Nýting sjóþörung
Þari hefur verið nýttur sem matur, áburður og lyf í þúsundir ára.
Vitað er að Kínverjar notuðu þara sem lyf um 3000 fyrir Krist.
Í einni af elstu skrifuðu heimildum heimsins, Kínversku kvæðabókinni,
segir að sjávargróður hafi verið talinn lostæti síðan á tímum Konfusíusar.
Víða á meginlandi Evrópu og á Bretlandseyjum hefur sjávargróður verið nýttur í árhundruð til manneldis og til áburðar.
Á heimsmarkaði er nú verslað með sjávargróður mest sem matvöru.
Nýting sjóþörunga hér á landi
Sjávargróður hefur verið nýttur hér á landi frá upphafi byggðar.
Talið er að e.t.v. hafi þekking á ætisþara borist hingað á landnámsöld með formæðrum okkar frá Írlandi.
Löng hefð er fyrir notkun þara til matar á Írlandi og Bretlandseyjum.
Íslendingar nýttu sjávargróður til matar, fóðurs fyrir búpening og til eldiviðar.
Söl voru mest notuð og eru þau eina tegundin sem enn er nýtt. Íslendingar átu einnig fjörugrös.
Báðar þessar tegundir voru notaðar til matar í öllu árferði.
Í harðindum og hungursneyð neyttu menn einnig annarra tegunda, m.a marinkjarna og stórþara.
Ekki er ólíklegt að menn hafi notað sjávargróður minna en hægt hefði verið,
þar sem hann var talinn harðinda- og fátækrafæða og menn því skammast sín fyrir að neyta hans.
Í Íslenskum sjávarháttum segir:
"Ásamt sölvum og fjörugrösum var marinkjarninn talinn bestur til manneldis af sæþörungum.
Ýmsir fullyrða reyndar að hann sé betri til manneldis en fjörugrös.
Allir, sem greina frá því, hvernig marinkjarni var matbúinn, gera það mjög á sömu lund.
Hann var (þá þurrkaður), afvatnaður í tvö dægur, síðan saxaður smátt sem kál og að því búnu soðinn í mjólkurblandi,
mysu eða vatni. Mauk þetta var mjölfest.
Reynt var að nota hann í brauð ásamt sölvum.
Ef hann er vel saxaður, má nota hann ¼ móti mjöli ¾.
Slík brauð þóttu mjög bragðgóð".
Heimildir eru fyrir því að menn hafi étið marinkjarnann hráan.
Þessi notkun er lík því sem þekkt er á Bretlandi og Írlandi, þar sem hann er bæði nýttur í hrásalat og soðinn.
Hér við land vaxa að minnsta kosti 11 þarategundir sem voru notaðar til matar áður fyrr og nýttar eru í nágrannalöndum okkar.
Þessir þarar eru:
Söl, fjörugrös, stórþari, marinkjarni, slafak, skollaþvengur, hrossaþari, beltisþari, purpurahimna, maríusvunta og marbendill.