|
Fyrst er það heimiliskötturinn
okkar hún Monza og var tveggja ára gömul
persnesk læða, þegar við tókum
hana að okkur í júlí 2003. Hún
var illa haldin, horuð og vansæl, þegar
við fengum hana. Hún tók fljótt
gleði sína og hafði óstöðvandi
matarlyst. Enda blés hún út og var
okkur ekki farið að standa á sama.Bráðlega
fór fólki að gruna að hér færi
kisa eigi einsömul og reyndist nokkuð til í
því. Þann 1. september, nákvæmlega
6 vikum eftir að hún kom til okkar, eignaðist
hún 4 yndislega kettlinga. Þeim voru gefin
nöfnin Jesper, Kasper, Jónatan og Soffía
frænka. Er skemmst frá því að
segja að Monza heillar alla upp úr skónum,
enda blíð og góð og sannkallaður
gleðigjafi. Persneskir kettir eru mjög sérstakir,
ekki bara í útliti, heldur ekki síður
að geðslagi og kæra sig lítt um útstáelsi.
Sumir kalla þá púðakettir. Þeir
þurfa mikla umönnun, en eru 100% allrar fyrirhafnar virði.
Annars er ég hrifin af öllum köttum hvaða tegund sem þeir tilheyra.
2008- 30. nóv. 2010
Mikil sorg ríkir. Elsku litli kisinn okkar hann Felix er dáinn. Hann hafði verið slappur og greindist með blöðrubólgu og fékk lyf við því. Hvað síðan geriðist, hvort hann var rangt greindur eða hvað? En svörin sem við fengum á Læknastofu Dagfinns voru að hann hefði að öllum líkindum verið með nýrnasjúkdóm sem leggst aðallega á Persa. Af hverju ekki var hægt að finna út úr þessu fyrr skiljum við ekki alveg. En eitt vitum við. Felix skilur eftir sig ljúfar minningar hjá okkur öllum sem kynntust honum. Enda einstakur kisi, svo ljúfur og góður. Blessuð sé minning hans.
|
Og hér er mættur herra Felix, en hann fengum við úr Kattholti. Einhver hafði fundið hann illa haldin úti í garði í Grafarvogi og kom honum í athvarfið sem kisur hér eiga, sem betur fer. Fyrst var þetta til reynslu en svo getum við auðvitað ekki hugsað okkur að skila honum því þetta er ótrúlega blíður og góður kisi þ.e. að okkar dómi, en Monza er fjarri því að vera sammála okkur og er lítt gestrisin við hann. Vonum bara að með tímanum breytist það til hins betra og helst að þau endi sem vinir. |
Kisur
eru yndisleg dýr.
Munum að hugsa vel um dýrin okkar, hverrar tegundar sem þau eru.
Við fáum
það margfalt til baka.
Áður
áttum við hana Skottu,
hún var skógarköttur (eða loðin
heimilisköttur) og varð rúmlega 17 ára
gömul, mikill persónuleiki, mjög falleg og skipaði stóran sess í fjölskyldunni. |
