| Þórunn Pálsdóttir
er yfirmaður tölvumála ISAL. Hún er tölvunarfræðingur
og vann lengi hjá Ríkisspítölunum. Þórunn
var í mörg ár búsett í Mjólkárvirkjun
í Arnarfirði og vann þá í fjarvinnslu
fyrir Ríkisspítalana.
Fór
í tölvunarfræði því systirin
sá spennandi sjónvarpsþátt um tölvur
Ég er fædd og uppalin í Kópavogi. Að loknu landsprófi fór ég í Menntaskólann
í Kópavogi og tók stúdentspróf þaðan 1980. Þá lá leiðin í Háskóla
Íslands þar sem ég fór í tölvunarfræði og lauk BS prófi 1984.
Það var hálfgerð tilviljun að ég lenti í tölvunarfræði, ég ætlaði
alltaf í byggingaverkfræði. Ég var hins vegar úti á landi að vinna
sumarið eftir stúdentspróf, þannig að ég bað systur mína að innrita
mig í háskólann. Kvöldið áður en hún gerði það horfði hún á þátt
um tölvur í sjónvarpinu sem henni fannst svo spennandi að hún ákvað
að innrita mig frekar í tölvunarfræði. Um haustið ákvað ég að breyta
þessu bara á vorönn og þegar til kom var ég bara svo ansi ánægð
í tölvunarfræðinni að ég breytti aldrei.
Eftir að námi lauk fór ég að vinna hjá Reiknistofu Háskólans. Þar
var ég í fjögur ár. Verkefni mín þar voru margvísleg, meðal annars
forritun, kennsla, handbókagerð og líka fór mikill tími í að kynna
sér alls konar nýjungar.
1988 fór ég síðan að vinna hjá tölvudeild Ríkisspítala. Þar fólst
vinnan til dæmis í greiningu, hönnun og forritun með miklum samskiptum
við notendur.
Búsett
á Mjólkárvirkun í Arnarfirði
vann í fjarvinnu fyrir Ríkisspítalana
Ári síðar venti ég mínu kvæði í kross og fluttist upp í sveit með
fjölskylduna, nánar tiltekið að Mjólkárvirkjun í Arnarfirði. Meiningin
var að vera þarna í 2 ár og njóta þess að vera með litlu krökkunum
mínum. Reyndin varð sú að eftir mánuð var ég farin að vinna heilmikið
í fjarvinnu fyrir Ríkisspítala og undi hag mínum svo vel að dvölin
varð 6 ár. Meðan ég var þarna í útlegðinni vann ég yfirleitt hálfan
daginn við forritun og svo sá ég líka um grunnskólann á staðnum,
þannig að það var nóg að gera. Svo fór ég suður svona 3-4 sinnum
á og vann stíft, hitti vinnufélagana og notendurna.
Árið 1995 fluttum við svo aftur í Kópavoginn og ég fór í fullt
starf hjá Ríkisspítölum. Fljótlega eftir að ég kom suður breyttist
starfssviðið, fór að byggjast meira upp á verkefnisstjórnun og þarfagreiningu
á hinum ýmsu sviðum.
Yfirmaður
tölvumála hjá Íslenska álfélaginu
Það var svo tveimur árum síðar sem ég flutti mig um set og hóf
að vinna fyrir Íslenska álfélagið í Straumsvík sem yfirmaður
tölvumála. Þetta starf er mjög margbreytilegt, hér sé ég um stefnumótun
í tölvumálum, stjórnun stærri verkefna, samningsgerð og eftirlit
með verktökum, innkaup á tölvubúnaði og kostnaðaráætlun og síðast
en ekki síst er það mitt hlutverk að fylgjast með þróun tölvumála
almennt.
Það er í rauninni enginn dagur eins hjá mér en „venjulegur“ dagur
byggist ekki svo mjög upp á setu fyrir framan tölvuskjá. Það er
mikið um fundi, yfirleitt er enginn dagur án funda og oft eru þeir
3-4 á dag. Þannig að ég hitti fullt af mismunandi fólki og mannleg
samskipti eru mjög mikilvægur þáttur í starfinu. Síðan sæki ég ráðstefnur
og kynningar, bæði hér á landi og erlendis. Og þar sem ISAL er hluti
af erlendu fyrirtæki er ég mikið í samskiptum við móðurfyrirtækið
og sæki fundi hjá þeim.
Stór hluti af starfinu byggist samt á því nýta sér upplýsingatæknina.
Bæði til að nálgast upplýsingar, til dæmis á netinu, og til að miðla
upplýsingum til samstarfsmanna. Tölvupósturinn er gagnlegasta hjálpartækið.
Það sem ég tel að hafi hjálpað mér mest af öllu í starfi er góð
grunnmenntun, hún er mjög nauðsynleg. Annað sem hefur komið sér
vel eru kannski helst samskiptahæfileikar og aðlögunarhæfni og svo
vilji til að gera vel og leggja sig fram.
Vefslóðir
Íslenska álfélagið
|