Þórunn Elva Guðjohnsen er þróunarstjóri Hans Petersen hf. Hún er stúdent frá M.R. 1984 og rafmagnsverkfræðingur frá Háskóla Íslands 1988. Þórunn Elva starfaði sem rekstrarráðgjafi hjá Ráðgarði áður en haldið var til Bandaríkjanna 1993. Þar rak hún miðvesturríkjaskrifstofu ráðgjafafyrirtækisins “The Human Touch Consulting”, þar til snúið var til baka til Íslands í október 1999. Þórunn Elva er einstæð móðir með fjögur börn á aldrinum tveggja til tíu ára.

Uppvöxtur og fjölbreytt áhugamál

Þegar ég var að alast upp naut ég þeirrar gæfu að eiga víðsýna foreldra. Þau leyfðu okkur systrunum að vera með í flestu sem þau tóku sér fyrir hendur. Þannig þroskaðist ég fljótt félagslega, hvort sem var í samskiptum við eldra fólk, útlendinga eða fólk sem á einhvern hátt átti um sárt að binda. Sjálfstraust er stærsta gjöf sem unnt er að gefa öðrum. Til að geta gefið þá gjöf, liggur beinast við að varðveita það sjálfsöryggi sem börn koma með inn í þennan heim. Það er alltaf erfiðara að byggja upp nokkuð sem einu sinni hefur verið rifið niður. Uppbygging sjálfstrausts hjá börnum þýðir ekki að það eigi að hrósa þeim sýnkt og heilagt, heldur þarf að leiðbeina þeim um það sem betur má fara og spara ekki hrósið þegar þau eiga það skilið.

Niðurstöður allra rannsókna sem ég hef séð um þessi efni í Bandaríkjunum, sýna fram á að fyrirtæki ráða fólk frekar eftir samskiptahæfileikum en faglegri þekkingu ef því er að skipta. Faglega þekkingu er alltaf unnt að kenna vel greindu fólki en daglegri framkomu og félagslegri hæfni er erfiðara að breyta. Í heimi vaxandi tæknivæðingar og tölvunotkunar reynir enn meira á þau mannlegu samskipti sem fólk á en áður. Nýlegar rannsóknir sýna fram á, að þegar tölvu- og netöldin gerir fólki kleift að vinna heima hjá sér og panta alla þá þjónustu sem það þarfnast í gegnum Netið, mun fólk í auknum mæli sækja til fyrirtækja með afburðaþjónustu, þegar það á annað borð fer úr húsi. Maðurinn er félagsvera og það hefur ekkert breyst þrátt fyrir allar tæknibyltingar.

Í uppvextinum hafði ég áhuga á mörgu og var svo lánsöm að fá að vera í öllu því sem mig dreymdi um. Ég var strax mjög skipulögð og man eftir að hafa lært í strætó á leið heim úr Kvennaskólanum sem þá var gagnfræðaskóli. Með þessari tímanýtingu var hægt að standa sig vel í náminu ásamt því að stunda kórstarf, píanó- og dansnám. Á menntaskólaárunum sótti ég einkatíma í ítölsku og vann á Ítalíu tvö sumur. Einnig stundaði ég módelstörf, frönsku- og spænskunám mér til gamans.

Lengi vel ætlaði ég mér að verða læknir en snérist svo hugur og langaði að nýta hæfileika mína í stærðfræði, til að fylgjast með þeirri þróun sem var að verða í tölvuheiminum. Sumarið eftir stúdentspróf starfaði ég í tölvudeild Rafmagnsveitu Reykjavíkur sem þá var. Þar unnu einungis verkfræðingar en ekki tölvunarfræðingar og tókst þeim að smita mig af þeirri hugmynd, að verkfræðin væri gott grunnnám sem stæði alltaf fyrir sínu. Faðir minn er rafmagnstæknifræðingur svo segja má að ég hafi alist upp við það, að ýmsir tæknitengdir hlutir væru ekkert síður kvennaverk en karlaverk. Ég var til dæmis farin að lóða víra með lóðbolta hjá honum þegar ég var12 ára.

