Allrasįlnamessa 2008, Stykkishólmur

 

            Žaš er vel viš hęfi aš minning allra žeirra trśušu sem lįtnir eru skuli koma ķ staš 31. sunnudags į žessu kirkjuįri.

            Hann kemur į eftir allraheilagramessu en žį minnumst viš žeirra sem hafa notaš žaš sem Guš gaf žeim til žess aš hefja sig upp til hans. Žau skilja okkur eftir hér į jöršu en flest okkar megna ekki aš deila śt žeirri nįš sem okkur var gefin og breyta žar meš heiminum. En sumum hefur žó tekist žessi upphafning vilja og sįlar til Gušs beš beinum kęrleika – kęrleika sem greinir aš žaš sem tengir dżrlingana viš Guš sem er kęrleikur. Žó aš viš göngumst viš žeirri gušfręšilegu skilgreiningu aš „dżrlingur“ sé eitthvaš miklu meira en žaš sem kirkjan telur aš dżrlingur sé, žį lķtum viš samt svo į aš kirkjan hafi višurkennt žį sem hafa sigrast į mótlęti, żmist einhverju innra meš žeim sjįlfum eša frį öšrum, į andstreymi ķ umhverfinu sem eru žį einskonar prófsteinn į stöšugleika hjarta viškomandi persónu. Allt er žetta sįrsaukafullt og sumt meira en lķtiš. En žeir hafa samt sigraš žvķ žrįtt fyrir žaš sem viš sjįum hafa žeir stašiš stöšugir ķ kęrleika Gušs sem žeir hafa brugšist viš meš hetjulegum kęrleika.

            En nś į tķmum er engin slķk takmörk žvķ kęrleikurinn umlykur allt. Nįš žessarar minningar allra heilagra ķ helgisišunum snertir alla žį trśušu sem hafa dįiš, jafnvel žį sem ķ einhverjum skilningi hafa tengst kirkjunniķ skķrninni en ekki notiš fullkominnar freęšslu um leyndardóma trśarinnar. Žarna er fyrst minnst allra slķkra karla og kvenna sem viš höfum žekkt, fjölskyldu okkar, vina og kunningja. Viš minnumst sérhvers žeirra og tengsl okkar viš žį opna jafnvel, fyrir hina óendanlegu uppsprettu nįšar innan kirkjunnar, hjörtu okkar fyrir voninni. Viš žekktum žau öll sem einstaklinga, ef til vill vel eša jafnvel yfirboršslega. Kannski löšušumst viš aš žeim sakir jįkvęšra eiginleika žeirra og žau dvöldu kannski žess vegna ķ huga okkar. Viš vęntum og bśumst nś sjįlf viš okkar eigin persónulega dauša og styrkjumst ķ žeirri trś okkar aš „Guš sé kęrleikur“ og lķtum reynslu žeirra og nśverandi įstand meš hlišsjón af žvķ sem viš höfum lęrt. Viš erum žess mešvituš aš umhverfi žeirra ķ tķma og rśmi er allt annaš en žaš sem viš bśum viš. Hugur engils getur opnast fyrir huga annars engils ķ upphöfnum samręšum og vafalaust eru žęr skķrar og įkafar. Eitthvaš af žessum įkafa hlżtur aš tilheyra hinum trśušu sem lįtnir eru en žeir taka żmist virkir eša óvirkir viš öllu žvķ réttlęti sem hinn almįttugi Guš fęr žeim. Žeir hafa skošaš nįiš samband réttlętis og nįšar sem eru tvö einkenni Gušs og viš lįtum huggast af žeim oršum heilags Tómasar frį Akvķnó sem sagši aš nįš Gušs grundvallašist ekki į fullkomnu réttlęti hans heldur grundvallašist réttlęti Gušs į fullkominni nįš hans.

            Nś lęra žeir į žeim hraša sem Guš setur žeim. Nś upphefja žeir žessa žekkingu sķna og reynslu. En viš erum frjįls og og žvķ sżnum viš žann samhug ķ frelsi okkar aš bišja fyrir friši handa sįlum žeirra sem horfnir eru yfir landamęri lķfs og dauša og bśa nś ķ óendanlegu leitandi og lęknandi ljósi sem endurskapar huga žeirra og sįl meš fullkomnu réttlęti sķnu og fullkomnum friši.

            Žess vegna segjum viš nś meš hinu fornu oršum helgisišanna ķ sįlumessunni, sem eru svo stutt en žó svo fullmerkingar, og sungin eru ķ upphöfnum einfaldleika sķnum viš hįtķšleg tękifęri: „Lux eterna luceat eis; domine, in sanctis tuis quia pius est“ – „Hiš eilķfa ljós lżsi žeim, Drottinn, įsamt meš žķnum heilögu um alla eilķfš žvķ aš žś ert miskunnsamur“. Amen.

 

 

 

 

 

v