Heiðra ber og virða hina heilögu því þeir eru fremstir meðal þess frumgróða mannkyns sem hefur uppfyllt hinn guðdómlega vilja fyrir náð hans og með því að líkjast honum. Mannkynið hefur af þvermóðsku sinni komið illa fram við marga þeirra en það gerir vitnisburð þeirra um tilvist grundvallarlögmáls hins guðdómlega lífs í heimi nútímans þeim mun merkilegri. Því er það svo að þótt allir játendur trúarinnar hafi borið innblásið vitni um Guð, hefur kirkjan samt áskilið sér sérstakan dóm um píslarvotta sína sem hafa liðið hjálpræðisþjáningar sínar í einingu við Krist. Tími píslarvottanna er alls ekki liðinn. Við skulum minnast trappistamunkanna sjö sem hlutu píslarvættisdauða í Alsír árið 1996 og enn styttra er síðan ungur ítalskur prestur leið píslarvætti í Austur-Tyrklandi og ítölsk systir var myrt í Sómalíu.

     Afleiðing hjálpræðis heimsins er mikið erfiði og þjáningar en allt fer það fram fyrir náð Guðs og sakir kærleika til Guðs sem annast okkur á þennan hátt. Þessi hugsun leiðir til hins hulda hjarta heilagleikans. Hinir heilögu sýna ekki aðeins nærveru sína með því að biðja um kraftaverk fyrir okkar hönd. Það fylgir í kjölfar þess að þeir hafa óteljandi sinnum þegið ómælanlega náð meðan þeir fylgdu Jesú sem var Vegurinn og fældust ekki þá persónulegu ábyrgð sem fylgdi því að fara að vilja heilagrar þrenningar sem er eins og Faðir okkar og gefur okkur visku frá guðdómi hans og upplýsir okkur og mótar í hans mynd, gerir okkur menn í persónu Sonarins og helgar okkur i Heilögum anda. Hver þeirra hefur innst inni ákveðið að skilja eftir tákn síns eigin frumkvæðis og stefnu og þeir hafa gengist undir umbreytandi einingu við Guð sem er orðinn þeim „allt í öllu“. Og þeir hafa risið upp fyrir mikla náð til þessarar þríeinu nærveru sem er orðin þeirra eini stjórnandi og leiðbeinandi í lífinu. Þeir hafa fyrirfram gengist undir sameiningu við alla aðra dýrlinga frá öllum tímum: hver þeirra ber sinn eigin persónuleika og sögu til þessarar einingar sem nú er órjúfanleg í fegurð og framandleika himinsins. Hver þeirra ber merki mannlegrar sögu ýmissa tímaskeiða og breytileika þeirra eftir löndum, en allir spegla þeir og endurvarpa hinu eina ljósi heilagleikans sem frá örófi og um aldir er runninn upp hjá Guði. Þetta er ljós og þess vegna þekking: einföld og allt um lykjandi, ljós sem sem breytir þeim ekki upphaflega meðan þeir endurvarpa því og dreifa, allt til að gera gæsku Guðs kunna á jörðinni.

     Þeir eru útvaldir meðal allra útvaldra, elskaðir meðal þeirra sem elskaðir eru með guðdómlegum hætti og leitast við að feta áfram þær brautir sem þeir gengu á jörðu: en nú ekki lengur í von og trú heldur í traustri þekkingu. Í þeim er tíminn að engu orðinn í upphafningu þeirra og í þessari upphafningu felst fullnun. Þessi fullnun sem lýsir upp kirkjuna lýsir upp allan heiminn. Þetta er ljós sem tryggir þjónar Guðs taka við en þeir einir hafna aftur á móti sem ekki eru nægilegar staðfastir í trúnni eða skynja það ekki nógu vel.

     Á jörðu dirfðust þeir að vona og láta sig dreyma; og þeir voru teknir á orðinu og boðinn kaleikur þjáninganna sem þeir tóku á móti en fyrir tilverknað þeirra varð hann heiminum kaleikur hjálpræðis. Þeir bergðu af honum samtímis Guðs vegna og honum til heiðurs og fyrir guðsdómlegan kærleika vegna allra samferðarmanna sinna og -kvenna.

     Öll þekkjum við suma þeirra og því skulum við minnast þeirra á sem víðustu sviði á sínum stað í messunni og í okkar eigin huga. Því þeir eru alltaf hjá okkur og við ættum sífellt að minnast þess. Þeir styðja okkur í erfiðleikum og hugga okkur í leyndum sorgum okkar og slást í hóp þeirra sem hughreysta okkur. Nærvera þeirra kveikir mikla gleði og hugsvölun meðal manna. Megi þeir hjálpa okkur að sættast við vilja guðdómsins – þeir sem hafa reynt til fullnustu afturhvarf eigin hugar, hjarta og líkama.

     Öll erum við okkur meðvituð um nærveru þeirra í einingu kirkjunnar. Við erum hluti sama himnaríkis og þeir; látum það koma sífellt betur í ljós í því frumkvæði þar sem himinninn sameinast okkur og því skal Guð vera lofaður: í sjálfum sér og englunum og á þessum degi, framar öllu, í öllum sínum heilögu körlum og konum. Amen.