Árið 1995 útskrifaðist ég frá Fjölbrautaskólanum í Breiðholti, af nýmálabraut, þá 22 ára gömul. Ég hafði tekið mér tveggja ára frí frá stúdentsnámi til að fara utan sem skiptinemi og eina stefnan sem ég setti á lífið á þessum tíma var að ferðast og leika mér. Fljótlega eftir útskrift sá ég að þetta var ekki jafn auðvelt og ég hélt í fyrstu. Ég vann við mismunandi afgreiðslustörf fyrir mjög lág laun og sá fljótlega að í þessu var engin framtíð. Það versta var að ég hafði ekki efni á að ferðast eins mikið og ég vildi og átti líka erfitt með að fá þau frí sem ég þurfti til þess.

Þannig að á meðan ég reyndi að finna mig í einhverju af annars þessum ágætu afgreiðslustörfum var ég endalaust að velta fyrir mér hvað ég ætti að læra. Viðskiptaháskólinn í Reykjavík, nú Háskólinn í Reykjavík, var að hefja göngu sína haustið 1998. Kerfisfræðinámið sem átti að kenna þar og hafði verið kennt í Verslunarskólanum undir nafni Tölvuháskóla Íslands var sagt skemmtilegt nám og fyrir það skemmtileg og vel borguð störf í boði.

Ég hafði tekið einn tölvuáfanga í FB, og gekk mjög vel í honum, þótt að það hafi verið 7 árum áður og tölvutæknin komin aðeins lengra á veg. Þannig að næsta skref mitt var að sækja um í skólanum. Ég bjóst nú alveg eins við að komast inn þar sem einkunnir mínar úr framhaldsskóla voru ágætar, en ég var samt eiginlega frekar við því búin að fá neitun. Ég veit ekki hvort ég vildi heldur því að ég hafði sama og engan tölvugrunn en þráði að komast í vinnu sem var skemmtileg, krefjandi og gæti bætt endalaust við kunnáttu mína. Ég komst inn, mjög hrædd við það sem ég átti í vændum hellti ég mér út í námið sem var mun erfiðara en ég bjóst við og mjög mikil vinna.

Núna tveimur árum seinna er ég að útskrifast sem kerfisfræðingur og hef ég um nóga vinnu að velja. Námið er fjölbreytt og kemur inn á margar hliðar tölvufræðinnar, ég held að flestir þeir sem hafi einhvern áhuga á tölvum hafi fundið þarna eitthvað fyrir sig. Heimur upplýsingatækninnar tekur mjög miklum framförum og tel ég markaðurinn muni ekki mettast næstu árin. Það mætti leggja meiri áherslu á tölvunám og samskipti í skólum núna til að búa nemendur betur undir framtíðina. Það er alltaf verið að bæta við þessa kennslu, en eins og hún vegur stóran sess í framtíð einstaklinga mætti bæta þar um enn betur og hvetja stelpur sérstaklega til að hræðast ekki vélar og flókna hluti því þær eru margar hverjar alveg eins færar í þetta og næsti strákur.

Þegar ég lít til baka held ég að það að hafa farið í skólann sé sú besta ákvörðun sem ég hef tekið. Tíminn hefur liðið mjög hratt og eftir sit ég með frábæra menntun og breytt lífsviðhorf. Ég get ekki sagt að tölvukennsla og upplýsingatækni hefði átt að vera meiri þegar ég gekk í gegnum grunnskóla og menntaskóla því tæknin var ekki komin svona langt á veg. En núna þar sem við stöndum mjög framarlega í tækni og færumst enn framar tel ég að leggja eigi enn meira upp úr þessari menntun og vekja hjá krökkum snemma áhuga á þessari grein. Hvort sem um er að ræða stelpur eða stráka.