Jesús Kristur, konungur alheimsins, stórhátíð 2005, Stykkishólmur
Kristur er ekki aðeins almáttugur spámaður, prestur og konungur sem lýsir upp með yfirnáttúrlegu ljósi sínu alla þá menn sem eru á leið hjálpræðisins og eru þá þeir ekki undanskildir sem hann mun frelsa; heldur er hann einnig æðsti presturinn sem fórnar sjálfum sér í sífellu á Golgata til að veita þessum heimi náð og hjálpræði með miskunn og hann er ljúfur en getur þó fellt dóma á sannan og traustan hátt.
Hann sjálfur nýtur ekki aðeins alls þessa, heldur hefur hann fyrir skírnina veitt okkur hlutdeild í spádómsvaldi sínu svo að við mættum boða hjálpræði hans meðsystkinum okkar og upplýsa okkur í erfiðum málum; prestlegt vald hans hefur verið veitt okkur öllum svo að við getum öll starfað sem prestar, ekki við fórnaraltarið heldur í tengslum við altarisfórnina sem snertir okkur öll og viðheldur heilagleika okkar. Og við erum öll þátttakendur í konunglegum mætti hans, í sjálfu valdi hans en með því valdi verður sá möguleiki til að hroki okkar breytist í mildi hans og veikleiki okkar í styrkleika hans.
Í Kristi sjálfum, eins og hann er á himni, er konungsvald hans í fullkomnu samræmi við spádómsvald hans og prestlegt vald. Þau mynda þrenningu valdsins, ekki í ósamræmi hvert við annað heldur í æðsta samhljómi, þau gera hann að besta og hæfasta stjórnanda manna. Og konungsvald hans styrkir trú okkar. Það teygir sig allt til endimarka þessa sístækkandi alheims, sístækkandi í valdi hans, stækkandi einnig í reglu og fegurð. Hann sem konungur vill að við verðum meðvituð um það, því að með þessu getum við vaxið í trúnni með fullu trausti.
Kirkjuárið sem liggur nú að baki hefur kennt okkur sitthvað um valdið sem hann býr yfir, ekki aðeins um kraft þess heldur mýkt þess og varfærni. Við höfum hlotið fræðslu allt árið með því að taka þátt í helgihaldinu, með bænum, lestri, lærdómi og íhugun. Við hefðum átt að styrkjast í fullvissu eftir því sem áhrif þess sem við komumst að hefur farið að hvetja okkur til frekari íhugunar.
Við höfum fylgst með viðburðum í lífi kirkjunnar: þar höfum við lært margt og hlotið margs konar hvatningu til að trúa betur og vera styrkari og sýna öðrum meiri kærleika og þar með líka stjórnanda okkar. Við veitum honum hreinustu ætlun okkar sem við höfum yfir að ráða og treystum á vald tafarlausrar hjálpar hans. Því að nú sjáum við ótvíráð tákn um endurnýjaðan styrk innan kirkjunnar. Heimurinn viðurkenndi styrk konungs vors sem birtist í lífi, hugsjón og starfi, og loks ógleymanlegum dauða Jóhannesar Páls páfa annars. Við tók af honum, á svo áreynslulausan hátt, eftirmaður hans og bar það allt merki trúarhita og yfirnáttúrlegrar ættjarðarástar. Roskinn maður, 78 ára gamall, var kjörinn og virtist þegar í stað endurnýjast og yngjast. Líkt og góður stjórnandi býr hann yfir valdi en líkt og góður stjórnandi er hann bæði elskaður og nýtur jafnframt virðingar fyrir þá hógværð og óbrigðulu gleði sem geislar frá honum. Hann vill ekki gera sinn vilja heldur vilja Drottins eins og Drottinn tjáði hann, og hefur af því tilefni fitjað upp á óteljandi áætlunum. Orka hans smitast yfir á biskupanna sjálfa og til mannfjöldans stóra þegar hann sinnir störfum sínum á mannlegan og skynsamlegan hátt og í sérhvert sinn er hann fræðir okkur endurnýjast orka hans af ósýnilegum brunni og þar fylgir hann í fótspor konungsins.
Og þá er komið að lokum kirkjuársins og við erum full af góðvild, með endurnýjaðan styrk og staðfestu. Það veikir hvergi ákafa okkar heldur færir það okkur styrk og gleði. Því konungurinn safnar saman handa sjálfum sér öllum góðum fyrirætlunum. Hann getur starfað með gjafmildu fólki sem tekur ekki eftir þreytunni sem ella myndi ná tökum á því. Allt þetta getum við þar eð við getum horft fram á við til konungsins, í lok þessa árs og í lok sérhvers kirkjuárs og á sérhverri stund þess á milli í rás sögunnar, hinni guðdómlegu sem hinni jarðnesku sem beinist að því að hreinsa og helga mannkynið. Því hann veit hvernig á að safna öllum hlutum til sín. Og hann horfir sífellt fram á við, lætur okkur finna gleðina í trúarlegum athöfnum en hún er andsvar þeirrar persónulegu hvatningar sem Kristur, konungur vor, sendir sérhverjum meðlimi kirkju sinnar, og í gegnum okkur, til allra í þessum heimi. Amen.