We must apologise to the translator and to readers that this sermon is based on the wrong gospel:

that for year C, but the correct gospel is as in year A.

The error came to light late on Saturday evening as your editor was preparing a sermon

for the next Sunday, and it is too late to do anything about the Icelandic version.

We have used a weekday sermon from 2003 which has the same gospel,

and that is to be found among the English and French versions for this Sunday.

 

 

 

9. sunnudagur í kirkjuári 2008, Stykkishólmur

 

            Guðspjallamaðurinn Lúkas segir skemmtilega frá rausnarskap rómverska hundraðshöfðingjans.

            Ljóst er að hundraðshöfðinginn eyddi ekki tíma sínum til einskis á þessari erlendu varðstöð. Minni hermaður hefði lagt meiri áherslu á að kynnast yfirmönnum sínum og reynt að fara eftir þeim reglum sem giltu um hersetu þessa svæðis Gyðinga í Galíleu. Kannski hefðu margir yfirmenn Rómverja kosið að vera fremur í Jerúsalem, nema þeim hafi fundist trúarlegt ástand þar yfirþyrmandi, eða þá að minnsta kosti við hafið. Þar kemur álandsvindur á kvöldin og kvöldsólin blasir við þar sem hún sest í Miðjarðarhafið í vestri og því hefur verið eftirsóknarvert að hafa varðstöðu þar, eða eyða þar sumarleyfinu. Í Sesareu, nýrri borg og höfn sem Heródes mikli reisti, er enn að finna talsverðar rústir útileikhúss sem notað var til að setja upp leikrit, eða kannski fyrir kóra og tónleika, því vísindamenn nútímans hafa komist að því að hljómburðurinn var fullkominn. Á einu sætinu þar er eina áletrunin sem til er með nafninu „Pontíus Pílatus“.

            En maðurinn hefur verið önnum kafinn í frítíma sínum og blandað geði við Gyðingana í Kapernaum. Hann var heillaður af menningu þeirra og hafði rannsakað trúarlega menningu þeirra, það er að segja allar hefðirnar og getist vel að þeim. Hann reisti meira að segja nýtt samkomuhús handa þeim. Sá sem kemur til Kapernaum sér þar samkomuhús í rómverskum stíl, og ef menn fyllast forvitni og vilja fá að vita hvort þetta sé samkomuhúsið sem hundraðshöfðinginn reisti, þá er það því miður skoðun sérfræðinga og fornleifafræðinga að svo muni ekki vera.

            Hundraðshöfðinginn átti þræl sem hann vildi greinilega fara vel með því hann kunni vel að meta hæfileika hans. Sem þræll var hann ef til vill ásamt mörgum öðrum ofarlega í huga hundraðshöfðingjans þegar hann sagði Drottni vorum að hann skildi hvað valdið táknaði, því að menn hlýddu boðum hans umyrðalaust.

            Hann kynnti sér hefðir Gyðinga til hlítar og hafði því heyrt þá tala um Jesú. Jesús hafði gert Kapernaum að höfuðstöðvum sínum og gert þar mörg kraftaverk. Þó að hundraðshöfðinginn hefði búið talsvert frá Kapernaum hefur hann vafalaust heyrt menn segja að Jesús væri spámaður og ynni kraftaverk. Hann hefur heyrt af prédikunum hans og hve áhrifarík orð hans og gerðir væru. Hann var hlédrægur að eðlisfari svo hann lét vinum sínum í hópi Gyðinga það eftir að nálgast Jesú, en þeir höfðu ráðlagt að kalla eftir aðstoð Jesú því talið var að þrællinn góði hundraðshöfðingjans lægi fyrir dauðanum. En nú sýnir hundraðshöfðinginn merki um sterka, yfirnáttúrlega trú og einnig trú á lækningamátt Jesú. Aðeins sterk og ómenguð trú gæti hafa komið þessu til leiðar. Hann sendi vini sína til Jesú að bera honum þessi boð: „Ég er ekki verður þess, að þú gangir inn undir þak mitt. En hvar sem þú ert staddur þá trúi ég því að þú munir lækna hann, því trúi ég!“

            Jesús las hjarta hans nákvæmlega: „Ekki einu sinni í Ísrael hef ég fundið slíka trú!“ Og hann fór nákvæmlega eftir beiðni hans og sendi fylgdarmenn hundraðshöfðingjans aftur heim. Sögulokin eru fullkomin: Þrællinn dó ekki heldur náði sér að fullu. Hann bættist í hinn mislita og dreifða hóp þeirra sem Jesús læknaði.

            Þá hefur hundraðshöfðinginn ekki gleymst, nærri tveimur þúsöldum eftir dauða hans. Því að presturinn fer einmitt með þessi orð í messunni þegar hann heldur á lofti helgaðri hostíunni frammi fyrir söfnuðinum. „Domine non sum dignus ... tantum dic verbo, et sanabitur anima mea“. Og þannig gerum við auðmjúka og virðingarverða skoðun hundraðshöfðingjans að okkar. Megi það þóknast Drottni vorum í sérhvert sinn sem við neytum líkama hans, að hann breytist í okkar! Amen.