Pálmasunnudagur 2010, Stykkishólmur

 

      Milli guðspjalls og prédikunar og helgigöngu er sagt: „Göngum fram í friði, góð systkin, og hyllum Jesú, eins og lýðurinn fagnaði honum í Jerúsalem!“

      Já,  það er satt að við fetum í fótspor fjöldans, en eitthvað meira gerist í helgisiðum okkar. Við endurtökum þennan atburð sjálfan, líkt og við endurtökum í hverri messu hina helgu stofnun hennar við síðustu kvöldmáltíð Jesú. Þar sem þessir atburðir snertu sjálfan holdgerðan Guð dregur sérhver atburður í lífi Krists að sér eiginleika eilífðarinnar vegna þess að hann var atburður þar sem guðdómur hans kom við sögu. Þessi leyndardómur á sérstaklega vel við um alla þá atburði sem minnst er í dymbilviku. Í dag minnumst við hátíðlegrar inngöngu hans í Jerúsalem; á fimmtudaginn minnumst við heilagrar kvöldmáltíðar með stofnun altarissakramentisins, og einnig þess sem tengist því órjúfanlegum böndum: helgunar viðstaddra postula sem presta, svo að allir prestar á öllum öldum kirkjunnar, allt til enda, munu „eiga hlutdeild í Drottni“. Það var sagt um ættkvísl Levíta, prestastéttarinnar sem ættuð var frá Leví, syni Jakobs. Því var mikilvægt að Drottinn vor sagði Pétri að ef hann þvægi honum ekki um fæturna, myndi Pétur ekki eiga hlutdeild í honum og þess vegna þvoði hann honum um fæturna líkt og Móse hafði þvegið Aroni og sonum hans áður en hann vígði þá. Þá verður presturinn að færa fórn og  aftaka Jesú á Golgata var hið ytra rómversk aftaka, ákaflega óréttlát. Þarna var aðeins hægt að nálgast fórnarlambið andlega: hin sama krossfesting er ákölluð í fórn sérhverrar messu. Þá kemur föstudagurinn langi þar sem endurtekin er nákvæmlega þjáning hans og dauði. Þá kemur kyrrð grafarinnar og kirkjan er skilin eftir auð fram að páskavöku á miðnætti þegar við höldum hátíðlega upprisu hans frá dauðum. Því þetta eru páskar Jesú í Jerúsalem: hér var ekki gengið um venjulegt land heldur var hér andleg framhjáganga sem bíður okkar allra ef Guð lofar: frá dauða til upprisu. Í fyrsta sæti er Jesús Kristur, sem holdgerður Sonur Guðs, og síðan við öll sem eigum hlutdeild í leyndardómsfullum líkama hans í helgum gjörðum hans, og við tökum þátt í þeim og lifum þær til fullnustu. Líkt og í skírninni deyjum við syndunum og rísum upp til lífs sem hefst jafnvel hér með þátttöku í eilífð himnanna um leið og við endurtökum eftirvæntingu upprisu okkar í honum sem öðlast hefur ódauðlegan líkama sem hann fékk frá Maríu mey.

      Því skulum við, bræður og systur, segja með orðum helgisiðanna: „Göngum fram í friði, góð systkin, og hyllum Jesú, eins og lýðurinn fagnaði honum í Jerúsalem!“