33. sunnudagur í kirkjuári 2010, Stykkishólmur

 

      Næsta sunnudag höldum við stórhátíð Jesú Krists, konungs alheimsins. Hið íslenska heiti „alheimsins“ er sterkara hugtak en atviksorðið „universal“ úr ensku en það orð er einnig mikið notað til að lýsa ýmsu léttmeti í enskri tungu og nægir þar að benda á verslanakeðjuna „Great Universal Stores“. Eðlisfræðingar nútímans rannsaka alheiminn, og einkum nefni ég tvær miðstöðvar, CERN í Genf, á landamærum Frakklands og Sviss, og Fermilab, sem nefnd er eftir ítölskum eðlisfræðingi en er staðsett í Batavíu, ekki þó í Austur-Indíum heldur í Illinoisríki í Bandaríkjunum. Fermilab heitir í höfuðið á Ítalanum Enrico Fermi sem fluttist til Bandaríkjanna. Hann uppgötvaði möguleikann á því að menn gætu klofið atómið og haft stjórn á orkunni og virkjað hana eða notað til sprenginga í hernaði. Báðar þessar stofnanir vinna að verkefnum sem miða að því að finna grundvallaragnir, jafnvel sögulega þróun „stóra-hvells“, sem monsignor Lemaitre setti fyrstur fram hugmynd um árið 1927. Hann var Vallóni frá Belgíu og prófessor í eðlisfræði við tvítyngda háskólann í Louvain og einnig náinn samstarfsmaður Einsteins. Í CERN- stofnuninni er hinn svokallaði „Large Hadron Collider“ sem hraðar ögnum á gagnstæðum brautum og lætur þær síðan rekast á með ógnarkrafti svo að agnirnar splundrast. Við það ætla menn að komi fram nýjar grundvallarupplýsingar. Þessi braut er hringlaga og ummáli hennar er 27 kílómetrar. Til þess að hraða þessu leitarferli í þúsundum tilrauna verður hljómi þessara örsprenginga breytt þannig að unnt verði að bæra þær vélrænt saman við þekkt ferli. Hringbraut Fermi-hraðalsins er 6,3 kílómetrar. Þannig leitast maðurinn sífellt við að kanna allt svið þekkingarinnar sem rúmast innan alheimsins. Guð sjálfur gjörþekkir allt til hlítar, af innsæi og óháð tíma en maðurinn er bundinn við efnislegar uppgötvanir, jafnvel þó að tilraunir hans séu flóknar. Þótt við lítum framhjá tilgátum um tilvist margra alheima bendir ýmislegt til þess að efnismassi alheimsins sé svo reglubundinn og stefnufastur að hann hljóti að eiga uppruna sinn í óendanlegum huga sem er að starfi og búi þess vegna yfir vilja, það er að segja kærleika.

      Drottinn vor fastsetti hér skilyrðin sem tilraunirnar fara fram við en þar fara saman siðferði og efnislegir þættir. Hann ávarpar mennina  á þessari plánetu um það sem hann ætlast til af þeim en það er þrautseigja í visku og dyggðum sem hann, Guð og maður, hefur sameinað í einni persónu. Því miður hefur maðurinn afvegaleiðst og misfarið með hinn frjálsa sköpunarkraft og gleði sem Guð gaf honum og sóst eftir eigin ánægju í stað þess að taka mið af heildinni og mannkyni öllu. Hann spáði því að musterið í Jerúsalem yrði jafnað við jörðu en þar dvaldi hann í guðdómlegu ástandi en það var reist í hans nafni. Hann stofnaði því á jákvæðan hátt endanleg trúarbrögð hins mannlega anda sem kallaður er til að nálgast Guð. Framfarir mannsins verða, með Guðs hjálp, að notast að fullu við náð Guðs og taka við guðdómlegum Syni hans og rísa upp til eilífrar dvalar hjá hinni guðdómlegu dýrð. Þessi opinberun bregður birtu yfir allan mannlegan óstöðugleika. Síðan komu aðrir og þóttust búa yfir sömu spádómsfyllingu Messíasar sem hann einn býr yfir. Þetta ferli olli miklum styrjöldum sem allar voru tilgangslausar og einskisverðar og færðu mönnum aðeins skelfingu.

      Þetta ójafnvægi færðist yfir á sjálfa náttúruna með jarðskjálftum, hungursneyðum og plágum sem mannlegur máttur á fullt í fangi með að bregðast við. En þeir sem trúa staðfastlega á hann og gegnum hann á grundvallarmátt Guðs njóta verndar þegar þeir eru krafðir ábyrgðar á þessum ósköpum. Óstöðvandi guðdómsviska verður fengin þeim svo að þeir geti boðað algjört sakleysi sitt. Líkt og gerist í ýmsum borgarastyrjöldum, en stærri í sniðum, mun þessi viska, sem er gjöf Guðs náðar, kljúfa fjölskyldur í ofsækjendur og þolendur þegar þolinmæði þeirra sem þjást kallar fram allt hið innibyrgða hatur. En þeir munu einmitt varðveita sálir sínar í þessari þolinmæði. Og þannig munu þessi mannlegu vísindi um alheiminn rísa upp til hinnar guðdómlegu visku og síðan opinbera sigur Guðs í hans heilögu: bæði í visku og mætti, í þekkingu guðdóms og engla sem mennirnir munu eignast hlutdeild í. Amen.