Þar ber hæst fjölskylduna, vini og góðar stundir með þeim. Auk þess má nefna...

sumarbústaðurinn okkar Mói, sem við byrjuðum að byggja 1994. Þar eru endalaus verkefni og gott að vera, jafnt sumar sem vetur. Vinsælt er að stórfjölskyldan hittist þar og grilli yfir sumarið og jafnvel þótt sumarið sé liðið. Höfum stundað þar trjárækt og uppgræðslu, sem er farin að skila sér, okkur og öðrum til yndisauka. Golfvöllur er í túnjaðrinum og þykir bóndanum ekki ónýtt að skreppa þangað þegar færi gefst. Golfbakterían hefur samt ekki sest að í frúnni.

matseld og heimilið okkar er líka hjartans mál og finnst mér endlaust gaman að breyta til og bæta í þeim efnum. Svo veit ég fátt skemmtilegra en safna saman fólki í góða veislu.

kettir eru uppáhaldsdýrin mín, enda alin upp með köttum svo lengi sem ég man og finnst ekkert heimili án þess að þar sé kisa eða kisur! Er í Kattavinafélaginu og reyni að styðja við starfsemina í Kattholti þegar ég get. Þar er unnið mikið og gott starf í þágu katta. Svo safna ég kattastyttum af miklum móð og kaupi mér a.m.k. eina hvar sem ég ferðast.
Safna líka steinum víðs vegar að. Dútla líka smá við að mála með olíulitum. Ekki má fyrrverandi bókavörður gleyma lestri góðra bóka, þar má ég heita alæta, kannski einna minnst spennt fyrir ástarrómönum og glæpasögum.

Bækur og höfundar

Uppáhaldslesning hafa lengi verið svokallaðar kvennabókmenntir eftir höfunda eins og Marilyn French (Kvennaklósettið), Fay Weldon (Praxis), Nora Eprhon (Brjóstsviði), Mary McCarthy (Klíkan), Francoise Sagan (Sumarást), að ógleymdri Tove Ditlevsen (Gift). Ný í þessum hópi er norska skáldkonan Anne B. Ragde með Berlínaraspirnar og Kuðungakrabbana. Kallarnir eiga líka alveg upp á pallborðið og þá helst Ian McEwan (Steinsteypugarðurinn), Milan Kundera (Óbærilegur léttleiki tilverunnar), Roddy Doyle (Konan sem gekk á hurðir) og ekki má ég gleyma algerri uppáhaldsbók, en það er Frú Bovary eftir Gustave Flaubert.
Af íslenskum höfundum eru í sérflokki Halldór Laxnes og Þórbergur Þórðarson. Þá sérstaklega Brekkukotsannáll, sem ég hef lesið oftar en ég hef tölu á, sama er eiginlega með Ofvita Þórbergs. Af yngri höfundum hérlendum man ég helst að nefna Einar Má og Einar Kárason. Síðan les ég ævisögur karla og kvenna og ýmis sagnfræðirit. Les sárasjalda spennusögur. En hef lúmskt gaman af svokölluðum „Chick lit“ bókum, þótt þær eigi strangt til tekið frekar að höfða til yngri kvenna eða þannig!

 

ferðalög eru mikið áhugamál. Þannig kynnist maður best siðum og menningu annarra þjóða, mikil upplifun og oftast eftirminnileg. T.d. þær sem við höfum farið í og tekið bíl á leigu og keyrt um. Þannig upplifir maður best lönd og íbúa þeirra. Höfum ferðast á þann máta um mörg Evrópulönd. Okkur finnst líka skemmtilegt að fara í borgarferðir og höfum heimsótt þær nokkrar bæði austan hafs og vestan. Sennilega er gamla góða Køben í hvað mestu uppáhaldi. En ef ég ætti að nefna eftirminnlegustu ferð sem ég hef farið í mundi ég hiklaust nefna Kúbu, en þangað fórum við í fyrstu skipulögðu ferðina héðan, árið 1996. Ótrúlegt land, fólk og bara allt.

leikhús, okkur finnst báðum upplifun og góð skemmtun að fara í leikhús. Höfum verið með áskriftarkort í Þjóðleikhúsiinu í mörg ár. Að sækja tónleika er góð tilbreyting í tilveruna.

Erum í matar-og ferðaklúbbnum Tannstönglum ásamt 3 öðrum hjónum, þeim Kristbjörgu og Eiríki, Láru og Jóni Gunnari og Svandísi og Nikulási. Byrjaði sem Þorrablótsklúbbur en bröllum seinni árin sitthvað fleira s.s. að ferðast saman og höfum farið í nokkrar eftirminnilegar utanlandsferðir. Hittumst líka og borðum saman góðan mat og þá er nú mikið fjör því til hefur orðið smá hljómsveit þ.e. Maggi og Jón á gítara, Nikki á harmónikku og Eiríkur á trommur.




Matarklúbburinn í góðum gír í Boston 2000



 
Mói úti og inni

Aftur á forsíðu