Varðveitum kvenleika
og móðurtilfinningar í tækniheimi

Á árunum í Bandaríkjunum var ég svo heppin að litla stúlkan mín var svo frísk, að ég gat tekið hana með mér í viðskiptaferðalög og náði því að hafa hana á brjósti í 18 mánuði, þrátt fyrir heilmikil ferðalög tengd vinnunni. Eldri drengirnir tveir voru á leikskóla en ég hafði “aupair” sem ferðaðist með mér og gætti dóttur minnar á meðan ég sótti fundi eða hélt námskeið. Síðan gat ég gefið brjóst í hléum á milli funda. Þetta er vitanlega mjög háð aðstæðum hverju sinni og því að börnin séu heilbrigð. Ég hefði ekki getað gert það sama með drengina mína þrjá sem allir voru með ónæmiskerfi sem fór hægt í gang og voru því oft veikir. Mikilvægast er að við konur áttum okkur á því að auður framtíðarinnar liggur í litlu englunum sem við fæðum í þennan heim. Þannig megum við ekki missa sjónar á því að leita lausna sem henta okkur og gera kröfur um að tekið sé tillit til þess á vinnumarkaðinum.

Starfað í Bandaríkjunum og nú á Íslandi

Á þeim árum sem ég starfaði sem rekstrarráðgjafi hjá Ráðgarði voru þeir í samstarfi við bandarískt ráðgjafafyrirtæki “The Human Touch Consulting” sem sérhæfir sig í ráðgjöf á sviði þjónustu og sölutækni. Í framhaldi af þessu starfi bauðst mér að opna og reka á eigin vegum skrifstofu fyrir fyrirtækið, sem sinnti miðvesturríkjum Bandaríkjanna. Starf mitt var afar fjölbreytt og skemmtilegt. Ég starfaði sem ráðgjafi fyrir margar gerðir fyrirtækja. Má þar nefna McDonald´s og fleiri veitingastaði, mjög dýrar skartgripaverslanir, húsgagnaverslanir, raftækjaverslanir, banka og söfn.

Ég hélt þjónustu- og sölunámskeið fyrir fyrirtæki og í kjölfarið á þeim voru gerðar reglulegar þjónustuúttektir þar sem könnunaraðilar voru sendir inn í fyrirtækin án þess að neinn vissi annað en að þetta væru venjulegir viðskiptavinir. Síðan var unnið úr niðurstöðunum á ýmsa vegu.

Þjónustukannanir voru aðallega gerðar með falinni vídeóupptökuvél síðari árin sem ég var úti. Þetta var mjög spennandi tækni sem þróuð var í Utah og gerði eigendum og stjórnendum fyrirtækja kleift að sjá með eigin augum hvernig þjónusta í fyrirtækjum þeirra er, þegar þeir eru ekki sýnilegir. Starfsfólk vissi að það yrði tekið upp en ekki hvenær. Upptakan var síðan notuð í uppbyggilegri gagnrýni til að ná betri árangri hjá fyrirtækinu og einnig hækkuðu oft laun starfsfólks sem fékk laun í samræmi við árangur í sölu.

Áður en ég eignaðist yngri börnin mín tvö, sinnti ég félagsstörfum ásamt starfinu enda var það kjörin leið til þess að kynnast fólki og komast í tengsl sem gátu orðið að viðskiptatækifærum. Ég starfaði með Rotary klúbbi, samtökum fólks í viðskiptalífinu og félagi kvenna í stjórnunarstörfum, svo eitthvað sé nefnt. Einnig skrifaði ég greinar í fagtímarit og við mig voru tekin viðtöl í viðskiptatímaritum, sem tengdust starfi mínu og reynslu á því sviði.

Ég flutti til Íslands í lok október síðastliðinn og fór til starfa sem ráðgjafi hjá Hans Petersen til áramóta. Á þeim tíma tók ég þátt í stefnumótun fyrir árið 2000 og gerði ítarlega viðhorfskönnun á meðal starfsfólks svo eitthvað sé nefnt. Frá áramótum hef ég sinnt starfi þróunarstjóra fyrirtækisins sem er nýtt starf innan Hans Petersen. Sú stafræna bylting sem er að eiga sér stað í ljósmyndaheiminum kallar á nýjar áherslur í rekstri fyrirtækisins.

Ég er mjög ánægð að vera komin með börnin mín aftur til Íslands og hlakka til að verja meiri tíma með fjölskyldu og vinum ásamt því að takast á við spennandi verkefni í ört vaxandi og framsæknu fyrirtæki.