29. sunnudagur ķ kirkjuįri 2005, Stykkishólmur
Leištogar Gyšinga höfšu um langa hrķš reynt aš flękja Drottin vorn og sķšan kristna menn ķ illdeilur viš rómversku yfirvöldin. Rómverju höfšu žó aš minnsta kosti réttarhöld įšur en žeir dęmdu menn. Ég las ķ vikunni athugasemdir rśmenska erkibiskupsins Lucian Muresan ķ Faragas og Alba Julia frį Rśmenķu til biskupasżndódunnar, žar sem lżst er óprenthęfu oršfęri žeirra skammaryrša sem kommśnķsk yfirvöld Rśmenķu beindu til kažólskra presta ķ Rśmenķu. Žaš er aš sjįlfsögšu ljóst aš žau voru ekki višstödd žegar Rómverjar kvįšu nišur uppreisnirnar ķ Ķsrael, fyrir uppreisnina miklu įriš 70 e.Kr. Žó aš Rómverjarnir vęru ruddalegir gagnvart Gyšingum žį létu žeir žó trśarbrögš žeirra opinberlega ķ friši žar og annars stašar.
Žarna er um aš ręša mikla ögrun af hendi leištoga Gyšinga. Ef Drottinn vor hefši hallmęlt sköttum Rómverja en žetta framlag rann tęknilega séš til keisarans vissu žeir nįkvęmlega hvar žeir ęttu aš koma žessum upplżsingum į framfęri svo aš feršafrelsi Drottins vors yrši skert, įn žess aš žeir kęmu žar viš sögu sjįlfir. Fólkiš myndi hika viš aš gera uppreisn gegn Rómverjum ef žaš héldi aš žeir stęšu fyrir žeim. En žarna ganga hįlfvolgir stušningsmenn Heródesarsinna og hinir afar ströngu farķsear ķ vanheilagt bandalag og įkveša aš žeir skuli reyna aš fį hann til aš fordęma skattheimtu Rómverja į žeim forsendum aš žaš vęri andstętt Gušs lögum.
Er žetta löglegt eša ekki? Spyrja žeir.
Žeir sóttust eftir formlegum hreinleika en gleymdu einu žegar žeir guldu keisaranum žaš sem honum bar og nutu um leiš góšs af žeirri reglufestu sem rómverska hernįmiš veitti žeim. En žaš var aš į peningnum var įletrun sem lżsti rómverska keisaranum sem gušdómlegri veru žvķ žaš var žaš sem Įgśstus og arftakar hans höfšu haldiš fram. Žvķ var įletrunin į peningnum gušlast og ķ framhaldi af žvķ braut myndin ķ bįga viš annaš bošorš Móselaganna žvķ hśn sżndi mynd af manni sem opinberlega var talinn guš. Žetta mįl var svo alvarlegt aš žeir įttu ekki aš eiga nein višskipti meš žessum peningum eša koma nįlęgt innheimtu žeirra skatta sem runnu til keisarans sem taldist vera guš.
En samvinna var bošskapur dagsins. Heródes Antķpas, hęstrįšandi Galķleu, hafši reist höfušborg sem tileinkuš var Tķberķusi keisara og nefnd eftir honum. Af žeirri įstęšu og żmsum öšrum foršušust margir Gyšingar aš fara žangaš. Og svo var Sesarea Filippķ fyrir noršan, en hana reisti hįlfbróšir Heródesar Antķpasar.
Jesśs las ekki įletrunina į denarnum sem honum var fenginn, heldur lét hann einn žeirra lesa hana, en žeir hljóta allir aš hafa skiliš hvaš hann meinti. Og ekki var hęgt aš żta žessari skošun hans til hlišar. Mįliš var of mikilvęgt og mikla umhugsun žyrfti til aš finna višeigandi lögmįl til aš meta hana og sķšan žyrfti aš athuga hvort menn gętu veriš undanžegnir borgun viš įkvešnar ašstęšur. Gjaldiš keisaranum žaš sem keisarans er hann skilgreindi žetta ekki en hann hefši aušveldlega getaš opinberaš skošanamun jafnvel mešal žeirra sem komu til hans: efasemdir, sennilega réttlętingu, umdeilanlega réttlętingu sem hęgt yrši aš leggja fyrir fund rabbķnanna. Og aš baki žessu öllu var žessi hugsun: herseta og stjórn Rómverjanna er vafalaust til mikils gagns: ętliš žiš aš gera mig einan įbyrgan fyrir žvķ aš segja aš viš ęttum aš hafna žvķ? Hér var um gildru aš ręša og spurning žeirra snerti naumast yfirborš vandans.
En sķšan er žaš hin jįkvęša hliš bošskapar hans. Į rómversku peningunum stendur aš keisarinn sé gušdómlegur. Vissulega er gušdómurinn til, en hann er algjörlega ótengdur veraldlegum valdsmanni. Menn eiga aš veita honum lotningu sakir fullkomleika hans, alveg burtséš frį žeim peningum sem menn greiša ķ skatt. Hann spyr žį hvort žeir hafi gert sér grein fyrir žunga žessarar skyldu?
Žegar žiš spyrjiš trśarlegrar spurningar um aš gjalda skatt žį er guš ykkar varla persóna, heldur fremur óhlutbundin hugmynd sem žiš grķpiš til žegar žiš žarfnist hennar. En gęska Gušs og réttlęti eru lofsverš og kęrleikur hans er slķkur aš ekkert fęr jafnast į viš hann ašeins kęrleikurinn sakir sjįlf sķn. Amen.