1. bæn

 

 

eill sé þér helgust meyja

himni og jörðu á

Ljúfust þín mildi til lausnar varð

lífsstríðið máttir þreyja

Trúartraustið, tryggust þrá

traustum fótum stóð hún þá

 

 

 

2. bæn

 

forvarandis ól það líf

Immanuel var nefndur hann

Það helst mín sála varast vann

verkum Guðs að breyta´í mann

Til himna rómur hrópar því

hönd þín leiði verki í

 

 

 

3. bæn

 

g hélt´ann vitið hálfa sæmdi

heitaðist við Guð og mann

Ég kaleik allan tárum tæmdi

talin ómerk, synd ég vann

í heiminn þá er hrundi hann

helgast jóð við Skaparann.

 

 

4. bæn

 

eð undrun í svip og anda hann bað,

Undraráðgjafi , - hvert nafnið það

er Pílató skreytti pílvið hans

á pílár í krossi lausnarans

 

 

5. bæn

 

lukkport og smíðar kenning snjöll

kallaðist á við Márann öll

Íslam og kristni, öndverð trú

einu skiptir í heimi nú

Fékk ég ei staðið fákinn þann

til fundar við heiminn vildi hann

 

 

 

 

 

 

6. bæn

 

vert víxlspor á vegi, hvert runnið skeið

hver andvana draumur er sinnið leið

Hvert ár sem ég þreyði og hans ég beið

er hjarta mitt bast við austrænan seyð

í óminni horfið, - til Endór hann reið

7. bæn

 

 

Endór ég spurði hvar spásögnin sat

spurul ég hélt þar til fundar

Þjónustuandinn mín beið og þess gat

að þvílíkar konur sem hundar

leiddar þær yrðu til Golgatagrundar

 

 

 

 

 

8. bæn

 

g stóð upp af beði og bæn mína þuldi

og bað þess að örlögin stefndu´í sinn stað

um hvarma mér ískalda haglið það buldi

til Heljar mér var þar umturnað

 

 

9. bæn

 

vort megnar sá andi, það móðurhjarta

helfregn sjá eitt að bera

Hver lýstur sú höndin það ljósið bjarta

og loginu þyrlar um frera?

 

 

 

 

10. bæn

 

nn spyr ég fregnir af spámanni þeim

sem spyrnir við örðum og læknar

Þar ómar í sölum við helkaldan heim

helför og skyldur óræknar

 

 

11. bæn

 

ndalaus ferð mín um öngstrætin sogandi

eyðimörk rammandi niðandi sofandi

eldtungur þrammandi ólgandi logandi

Eilífðaralmættið biðjandi lofandi

 

 

 

 

12. bæn

 

eldinn ég lít og í anda ég sé

örlögin kringum sveima

hræsnara stallsetja víxlarans vé

og vargana undir teyma

 

 

 

 

 

13. bæn

 

 

 

ldglæður birta mér ógnsýnir sláandi

askur við himinbrún stendur þar gljáandi

Fræðimenn umhverfis sem sjá ekki sjáandi

sjálfir þeir hræsnarar illvirkið dáandi

 

 

 

14. bæn

 

 

 

rosstré á hæðinni, kórónu ber

Kristur mitt ljósið bjarta

Sjálfa mig lít ég, þar umhverfis er

und mín og blæðandi hjarta

 

 

 

 

 

 

 

 15. bæn

 

ðrast, að heitast við himnanna mál

er heimskingjans vandi og siður

og segja það allt saman tímans tál

sem tilfellur honum niður

 

 

 

 

 

16. bæn

 

ún nafna mín var þar í nálægð mér hjá

er nær færðist burtfararstundin

Og Stefán hann lagðist und Lausnarans rá

er legíóns hrakt´ann lundin

 

 

 

17. bæn

 

g man að í fjölda maður sá var

sem minntist við himin og jörðu

Hvar tárin mín skorti, tjarnirnar þar

titruðu´í hverri örðu