Mr Muzak, I presume?

 

Íslenskum fyrirtækjum er stjórnað af lélegustu kapítalistum í heimi.
Enginn skyndibitastaður nema hið hræðilega lélega pítsuhús Pizza Hut hefur enn séð sóma sinn í því að taka þátt í debetkortabyltingunni.
Nú er áratugur síðan debetkortin urðu að veruleika á Íslandi og átta ár síðan fyrsti gemsaposinn kom til Íslands, en enginn helvítis pítsustaður hefur ennþá séð sér leik á borði að þjónusta fólk sem ekki á kreditkort. Hvað er eiginlega að?!? Er það til of mikils mælst að ég geti staðgreitt pítsuna mína með debetkorti???
Þetta er einfaldlega léleg þjónusta og þar með lélegur kapítalismi: "enginn annar er að veita þessa þjónustu, hvers vegna ætti ég að gera það?!?!" Þetta er kommúnismi ef eitthvað er!!!

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak

p.s. Mér er full alvara með þennan harmonikkuleikara sem mig vantar... Kommon hafiði samband krakkar :)
Bloggað af Herra Muzak 11:01 PM

 

ég læt hér aftur fylgja frábæra lyftutónlistar-jóla útgáfu mína af Sól Sól skín á mig...

Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 10:39 AM

 

Komiði sæl, tryggu þegnar...
Veltið þessu fyrir ykkur:
Í morgun ákvað ég, í ljósi blautviðris, að taka leigubíl í vinnuna mína (búrgeiss) og hringdi þess vegna í Hr**fil af því að þeir eru með staur fyrir utan hjá okkur Pálínu. Svo beið ég í smá stund, og labbaði síðan nær staurnum. Þar sátu tveir leigubílstjórar og lásu blöðin. Ég hringdi nokkuð pirraður í Hreyfil og spurði hvað væri í gangi... Konan sagði mér að leigubíllinn sem ég pantaði væri á leiðinni utan úr bæ og ég sagði henni að ég væri að horfa á tvo leigubíla fyrir framan mig, frá sömu stöð hvorki meira né minna... Hún sagði að bíllinn væri á leiðinni og þetta væri því miður bara svona og eitthvað... og ég eins og rola ákvað að bíða, fyrst einhver hungraður leigubílstjóri var búinn að fá það auma djobb að keyra kaldan og blautan vefstjóra í vinnuna...
Drasl Leigubílastöð, ég er lélegur neytandi... Ég á örugglega eftir að hringja aftur í Hr**fil næst þökk sé Flosa fokkin Ólafssyni og Rappinu hans!!! fimm átta átta... fimm fimm tveir tveir...

Annars langar mig ógeðslega að kynnast skemmtilegum harmonikkuleikara sem væri til í að búa til gleðimúsík með okkur drengjunum...

Harmoníkkuleikarar heimsins, hafið samband...

Með kærleikskveðju,
Herra Muzak

Bloggað af Herra Muzak 10:17 AM

 

Pælið í þessu. Ég gef vinum mínum gjarnan diska í afmælisgjöf með tónlistinni minni (ég er of blankur til að gefa alvöru gjafir). Ég borga 15% skatt á alla geisladiska sem ég kaupi til þess að setja mín eigin lög á, og hvert fer þessi skattur??? Í vasann á Atla Heimi og Stefáni Hilmars og fleiri poppurum... Ég borga aktúallí 15% skatt til að kóvera einhver stefgjöld af annarra manna tónlist sem ég er ekki einu sinni að fara að setja á diskana!!! Drasl!!! Og Atli Heimir fær auðvitað 16 sinnum meiri pening fyrir hverja mínútu af sinni tónlist heldur en Stebbi... Af hverju? Af því að hans tónlist er "Betri" tónlist. (Leyfum fólkinu sem hlustar að dæma það) Ef 9000 manns fíla Stebba Hilmars og Stebbi gefur út 16 lög á ári, en aðeins eins og 2000 manns fíla Atla heimi og hann gefur út 6 lög á ári, hvers vegna fá þeir sama peninginn frá STEF? (og Atli jafnvel meiri pening.)
Ekki misskilja mig, ég er einn af aðdáendum Atla Heimis, en þessi ofuráhersla á "Klassíska" tónlist sem einhverja æðri list vekur mér viðbjóð. Það eina sem Klassísk tónlist hefur fram yfir venjulega heimatilbúna alþýðumússík er það að hún er samin af oflærðum oflátungum sem halda að 12 ára háskólanám í rússneskum/austurrískum fansípansískóla, ofhlaðningur af nótum á einni sekúndu og ómstrítt gringlumgrangl sé ávísun á fallega tónlist. Falleg tónlist kemur frá hjartanu, hjarta þess sem hana semur.

