22. júlí – flogið út
Vöknuðum klukkan 4:15 og lögðum af stað til Keflavíkur klukkan 05:00. Flugið til Stansted tók tæpa þrjá tíma og þar þurftum við að bíða þrjá tíma milli véla. Flugið til Dublin tók síðan rúman klukkutíma og þar beið leigubíll eftir okkur sem ók okkur til Portumna. Ökuferðin tók þrjá tíma þannig að þega við komum til Portumna voru liðnir rúmlega 13 tímar frá því við fórum á fætur. Fengum lykla að bátnum og fórum síðan út að borða á ferjukránni. Prýðilegur matur en allir orðnir þreyttir.

23. júlí – fyrsti siglingardagur.
Morguninn fór í að fá kennslu á bátinn, útvega barnastól á hjól og annað smálegt. Sigldum síðan frá Portumna suður Lough Derg sem er stórt stöðuvatn sem Shannon rennur um. Þar sem við vorum orðin nokkuð sein fyrir vegna tafa við Portumna brúna var ákveðið að gista í Drominer. Þar fundum við lítinn leikvöll handa smáfólkinu og síðan ágætan veitingastað og borðuðum þar kvöldverð. Veður var nokkkuð þungbúið en hlýtt og gott.

24. júlí – annar siglingardagur.
Við hjónin vöknuðum um hálf níu og fórum í gönguferð um nágrenni bátahafnarinnar. Enn var nokkuð þungbúið og vindur hafði aukist heldur. Vorum dálítið hugsandi hvort óhætt væri að leggja á vatnið. Ákváðum að láta slag standa og lögðum af stað og tókum stefnuna á Mountshannon. Vindur og alda var á hlið og veltingur umtalsverður. Náðum samt áfallalaust til Mountshannon og fengum okkur góðan hjólatúr um þorpið og skóg í nágrenninu. Sigldum síðan með jullu út í Holy Island. Þar var að sjá einar þrjár kirkjur ásamt turni, skriftastól, heilögum brunni og fleiru. Röltum þar um í klukkutíma. Ef eitthvað var bætti í vind er leið á dag en við tókum samt ótrauð stefnuna norður Lough Derg með Terryglass sem áætlaðan næturstað. Talsverð alda var á vatninu og gekk pusið vel yfir bátinn okkar sem er þó engin smásmíði. Náðum farsællega til Terryglass og gengum upp í þorpið til að finna veitingahús. Það tókst og fengum við þar afbragðs kvöldverð. Gengum svolítið um þorpið en fundum ekki leiðina að kastalanum í nágrenninu og héldum því aftur í bátinn. Markús og Sigurður Pétur reyndu fyrir sér í fiskveiðum með slökum árangri.

25. júlí – þriðji siglingardagur
Lögðum upp frá Terryglass klukkan níu til að ná fyrstu opnun á Portumna brúnni. Stöldruðum við í Portumna og skoðuðum róluvöll, gamlan kastala sem er í endurbyggingu, rústir af ævagömlu munkaklaustri auk þess sem við Inga Rósa hjóluðum góðan hring í gegnum skógargarðinn þeirra. Stefnan var siðan sett á Shannon Bridge en þegar við komum að ármótunum Shannon og Suck stóðumst við ekki mátið að líta upp í Ballinasloe. Siglingingaleiðin upp Suck var nokkuð ævintýraleg á köflum, þröng og krókótt. Voru bátsverjar ekki vissir um að þetta teldist fært svona stórum bátum. Allt gekk þó eins og til var ætlast en þar sem víða varð að sigla mjög hægt vorum við nokkuð sein fyrir. Fengum ágætan kvöldverð í Ballinasloe sem er átta þúsund manna bær en okkur þótti hann heldur subbulegur. Þó var þar mjög falleg kirkja rétt við prýðilega bátahöfn. Veður enn hlýtt og sólarglottar inn á milli.

26. júlí – fjórði siglingadagur
Sigldum af stað niður River Suck um klukkan níu en skipastigar opna almennt ekki fyrr. Heldur auðveldara var að sigla niður ána þar sem krókarnir komu ekki eins á óvart. Áðum næst í Clonmacnoise í ágætis veðri og undi smáfólkið sér vel í fjörunni meðan við skoðuðum kirkjurústir og aðrar menjar um trúariðkun en Clonmacnoise er einn helgasti staður í trúarsögu Íra. Var margt að sjá og gaman að rölta þar um. Sigldum síðan áfram til Athlone og lentum í fyrsta skipti í því að ekkert laust bryggjupláss var að finna. Lögðum utaná annan bát og ætluðum síðan að rölta í bæinn. Þá kom hafnarstjórinn hlaupandi og bað okkur að færa bátinn í lausan bás þar sem fólkið sem við bundum utaná vildi síður hafa þann hátt á. Kom reyndar í ljós að básinn var of þröngur fyrir tvo báta í fullri stærð og lögðum við því að miðbakkanum. Fundum fínan veitingastað um kvöldið.

