Hirðisbréf 2008

eftir Pétur Bürcher biskup

Lesist í messum í öllum kaþólskum kirkjum og kapellum á Íslandi

laugardaginn 29. nóvember og sunnudaginn 30. nóvember 2008 
 

Kæru bræður og systur 
 

Nú er brátt ár liðið frá innsetningu minni í embætti Reykjavíkurbiskups. Sum ykkar hafa spurt mig hvernig mér líði á Íslandi. Þar sem við höfum átt margar gleðistundir saman en einnig nokkrar sorgarstundir, svara ég:  Ég er ánægður, Guði sé lof! 
 

Þið munið að fyrir ári geisaði mikill stormur á Íslandi. En á þessum dögum hvílir líka mikil lægð yfir Íslandi þó að frá henni komi ekki mikill vindur eða ausandi regn: Efnahagslífið hrundi vegna fjármálakreppunnar. Nú hefur vindana að vísu nokkuð lægt en eyðileggingin er mikil. Nú er beðið eftir hjálp. 
 

Ég dáist að þeim hugrökku Íslendingum sem hafa sagt mér á þessu erfiðu tímum, að þeir hafi séð annað eins. Allir vita að þeir sem lenda í erfiðleikum biðja Guð að styrkja sig. Þó er mannlegt að spyrja sig, eins og ég skrifaði fyrir stuttu: „Hvert liggur leiðin?“ Eitt er víst: lokaheimkynni okkar eru ekki hér á jörðu. Síðustu atburðir í órólegum heimi fjármálanna hafa minnt okkur á það. Sagt er að enduruppbygging Íslands muni taka mörg ár. Í ljósi þessa verðum við öll að velta fyrir okkur lífsviðhorfum okkar og sambandi okkar við peninga. Að endingu spyrjum við okkur: „Hvar er fjársjóður þinn?“ Svarið finnum við í orðum Frelsara okkar: „Safnið yður ekki fjársjóðum á jörðu, þar sem mölur og ryð eyðir og þjófar brjótast inn og stela. Safnið yður heldur fjársjóðum á himni, þar sem hvorki eyðir mölur né ryð og þjófar brjótast ekki inn og stela. Því hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera“ (Mt 6, 19–21). 
 

Á Íslandi er það okkar hlutverk að þakka fyrir þær aðgerðir sem stjórnvöld grípa til með það að markmiði að ná tökum á hinu erfiða ástandi. Mættum við einnig hafa kjark til að beina huga okkar að kristinni trú okkar, að því að deila með öðrum, að fjölskyldunni, börnunum, lífinu, náttúrunni, sólinni, íþróttunum og vináttunni. Við skulum minnast gilda feðra okkar sem mótuðu þetta land sem er svo fagurt og frjálst. Í upphafi skjals annars VatíkanþingsinsGaudium et spes, segir: „Gleði og von, sorg og angist nútímamannsins, einkum hinna fátæku og þeirra sem líða alls kyns þjáningar, eru einnig gleði og von, sorg og angist lærisveina Krists.“ Þetta fékk til að mynda heilagur Páll postuli að reyna en á þessu ári heiðrar kirkjan hann alveg sérstaklega. 
 

Kæru bræður og systur, Guðsmóðir er með okkur, einnig á Íslandi. Fyrir skömmu hélt hópur héðan í pílagrímsferð til Lourdes þar sem þau báðu fyrir okkur öllum. Við tókum einnig hátíðlega á móti styttu heilagrar Guðsmóður frá Lourdes í dómkirkju Krists konungs í Reykjavík. Með því vildum við sýna að móðir yfirgefur aldrei börnin sín. Við vildum sérstaklega minna á það að móðir elskar börnin sín einstaklega heitt og veitir þeim enn kærleiksríkari vernd og huggun þegar þau gráta og þjást. 
 

Hinn sæli Bartolo Longo frá Suður-Ítalíu er okkur ágæt fyrirmynd, segir Benedikt páfi XVI: „Hvaðan fékk þessi mikli postuli Maríu nauðsynlegan kraft og þol til að ljúka svo stórkostlegu verki sem nú er þekkt um allan heim? Fékk hann það ekki einmitt úr rósakransinum, sem hann þáði að sannri gjöf frá hjarta Guðsmóður? Jú, þannig var það einmitt! Þetta sannar reynsla hinna heilögu: Þessi alþýðlega bæn til Maríu er dýrmæt andleg leið til þess að vaxa í trausti á Jesú og læra af fordæmi hinnar alhelgu meyjar, og fylgja stöðuglega hinum guðdómlega vilja“. 
 

Líkt og feður okkar, í gleði og sorg, erum við á Íslandi á leiðinni til okkar himnesku heimkynna. Ekki er hægt að byggja upp efnahagslífið án Guðs. „Hvar sem fjársjóður þinn er, þar mun og hjarta þitt vera!“ Guð er fjársjóður okkar. Það er gleði okkar að elska hann og meðsystkini okkar. Kæru bræður og systur, kjarni kristindómsins er ekki aðeins að elska heldur og að fyrirgefa. Megi Guð hjálpa okkur við það dag hvern! Amen. 
 

Ykkar Pétur biskup