[Tel. (Convent) (00354) 438 1070]

EMail: e.booth@simnet.is

Jól 2004

Til allra kažólskra ķ Stykkishólmi, Grundarfirši, Ólafsvķk og Hellissandi

 

 

Hvaš annaš gęti sżnt anda jólanna į jafn įhrifarķkan og glešilegan hįtt og ķtölsk jata, einkum ķ anda Napólķhefšarinnar, žar sem koma Krists inn ķ hinn raunverulega heim viršist svo mįttug og žó svo ešlileg? Žetta er hluti įtjįndu aldar jötu ķ rómversku kirkjunni Santa Maria in Via. Snilld og smekkvķsi Ķtalanna er undraverš. Žann 28. september 2002 var vķgš „Jata höfrunganna“ (Presepio dei Delfini) meš blessun biskupsins į stašnum og viš fögnuš heimamanna. Var henni sökkt ķ hafiš viš strendur Ligśrķu, nįlęgt Sestri Levante, og situr žar nś į 12 metra dżpi į steinsteypusökkli. Kafarar geta žar séš bronshöggmyndirnar en įn uxans og asnans. Ķ žeirra staš eru komnir tveir vinalegir höfrungar. Žiš getiš séš žetta allt į vefslóšinni:

http://digilander.libero.it/aclitrigoso/presepio%20dei%20delfini.htm

Žį er einnig aš finna žar sérsamda hugvekju af žessu tilefni og birti ég hér eitt erindi hennar:

http://digilander.libero.it/aclitrigoso/Preghiera%20Presepio%20dei%20Delfini.htm

„Meš žessu barni opnar Guš fašm sinn lķkt og kross og segir viš hjörtu okkar: Elskiš hvert annaš įn alls ótta viš aš gefa sjįlf ykkur algjörlega. Komiš öll nęr og horfiš til hafs: žetta barn er Guš meš okkur! Hans vegna brosir Guš og fęrir okkur glešibošskapinn: Žiš eruš öll synir mķnir, žiš eruš mér öll kęr. Fęriš öšrum friš og mildi og öllum heimi kvešju og fyrirgefningu. Meš žessu litla barni mun okkur aušnast aš brjóta nišur mśra haturs og binda enda į strķš og veita ókunnugum og flóttamönnum hśsaskjól.“

Jólamessur ķ Stykkishólmi: 24. desember (mišnęturmessa) kl. 24:00; 25. desember kl. 14:00; 26. desember (sunnudagur, hįtķš hinnar heilögu fjölskyldu) kl. 10:00; 31. desember kl. 18:00; 1. janśar 2005 (stórhįtķš Marķu Gušsmóšur) kl. 10:00. Ķ Grundarfirši  27. desember kl. 17:00; ķ Ólafsvķk  27. desember kl. 18:30.

Ég óska ykkur öllum blessunar og glešilegra og helgra jóla!