27. júlí – fimmti dagur.
Ákváðum að slaka á og skoða okkur um í Athlone sem er tuttugu þúsund manna bær. Byrjuðum í kastalanum á myndasýningu um baráttu “jakobíta” og “williamita” um Athlone 1691. Fórum síðan að skoða bóndabæ sem búið var að breyta í einskonar húsdýragarð. Þar voru allskyns húsdýr og aukinheldur emúar, strútar, lamadýr og páfuglar. Þá var þar líka leikvöllur fyrir smáfólkið og dvöldum við í tæpa tvo tíma. Ákváðum síðan að gista aðra nótt í Athlone frekar en að fara að leita að öðrum náttstað undir kvöldið.

28. júlí – sjötti dagur.
Veður var heldur þungbúið og kaldara en undanfarna daga. Ákváðum því að sigla stystu leið yfir Lough Ree frekar en að skoða öll skúmaskot þar. Stoppuðum í Lanesborough og röltum um bæinn sem er nú ekki mjög stór. Kíktum inn í ráðhúsið en þar voru opnar vinnustofur listamanna. Héldum síðan áfram til Dromod. Höfnin þar er lítil og þar var mikil þröng á þingi. Enda fór svo að dagbókarritara tókst að reka framenda bátsins í stóran og fínan bát í einkaeign. Svolítið kvarnaðist uppúr plastinu á hinum bátnum og varð af því nokkur rekistefna. Fyllt var út tilheyrandi tjónstilkynning og skildum við í mesta bróðerni. Dromod er smábær en mikið byggt og bara snotur hús. Prófuðum írska lambakjötið um kvöldið og þótti það standa hinu íslenska nokkuð að baki.

29. júlí – sjöundi dagur.
Vöknuðum í ausandi rigningu. Búið var að binda bát utan á okkar svo við tókum því rólega þar til við urðum vör við hreyfingu á nágrönnunum. Þá lögðum við upp til norðurs og stefndum á Lough Key. Leiðin þangað var nokkuð frábrugðin Shannon ánni, heldur þrengri og landslag afskaplega snoturt. Lögðum uppað í höfninni í Boyle sem er smáspöl frá bænum og enga þjónustu þar að hafa. Hjóluðum inn í bæinn og skiptum liði. Barnafjölskyldan einbeitti sér að róluvellinum en við Inga Rósa hjóluðum út í skógargarðinn þeirra. Þetta var ca 5 – 6 km leið um hæðótt landslag. Það litla sem við sáum af garðinum lofaði góðu. Áhugaverð jarðgöng lágu þar þvers og kruss og tókst okkur að grafa upp að líklega eru þau hluti af þjónustugöngum sem tilheyrðu kringlóttu húsi með 365 gluggum en engri framhlið og engum bakdyrum. Um kvöldið fórum við á The Royal Hotel sem er afskaplega huggulegt hótel við Boyle ána. Hinsvegar var þjónustan nú ekki uppá marga fiska. Þjónarnir virtust ekki hafa hugmynd um einföldustu hluti og maturinn var í slöku meðallagi. Það bjargaði kvöldinu að bæjarhátíð var að byrja og á aðaltorgi bæjarins var útisvið og lifandi tónlist. Írskir rælar eins og þeir gerast bestir og Rósa Elísabet sló í gegn með dansi sínum.

30. júlí – áttundi dagur.
Lögðum af stað til Carrick-on-Shannon um klukkan níu. Töldum það hæfilegan tíma. Rétt uppúr klukkan tíu var hringt frá skrifstofunni og spurt hvar í ósköpunum við værum. Rútan á flugvöllin, sem við áttum pantað með, væri farin fyrir tíu mínútum og við hefðum átt að skila bátnum klukkan níu. Eftir ítarlega leit í gögnum kom í ljós að hvergi var að finna stafkrók um þennan skilatíma og við höfðum gert ráð fyrir sama fyrirkomulagi og í Frakklandi. Náðum til Carrick um hádegisbilið og fengum leigubíl í þriggja tíma ferð til Dublin. Kostaði heldur meira en rútan en var óneitanlega afskaplega þægilegt. Flug gekk allt vel og áfallalaust fyrir sig og vorum við komin heim undir miðnætti. Lauk þar með afar ánægjulegri ferð.