Messa į jólanótt 2005, Stykkishólmur
Oršum engilsins sem hiršarnir heyršu og endurtóku frammi fyrir öllum ķ fjįrhśsinu ķ Betlehem og Marķa hafši ķhugaš įrum saman, žessum oršum kom hśn įleišis til Lśkasar gušspjallamanns sem varšveitti žau fyrir okkur. Žeir hafa sennilega getiš óttans ķ upphafi og hvernig engillinn sagši žeim aš žeir žyrftu ekki ekkert aš óttast.
Guš var kominn į jöršina og setti mannlegan lķkami sinn ķ hęttu mešal sona mannsins. En hin mikilvęga stašreynd var aš Guš var kominn til jaršarinnar og žegar hann kom žangaš, fęddur af Marķu mey, móšur sinni, žį var višeigandi aš hinir himnesku herskarar sem umluktu hann yršu sżnilegir og heyranlegir um stund. Engu skiptir žótt viš hugsum okkur žessa atburši meš hjįlp žeirra listręnu hefša sem hafa sżnt žį svo lengi.
Raunveruleiki heimsóknar engilsins er žekktur, og kemur fyrst fram ķ Gamla testamentinu. Fyrst birtist engillinn Hagar en Abraham hafši getiš meš henni soninn Ismael og hann hafši leyft óbyrjunni Söru, konu sinni, aš varpa henni į dyr, śt ķ fullkomna óvissuna. Engillinn fann hana grįtandi og huggaši hana og sendi hana aftur til Söru. En vandręšum hennar var ekki lokiš og engillinn varš aš heimsękja hana enn einu sinni. Englar komu mikiš viš sögu atburšanna sem snertu uppruna ęttfešranna en lķfstķll žeirra var engu flóknari en hjaršamannanna ķ hęšunum ofan viš Betlehem žó aš tungumįliš sem greinir frį žeim sé upphafiš. Nęrvera englanna var verndandi, žeir opnušu dyrnar aš raunveruleika betri framtķšar. Englar birtast ķ hina unga spįdómsriti sem var svo mikilvęgt žvķ žar er spįš fyrir um fęšingu frelsarans. Žar er įtt viš Danķelsbók. Gabrķel erkiengill birtist į sķšum Ritningarinnar ķ frįsögn Lśkasar og annars stašar ašeins ķ žvķ riti, hann birtist tvisvar ķ hvoru riti.
En ķ sögu kirkjunnar hafa svipašar opinberanir birst mönnum, og kirkjan lagt blessun sķna yfir, jafnvel allt til okkar tķma. Įriš 1531 var innfęddi Mexķkómašurinn Juan Diego į leišinni fimmtįn mķlna veg žangaš sem nś er Mexķkóborg til aš sękja žar messu. Ofan af hęš nokkurri heyrši hann tónlist og sį žaš sem honum virtist vera ljómandi skż umlukiš af regnboga og hann heyrši aš hann var kallašur upp į hęšina žar sem Gušsmóšir birtist honum. Hśn er nś žekkt sem Marķa mey frį Guadalupe og hśn yfirgaf hann og skildi jafnframt eftir dįsamlega fagra mynd af sjįlfri sér, sem enn er varšveitt, į yfirhöfn hans. Hann var tekinn ķ tölu heilagra nżlega. Žaš voru žrjś börn, einnig hiršar, sem sįu og heyršu til Marķu meyjar ķ Fatķma įriš 1917, en Jacinta og Francesco dóu śr inflśensu įšur en žau uršu 11 įra og voru tekin ķ tölu blessašra įriš 2000. Lśsķa, fręnka žeirra og karmelnunna dó ķ upphafi žessa įrs. Og įšur birtist Marķa mey einnig heilagri Bernadettu frį Lourdes, sem lķka var hiršir. Öll žessi tilvik hafa veriš rękilega rannsökuš, einkum mįl heilags Juan Diego. Ef menn eru opnir fyrir yfirskilvitlegum mętti Gušs, žį sjį žeir žann žrįš sem tengir žetta allt saman.
Og žessi reynsla og fjöldamörg önnur bregšur birtu į žaš sem opinberašist žessa vetrarnótt žegar Marķa fęddi Jesś, aš mestu ķ leynum, žvķ žarna var fólk sem var aš lįta skrįsetja sig og varš žvķ aš vera aš heiman um skamman tķma. Hśn hugleiddi og ķhugaši og bjóst viš žvķ sem verša vildi. En hśn hafši veriš tekin upp ķ skż dżršar Gušs og žar hafši hśn hlotiš getnaš Jesś fyrir Heilagan anda.
Hśn var žögul mešan hśn hugleiddi og festi sér žessa atburši ķ minni. Hśn vissi ekki hvert hlutverk žess Sonar Gušs, sem hśn hafši fętt, mundi verša, en fullvissan um hina gušdómlegu hjįlp var hin sama. Sįl hennar var full af Guši į žessu andartaki. Guš hafši bśiš innra meš henni ķ nķu mįnuši og fyrsta fruman hafši žroskast og oršiš aš fullsköpušum manni hinum fegursta mešal sona mannsins. Yfirskyggningin og getnašurinn, meštaka og gjöf kęrleikans geršu hana sérstaka. Innst inni hlżtur hśn aš hafa gert sér grein fyrir aš žašan ķ frį voru allir karlar og konur og afkomendur žeirra, börn hennar, einkum žar sem žeir fundu ķ henni móšur Krists og žeirra sjįlfra, bįšar sameinašar ķ eitt.
En um stund beindi ešlislęg umönnun, óendanlega fullkomin, hjarta hennar og augum aš barninu ķ jötunni. Og Jósef tók žįtt ķ žessari dįsamlega kyrrlįtu ķhugun. Žvķ englarnir höfšu bošaš hiršunum friš į jöršu meš žeim mönnum sem Guš hefur velžóknun į. Žarna var mišdepill frišarins og hiršarnir gįtu heyrt sönginn sem barst aš utan og minnkaši eftir žvķ sem fjęr dró, en žó ekki ķ įkafa žvķ hjörtu žeirra voru fullkomlega opin. Žeir höfšu sagt žaš sem segja žurfti og söngurinn var į enda žegar Marķa sökkti sįl sinni djśpt ķ žögn Gušs, sem nś var oršinn mašur fyrir hennar tilstilli. Amen.