Hirðisbréf Norðurlandabiskupa

um “Hjónaband og fjölskyldu”

 

 Biskupar Norðurlanda (Finnlands, Svíþjóðar, Noregs, Danmerkur og Íslands) hafa samið hirðisbréf um “Hjónaband og fjölskyldu”, sem sent hefur verið afgreiðslu Kirkjublaðsins og verður einnig látið liggja frammi í kirkjum okkar og kapellum svo að allir geti tekið það með sér. Bréf þetta nefna þeir “Að lifa í kærleikanum”.

            Á því er enginn efi að í þessu bréfi er fjallað um ákaflega mikilvægt málefni sem kemur okkur öllum við, því að á annan bóginn er lífshamingja okkar að miklu leyti komin undir staðföstu hjónabandi sem lifað er í kærleika, eins og einnig undir uppvexti í traustri fjölskyldu þar sem við vissum að við vorum örugg. En á hinn bóginn eru mörg hjónabönd of veikbyggð til að geta staðist. Hjónaskilnaðir eru margir og börn truflast oft við að fjölskylda þeirra sundrast. Við þurfum því að hafa skýran skilning á grundvelli hjúskapar og fjölskyldu, svo og á ráðleggingum til þess að gera hjúskaparkærleika og uppbyggingu öruggrar fjölskyldu að veruleika. Það eru einmitt slíkar ráðleggingar sem biskuparnir vilja gefa okkur

            Biskuparnir vita um vandamálin í hjúskapar- og fjölskyldumálunum og taka þau alvarlega. Þeir lýsa fyrst grunni þessara vandamála sem stafa af grundvallarveikleika mannsins hvað snertir ástina sem hann ætti eiginlega að lifa samkvæmt. Orsökin er erfðasyndin sem loðir við manninn og gerir honum mjög erfitt um vik að gera þrá sína eftir kærleika og óskir sínar um að byggja hann upp að veruleika. En einmitt þess vegna hefur Guð endurleyst manninn fyrir Son sinn, Jesúm Krist, og lífsfórn hans. Hann hefur líka sýnt hvað felst í sönnum kærleika og hvernig á að gera hann að veruleika. Það er sérstaklega í hjónabandinu og umhyggjunni fyrir fjölskyldunni sem maðurinn getur og á að reyna með hjálp náðar Guðs að gera hann að raunveruleika.

            Biskuparnir lýsa þróun mannsins á leiðinni til traustrar einingar karls og konu sem elska hvort annað – í hjónabandi sem á að vera blessað af Guði og þau eiga þess vegna að geta reitt sig á að hann styðji. En erfiðleikarnir koma oftast í ljós eftir að gengið hefur verið í hjónabandið og farið er að lifa í því. Um það fjalla biskuparnir vandlega. Þeir benda á skilyrðin, sem eiga að tryggja stöðugleika og frjósemi hjónabandsins.

            Biskuparnir beina sérstakri athygli að uppeldi barnanna. Það getur því aðeins lánast vel að þau alist upp í fjölskyldu þar sem kærleikurinn ræður ferðinni. Það kann og mun kosta fórnir – bæði fyrir föðurinn og móðurina. En ávextir þess sem stefnt er að veita bæði gleði og fullnægingu. Biskupunum er ljóst að skilningur (kaþólsku) kirkjunnar hvað snertir ást, kynlíf, tryggð í hjónabandi og að helga sig uppeldi barnanna er ekki umsvifalaust tekinn upp í samfélagi okkar. Þvert á móti! En þeir vilja rækja það hlutverk sitt að boða þetta og

útskýra. Og þeir eru sannfærðir um að einmitt þessi skilningur á uppbyggingu stöðugs hjónabands og staðfastrar fjölskyldu tryggi það. Þess vegna skírskota þeir ótvírætt til ummæla kennivalds kirkjunnar í þessum efnum og þá sérstaklega til orða hins framliðna páfa, Jóhannesar Páls II. Hann benti sérstaklega á hina heilögu fjölskyldu, Jesús, Maríu og Jósef, sem fyrirmynd þess hjúskaparlífs sem rétt er skilið og þeirrar fjölskyldu sem lætur raunverulega leiðast af kærleikanum.

            Biskuparnir vona að við lesum öll þetta bréf, í fullri alvöru og án fyrirfram gerðra hleypidóma, að við ræðum þessi mál hvert við annað og förum eftir ráðleggingum þess. Þeir vildu líka gjarnan sjá þetta gerast í sóknum sínum og njóta frá þeim skilnings og fregna af framkvæmd skoðana kirkjunnar.

            Megi hjónaband og fjölskyldulíf verða á þennan hátt það samfélag sem geri okkur mögulegt að “lifa í kærleikanum,” raunverulega, einnig á okkar tímum og í samfélagi okkar.