Konur og upplýsingasamfélagið - Reynslusögur
 

 

 

 

 

 

 

 

 
  <-Aftur á forsíðu
Þórunn Pálsdóttir
Þórunn Pálsdóttir er yfirmaður tölvumála ISAL. Hún er tölvunarfræðingur og vann lengi hjá Ríkisspítölunum. Þórunn var í mörg ár búsett í Mjólkárvirkjun í Arnarfirði og vann þá í fjarvinnslu fyrir Ríkisspítalana.

Fór í tölvunarfræði því systirin sá spennandi sjónvarpsþátt um tölvur

Ég er fædd og uppalin í Kópavogi. Að loknu landsprófi fór ég í Menntaskólann í Kópavogi og tók stúdentspróf þaðan 1980. Þá lá leiðin í Háskóla Íslands þar sem ég fór í tölvunarfræði og lauk BS prófi 1984.

Það var hálfgerð tilviljun að ég lenti í tölvunarfræði, ég ætlaði alltaf í byggingaverkfræði. Ég var hins vegar úti á landi að vinna sumarið eftir stúdentspróf, þannig að ég bað systur mína að innrita mig í háskólann. Kvöldið áður en hún gerði það horfði hún á þátt um tölvur í sjónvarpinu sem henni fannst svo spennandi að hún ákvað að innrita mig frekar í tölvunarfræði. Um haustið ákvað ég að breyta þessu bara á vorönn og þegar til kom var ég bara svo ansi ánægð í tölvunarfræðinni að ég breytti aldrei.

Eftir að námi lauk fór ég að vinna hjá Reiknistofu Háskólans. Þar var ég í fjögur ár. Verkefni mín þar voru margvísleg, meðal annars forritun, kennsla, handbókagerð og líka fór mikill tími í að kynna sér alls konar nýjungar.

1988 fór ég síðan að vinna hjá tölvudeild Ríkisspítala. Þar fólst vinnan til dæmis í greiningu, hönnun og forritun með miklum samskiptum við notendur.

Búsett á Mjólkárvirkun í Arnarfirði
vann í fjarvinnu fyrir Ríkisspítalana

Ári síðar venti ég mínu kvæði í kross og fluttist upp í sveit með fjölskylduna, nánar tiltekið að Mjólkárvirkjun í Arnarfirði. Meiningin var að vera þarna í 2 ár og njóta þess að vera með litlu krökkunum mínum. Reyndin varð sú að eftir mánuð var ég farin að vinna heilmikið í fjarvinnu fyrir Ríkisspítala og undi hag mínum svo vel að dvölin varð 6 ár. Meðan ég var þarna í útlegðinni vann ég yfirleitt hálfan daginn við forritun og svo sá ég líka um grunnskólann á staðnum, þannig að það var nóg að gera. Svo fór ég suður svona 3-4 sinnum á og vann stíft, hitti vinnufélagana og notendurna.

Árið 1995 fluttum við svo aftur í Kópavoginn og ég fór í fullt starf hjá Ríkisspítölum. Fljótlega eftir að ég kom suður breyttist starfssviðið, fór að byggjast meira upp á verkefnisstjórnun og þarfagreiningu á hinum ýmsu sviðum.

Yfirmaður tölvumála hjá Íslenska álfélaginu

Það var svo tveimur árum síðar sem ég flutti mig um set og hóf að vinna fyrir Íslenska álfélagið í Straumsvík sem yfirmaður tölvumála. Þetta starf er mjög margbreytilegt, hér sé ég um stefnumótun í tölvumálum, stjórnun stærri verkefna, samningsgerð og eftirlit með verktökum, innkaup á tölvubúnaði og kostnaðaráætlun og síðast en ekki síst er það mitt hlutverk að fylgjast með þróun tölvumála almennt.

Það er í rauninni enginn dagur eins hjá mér en „venjulegur“ dagur byggist ekki svo mjög upp á setu fyrir framan tölvuskjá. Það er mikið um fundi, yfirleitt er enginn dagur án funda og oft eru þeir 3-4 á dag. Þannig að ég hitti fullt af mismunandi fólki og mannleg samskipti eru mjög mikilvægur þáttur í starfinu. Síðan sæki ég ráðstefnur og kynningar, bæði hér á landi og erlendis. Og þar sem ISAL er hluti af erlendu fyrirtæki er ég mikið í samskiptum við móðurfyrirtækið og sæki fundi hjá þeim.

Stór hluti af starfinu byggist samt á því nýta sér upplýsingatæknina. Bæði til að nálgast upplýsingar, til dæmis á netinu, og til að miðla upplýsingum til samstarfsmanna. Tölvupósturinn er gagnlegasta hjálpartækið.

Það sem ég tel að hafi hjálpað mér mest af öllu í starfi er góð grunnmenntun, hún er mjög nauðsynleg. Annað sem hefur komið sér vel eru kannski helst samskiptahæfileikar og aðlögunarhæfni og svo vilji til að gera vel og leggja sig fram.

Vefslóðir

Íslenska álfélagið