Umsagnir um Garðar Harðar

Djasshátíð Egilsstða 1997

Djasshátíð Egilsstða lauk með djammsessjón  þar sem Garðar Harðar blúsari frá Stöðvarfirði söng Stormy Monday af LIST og blés í munnhörpu við undirleik Guðmundar “Papa Jazz”Steigrímssonar á trommur, Ingva Þórs Kormákssonar á píanó, Önnu Lilju Karlsdóttur á trompet og Einars Sævarssonar á bassa

Morgunblaðið IÞK

Tónleikar á Hótel Sögu 1997

Til heiðurs Árna Ísleifs sjötugum

.........Garðar Harðar flutti afmælisbarninu svohljóðandi vísu:

Eftir mikið djamm og djús

Dreng fanst gaman kárna

Helgar sig nú hægum blús

Með hetju sinni Árna

Garðar söng einnig nokkra blúsa, en hann er í fremstu röð blússöngvara hér á landi

Morgunblaðið Vernharður Linnet.

02.06.2007 - Ekki versnar það .......

Jæja, þá hélt Hammond hátíðin á Djúpavogi áfram föstudagskvöldið 1. júní.

 
Garðar Harðar var mættur á svæðið með Blúsbrot sitt, skipað hljóðfæraleikurum úr Fjarðabyggð. Slagverksleikarinn Otto Meier, sem segir frá í umfjöllun um 1. kvöldið borðaði ekkert fyrir tónleikana, þar sem hann skildi málið þannig að Garðar ætlaði að útdeila Blúsbrauði líkt og frelsarinn forðum (orðið “brot” á þýzku þýðir “bauð”). Þetta leiðréttist þó fljótt og Garðar og félagar útdeildu þess í stað firna góðri tónlist og náðu hörku tökum á salnum.

Með Garðari í för voru Ágúst Ármann Þorláksson á Hammond, Jóhannes M. Pétursson (Jói á Gili) á bassa, Pétur Hallgrímsson á trommur, Jón Hilmar Kárason á gítar og Guðjón Steinþórsson, einnig á gítar. Auk þess að syngja, þandi Garðar sjálfur svo þriðja gítarinn.

Skemmst er frá því að segja að Blúsbrotið á fullt erindi á hvaða hátíð sem er af þessu tagi. Jón Hilmar er jú bezti gítarleikari á Austurlandi og Garðar, sem gefur honum lítið eftir í snilld á hljóðfærið, er óumdeilanlega snjallasti blússöngvari í fjórðungnum og réttnefndur BLÚSKÓNGUR. Pétur er viðurkenndur trommari og stendur ætíð vel fyrir sínu og Jói, sem líklega hefur spilað minnst þeirra í seinni tíð gerði það sem góður bassaleikari á að gera, fylla upp í bítið en halda sér passlega til hlés. Það þarf ekki að fara orðum um færni Ágústar Ármanns, þegar hljómlist er annars vegar og þótt hann væri að spila á Hammond í fyrsta sinn í 31 ár, virtist það ekki há honum. Guðjón er líka fanta góður á gítarinn en hafði sig of lítið í frammi.

Myndir og texti: BHG

Jasshátíð Egilsstaða á Austurlandi 2007

Blúsbrot Garðars Harðar

 Garðar Harðar hefur oftast komið að Jasshátíð Egilsstaða á Austurlandi á einhvern hátt og ekki margir sem hafa spilað jafn oft á hátíðinni nema þá kanski Árni sjálfur.  Nú sem oft áður kemur Blúsbrotið hans Garðars fram og leikur blús eins og Garðari einum er lagið.  Blúsbrotið hefur spilað víða undanfarið og er í fínu formi.  Þeir félagar munu segja ykkur frá raunum sínum og mæðast á Afmælistónleikum JEA 2007 í tjaldinu laugardaginn 30. júní.

Blúsbrotið er skipað valinkunnum tónlistarmönnum sem búsettir eru á Austurlandi:

Norðurljósablús Höfn Hornafirði 2008

Blúsbrot Garðars Harðar
 

Á Víkinni var drulluþétt Blúsbrot Garðars.  Garðar Harðar hefur komið á allar blúshátíðirnar okkar og stjórnað blúsdjamminu en núna mætti kallinn með stórskotalið af austfjörðum.  Pétur í Tónspil á trommur, ég hef aldrei séð hann spila fyrr og helvíti er hann flottur kallinn.  Á bassa var Þorleifur Guðjónsson, ekki orð um það meir, hann er auðvitað snillingur.  Ágúst Ármann, organisti Norðfjarðarkirkju lék á hljómborð og Jón Hilmar Kárason á gítar.  Flottir kallar og þeir komu mér skemmtilega á óvart.

02.05.2008 - Hammondhátíðin 2008 fer vel af stað

Aðalnúmer kvöldsins átti að vera Blúsbrot Garðars Harðar og það gekk svo sannarlega eftir. Með Garðari í för í þetta sinn voru „prófessor“ Ágúst Ármann Þorláksson á Hammond, Þorleifur (sjálfur) Guðjónsson á bassa, Pétur (sankti) Hallgrímsson á trommur og (heilagur) Jón Hilmar Kárason á gítar. Auk þess að þenja raddböndin sló (meistari) Garðar fagmannlega strengi á gítar sínum. Þeir piltar koma allir úr Fjarðabyggð. Óþarfi er að orðlengja það að þeir félagar eru allir afburða hljóðfæraleikarar. Ágúst Ármann er mjög yfirvegaður á orgelið en fylgir þeim félögum vel eftir og tekur sólóin sín af kostgæfni, þegar honum er uppálagt, áreynslulaust en samt með „fílingi“. Pétur er mjög þéttur trommuleikari og enginn aukvisi þar á ferð, enda hefur maðurinn haldið takti hjá ýmsum þekktustu hljómsveitum sem hafa vaxið upp úr norðfirzku tónlistarlífi og gert það gott. Um hæfni Þorleifs á bassann efast enginn, enda eftirsóttur á landsvísu og auk þess er hann mjög lifandi á sviði. Þess utan blandar hann sér í sönginn og raddar áheyrilega í völdum köflum. Jón Hilmar hefur verið eitt bezt varðveitta leyndarmálið í hljómlistinni fram til þessa, en ljóst að hann er kominn á landsmælikvarða í gítarleik og er því frambærilegur á hvaða sviði sem er. Garðar er lítill eftirbátur hans á gítarinn og blús söngvari er hann af guðs náð og að mati annálsritara á hann þar heima í landsliðshópi. Ekki var þó flutningur þeirra félaga gallalaus, enda ekki atvinnumenn í þeim skilningi á ferð. Þeir vissu þó yfirleitt upp á hár, hvað þeir voru að gera í lögunum en gleymdu því stundum að í upphafi skyldi endinn skoða því í einstaka tilvikum bar á óöryggi þegar klára átti lögin. Hlé, sem þeir félagar tóku á flutningi sínum, virtist gera þeim gott, því þeir mættu tvíefldir til leiks og fóru þá hreinlega á kostum. Ljóst er að Halldór Bragason og félagar þurfa að hafa sig alla við í kvöld svo þeir verði ekki á endanum upphitunarsveit fyrir þá Blúsbrotsfélaga, en líklega eru nú nokkur ár í það.

Myndir frá kvöldinu má skoða með því að smella hér
ÓB.
 

Heimasíða Garðars Harðar