Annar dagur páska 2007, Stykkishólmur

 

            Þeir sem röðuðu niður guðspjallstextum þessara daga gera sitt besta til að gera grein fyrir öllum mikilvægustu staðreyndum varðandi uppgötvun tómrar grafar Jesú. Til þess að rjúfa ekki tímaröðina brjóta þeir upp frásögn Jóhannesar um heimsókn þeirra Maríu Magdalenu og Péturs og Jóhannesar, og það er ekki fyrr en á morgun að María Magdalena mætir Jesú upprisnum við gröfina. En í dag heyrum við brot úr frásögn Matteusar sem inniheldur tvo þætti sem hafa viljandi verið settir saman til að leggja áherslu á andstæður ljóss og trúargleði í upprisu hans, móts við algjörlega rangar ásakanir Gyðinganna, sem andstætt staðreyndunum höfðu komið þeim kvitti af stað að lærisveinarnir hefðu stolið líkamanum um nóttina og látið líta svo út að Jesús hefði risið upp.

            Þarna er Matteus sammála hinum lærisveinunum og segir að María Magdalena hafi fyrst allra uppgötvað tóma gröfina og fyrst allra uppgötvað upprisuna. Mattheus sagði einnig söguna af því að engill hefði komið ofan af himnum þegar Maríurnar tvær komu að gröfinni. Birtingu hans fylgdi landskjálfti. Englarnir bókstaflega veltu steininum frá grafarmunnanum. Kannski var Matteus hrifinn af þessari sögu af því að hann var ekki viss um að Jesús hefði getað eða viljað velta steininum frá, en þegar fleygurinn var tekinn burt hefur hann oltið í sitt far og lokað gröfinni. Hann hefur verið talsvert þungur. Þetta sáu varðmennirnir líka og urðu skelfingu lostnir en konurnar fullyrtu að þær hefðu séð engilinn, en hann ávarpaði konurnar og sagði þeim að óttast ekki. Hann tilkynnti að Jesús væri þar ekki lengur, heldur væri hann risinn upp frá dauðum. Hann bauð þeim að sjá auða sylluna þar sem líkami Jesú hafði verið lagður. Hann sagði þeim að tilkynna postulum hans um upprisuna og segja þeim að fara til Galíleu þar sem þeir myndu sjá hann upprisinn.

            Þegar hér er komið sögu hefst guðspjall dagsins. Þegar þær hröðuðu sér aftur til postulanna birtist Jesús þeim sjálfur. Þær voru óhræddar. Þær trúðu því sem engillinn sagði þeim. Af kvenlegum ákafa féllu þær fram fyrir honum og föðmuðu þessa raunverulegu fætur raunverulegs líkama hans. Nú voru þær ekki hræddar lengur Trúin hafði sigrað og þær tóku á móti Jesú í hverri þeirri mynd sem hann kaus að birtast þeim. Tóm mikillar sorgar, jafnvel örvæntingar, hafði lifandi Jesús nú fyllt er hann birtist þeim – og nú var hann augljóslega ódauðlegur og bauð þeim þá huggun og von að njóta návistar við sig að eilífu. Kannski minntust þær nú þessa loforðs að nýju. Nú var allt augljóst, nú ríkti dásamlegur friður og gleðin var ótamin. Jesús hafði alltaf verið alvitur og nú gat hann séð af visku sinni hvert sálarástand þeirra var með því að vitja þeirra. Þannig yrði Jesús aðgengilegur öllum mönnum í krafti og blessun himneskrar tilveru sinnar.

            Andstætt þessu var verk myrkursins. Varðmennirnir við gröfina vöknuðu af dauðastjarfa sínum og sögðu æðstuprestunum frá því sem gerst hafði. Ásamt öldungunum brugguðu nú hinir gömlu og vitru meðal stjórnendanna svikaráð. Konurnar voru þarna og varðmennirnir höfðu séð þær. Það nægði. Þeir hvöttu þá til að snúa út úr frásögninni. Einhverjir menn hlytu að hafa fylgt konunum og hefðu síðan horfið á brott. Þessir menn hlytu að hafa numið líkamann á brott og síðan skapað þá goðsögn að Jesús hefði risið upp frá dauðum.. Þeir studdust við staðreyndir, veltu þeim fyrir sér og bættu ýmsu við og bjuggu loks til eigin goðsögn sem gæti hugnast þeim Gyðingum sem ekki höfðu öðlast trú á Krist. Þetta var enn eitt dæmi um þrákelkni Gyðinga andspænis augljósum sannleika og við verðum að taka gagnrýni Matteusar alvarlega. Þeir vildu halda áfram sinni sögu eins og líf og boðskapur Jesú hefði aldrei átt sér stað. En vísbendingunum um upprisuna fjölgaði sífellt, einkum eftir að postularnir fóru að prédika undir máttugum innblæstri Heilags anda. Og loks voru Gyðingar orðnir svo frávita að þeir risu upp gegn Rómverjunum, sem áttu að heita verndarar þeirra, biðu loks lægri hlut í hræðilegu stríði og dreifðust um heim allan. Amen.