Hvítasunnudagur 2010, Stykkishólmur

      Líkt og mannlegt eðli Krists er líkami kirkju hans einnig getinn af Heilögum anda. Því að samkvæmt orðum Sonar Guðs er kirkjan líkami hans, mótuð með það að markmiði að  andlegt líf hans flæði um hana en ekki þó til þess að eyðileggja gamla lífið heldur til þess að reka á brott syndina sem hún erfði og einnig þær sem framdar hafa verið og gera þannig allt nýtt fyrir óbreytanlega nýjung Guðs, en nú er hvort tveggja í valdi hans því hún er laus við bönd tímans og eldist aldrei og hefur þannig áhrif á allan heiminn.

      Saga þessa heims er saga óteljandi einstaklingsbundinna endurnýjana eða  þá á heimsvísu, en allt er það skammvinnt. En kirkjan, sem er líkami Guðs á jörðu – en hvorttveggja var getið í tímabundinni nærveru Heilags anda – hefur á valdi sínu algjöra endurnýjun sem aðeins takmarkast af ófullkomleika þeirra sem henni tilheyra. Hún lifir fyrir miskunn Guðs og er líkt og verkfæri náðar Guðs þrátt fyrir þá syndabyrði kirkjunnar sem eftir situr og hún ber með sér um leið og hún boðar hjálpræði um gervallan heim og lönd til þess að gegna hlutverki sínu um algjört afturhvarf og algjört hjálpræði.

      En þessa uppfyllingu veitir Guð sjálfur með því að  útbreiða þrána eftir meira starfi og meiri ákafa til þess að menn íhugi betur þessa setningu úr hinni drottinlegu bæn: „Verði þinn vilji svo á jörðu sem á himni.“ Og í hjörtum manna býr hugsanlega jákvætt svar við þessari innri og andlegu hreyfingu, uns sumir ganga út fyrir áhrifasvið hennar og kjósa með meðvitaðri ákvörðun að hverfa á brott eða snúast gegn henni og nálægast því hina óhjákvæmilegu refsingu sem felst í því að fylgja brengluðum og heimskulegum ákvörðunum.

      En hvítasunnan táknar getnaðar- og fæðingardag kirkjunnar og ber vott um komu raunverulegrar vonar í þennan heim. Guð valdi verkfæri sín vel og getur jafnvel komið sínu fram með slæmum og uppreisnargjörnum áhöldum. Þar sem hjálpræðið er ætlað öllum mönnum hefur hann kosið mannleg verkfæri til að hrinda í framkvæmd lögmáli hjálpræðis til allra manna í heimskirkjunni. Þeir komu saman sem einn líkami eftir að Júdas hafði hlaupist á brott í örvæntingu, aðeins ellefu menn sem fengu brátt aðstoð. Þeir þorðu ekki að yfirgefa húsið fyrr en Heilagur andi hafði komið yfir þá. Og María var hjá þeim: nærverandi sem móðir en henni var getinn Sonur Guðs í hennar eigin mennska barni við boðunina í Nasaret. Hluti boðunarinnar fólst í getnaði hins leyndardómsfulla líkama þessa sama Sonar og var því hinn sami og hann: annar Kristur, en þó hinn sami. Hinn sami Andi kom nú yfir hana í mynd eldstungu sem var eins og aðdragandi sterkviðris í loftinu en olli þó engum skaða, heldur hafði í raun skapandi áhrif af efsta stigi því að með þessu hafði Andi Guðs, sem var hans Andi, andað á jörðina og endurnýjað hana: allt sem á henni var, hvort heldur lifandi eða dautt – menn og málleysingja, plöntur og tré, steina og sand og mold; fjöll og sléttur, úthöf og vötn. Öll jörðin endurnýjaðist innan frá. Og nú réðu englarnir yfir sköpunarverki sem þeir voru sáttari við. 

      Og líkt og miklir spámenn væru samankomnir – en það voru þeir í raun og veru – héldu postularnir nú út á stræti Jerúsalemsborgar og gáfu sig á vald þeim innblæstri sem kom frá nærveru Anda Guðs innra með þeim og tjáðu hinn djúpa raunveruleika Guðs og miskunn hins holdgerða Sonar hans á þessari jörðu. Við getum gert ráð fyrir því að borgarbúar hafi verið heima hjá sér að neyta matar síns. En þó hafa Gyðingar langt að komnir verið í Jerúsalem sem pílagrímar. Þeir vissu ekki nákvæmlega hvað þeir áttu að gera því þeir fundu enga raunverulega vini meðal íbúa staðarins. Þessi spádómsorð rættust nú á þeim af fullum þunga. Og þeir skildu að þarna var um að ræða tungur sem talaðar voru á öllum þeim svæðum sem þeir voru komnir frá. Falli turnsins í Babel var lokið: guðdómlegt lögmál hafði sameinað á ný tungumálin sem höfðu sundrað þeim fram að þessu. Sameiginlegur skilningur þeirra var nú endurreistur. Þetta var mikils viti og spámannlegur fyrirboði einingar heimsins í einu samfélagi manna, kirkjunnar sem safnast saman við endalok tímans ásamt öllum þeim sem hafa horfið aftur til þeirrar trúar og vonar sem tjáir hina fullkomnu miskunnsemi sem menn skynja innra með sér eftir að þeir hafa þegið Anda Guðs í einingu með Jesú Kristi og Föður hans, en þeir sendu Heilagan anda samkvæmt einu guðdómlegu lögmáli. Amen.