Miðnæturmessa á jólum 2006, Stykkishólmur

 

            Ýmis atriði um fæðingu Frelsarans, sem ekki er að finna í Matteusarguðspjalli, er hægt að lesa um í Lúkasarguðspjalli. Það hlýtur að merkja að þessar upplýsingar hafi ekki verið tiltækar Matteusi frá upphafi, þótt Lúkas hafi getað nálgast þær af sérstökum ástæðum, einkum þar sem öruggt virðist að hann hafi getað fengið ýmsar upplýsingar sínar frá Maríu sjálfri.

            Og guðspjall hans er fullt af afar mikilvægum atburðum og snertu margir þeirra hana. Og allt ber það að sama brunni, því þegar hann opinberaði vitneskjuna sem hann bjó yfir um hana, opinberaði hann einnig margt um mannlegan son hennar, Jesú Krist.

            Hann greinir einstaklega vel frá aðstæðum við fæðinguna í Betlehem. Spádómur Malakí fullnaðist þar, ekki vegna þess að það væri vilji hennar og Jóseps heldur vegna þess að Ágústus keisari vildi vita fjölda íbúanna í keisaradæminu. Mannfjöldaskrár voru ekki til og þess vegna reiddi hann sig á að fjölskyldurnar í Ísrael sneru aftur til upprunalegra heimkynna sinna. Aðeins með þessu móti kæmu fram upplýsingar um þá sem vantaði frá öðrum úr fjölskyldu þeirra.

            Þannig urðu Jósef og María, sem bar Jesú undir belti, að halda frá Galíleu í norðri til Betlehem, rétt suður af Jerúsalem í suðri. Þau hittu annað fólk á ferðinni en svo mikill hlýtur mannfjöldinn að hafa verið að þau hafa týnst í mannhafinu á götunum. Þannig var fæðingin öllum hulin, eða gleymd að minnsta kosti – uns hermenn Heródesar komu að leita og drepa.

            Í upphafi ávarpaði Gabríel erkiengill Maríu, en hann var aðeins þekktur úr Daníelsbók sem trúað fólk á þessum tímum las mikið og íhugaði. Hann hafði opinberast  prestinum, föður Jóhannesar skírara, þegar hann var að fórnfæra í musterinu. Fjöldi engla birtist hirðunum á hæðunum við Betlehem og þeir skynjuðu að máttur tilbeiðslu þeirra lyftist til Guðs og friðarblessun hans kom niður yfir alla menn. Himnarnir voru svo sannarlega meðvitaðir um það sem var að gerast og hvati alls þessa og atvik komu að ofan.

            María hafði hlotið getnað af Heilögum anda. Uppruni sæðisins var guðdómlegur og getnaðurinn fór fram í guðdómlegu dýrðarskýi að ofan. Nærvera Guðs og engla hans var flekklaus og í Maríu sameinuðust himinn og jörð í einni persónu sem endurnýjaði mannkynið með þessari einingu. Hinn alvaldi Guð yfirskyggði Maríu hina flekklausu. Faðirinn sendi og Heilagur andi var guðdómleg persóna og boðberi persónunnar sem myndi taka á sig mannsmynd, og Jesús, Sonurinn eilífi, var sendur mannkyni fyrir tilstilli hinnar flekklausu Maríu meyjar. Byrði guðdómsins hefði verið yfirþyrmandi öllum þeim sem ekki voru flekklausir. Hún játaðist hinum guðdómlega vilja og vissi að hún var þerna í öllu tilliti.

            Getnaðurinn varð í Nasaret, en fæðingin í Betlehem, sem merkir „Brauðhús“. Nafnið væntir með spádómshætti nærveru Krists í altarissakramentinu, en hann sagði: „Ég er brauð af himnum“. Menn verða að eta hann til þess að öðlast sjálfir ódauðleikann sem hann veitir, því hold hans er brauðið sem veitir ódauðleika.

            Og meðan meirihlutinn svaf eða var annað að sýsla, heyrðu hirðarnir lofgjörð englanna frá himinhæðum og hin dýrmæta friðargjöf hlotnaðist öllum sem höfðu góðan vilja. Og sakramentistignun okkar færir til okkar þá blessuðu gleði sem þá opinberaðist. Amen.