Annað...

Ég skil ekki alveg þegar fólk er að tala um nútíma hljómlistarmenn eins og poppara og "Alvöru" tónskáld, að þeir segja að "Alvöru" tónskáldin semji Sígilda tónlist. Ég heiri þetta trekk í trekk, meira að segja frá tónskáldunum sjálfum: "Já, ég sem meira svona Sígilda tónlist... flöflöflö..." Ég trúi eins mikið á yfirnáttúruleg fyrirbæri eins og næsti maður, en að hvert einasta langskólamenntaða tónskáld landsins sjái inn í framtíðina og viti að þeirra eigin tónlist verði sígild er ofar mínum skilningi... Síðast þegar ég vissi, þá dæmir tíminn einn um hvaða tónlist verður sígild og hver verður dægurfluga... Led Zeppelin og Bítlarnir eru t.d. sígild tónlist, Mozart var áreiðanlega álitinn versti poppari á sínum tíma og hnussað á hann úti á götu fyrir að vera allt of "commercial" eða "alþýðlegur". Alþýðutónlist er sígildari en mörg svokölluð "Sígild" tónverk. Hver kann ekki lög eins og Ó mín flaskan fríða eða Ólafur Liljurós... Jafnvel Whiskey in the Jar. Þegar tónskáld skilgreina tónlistina fyrirfram sem sígilda, þá ber það ekki aðeins vitni ótrúlegum hroka, heldur í raun hreinni fávísi, því í merkingu orðsins Sígilt felst sú staðhæfing að tíminn hafi dæmt verkið ódauðlegt. (þannig þjást afar mörg nútímatónskáld af hreinum "Delusions of Grandeur")

Meira!

Ég set hér skemmtilegt lag sem ég tók upp í gamla daga með honum Jóni Geir vini mínum. Þetta er ein af mínum uppáhalds upptökum... :)
Njótið Vel... Sól Sól Skín á mig - Jólamix...

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 12:01 AM

 

Ég er búinn að fá ótrúlega mikið af hittum frá Snerpu á Ísafirði, sem þýðir væntanlega að vestfirðingar hafa tekið eftir skrifum mínum um Söngkeppni framhaldsskólanna. Ég get í rauninni ekki lagt næga áherslu á það hvað ég fílaði þetta atriði hjá þeim, ég hló, brosti og fílaði mig í ræmur. :-)
Ég endurtek þess vegna bara: Áfram Ísafjörður, Áfram Vestfirðir. Ég verð bara að segja það, ég horfi á Söngkeppni framhaldsskólanna með þrennt í huga:
1: Að sjá hversu margar útgáfur af einum útlenskum froðupopps-dívuhittara verða teknar þetta skiptið af öllum Celinedion-SarahMcLachlan-WhitneyHouston-Gospel-emjuvælusöngkonu-Vonnabíunum.
2: Að sjá hvað gamli skólinn minn MH sendir þetta skiptið og vonast eftir einhverju sem kemur á óvart frá öðrum skólum (Eins og ML í ár!)
3: Að sjá hvað MÍ gerir þetta árið, því MÍ sendir nær undantekningarlaust eitthvað skemmtilegt og hressandi.

Ég veit ekki hvað það er með fólk frá Vestfjörðum, það er bara einhver ótrúlegur andi yfir þessu fólki, bæði sköpunargleði og lífskraftur sem er erfitt að útskýra. Kannski tengist þetta því að vestfirðingar sjá gjarnan ekki sólina svo mánuðum skiptir og taka því gleði sína í marsmánuði með óviðjafnanlegu pompi og pragt.

Vestfirðingunum sem hafa komið hingað í dag (og kíkja vonandi oftar og taka lögin mín niður og svoleiðis) þakka ég kærlega fyrir og vonast til að halda þeim sem lesendum eða hlustendum á þessum vef mínum.

Hinum vil ég benda á tvo merkilega hlekki: Gamla apótekið og Bæjarins Besta. Báðar þessar síður eru í uppáhaldi hjá mér og þykir mér ótrúlega gaman að sjá hvað Vestfirðingar geta rekið skemmtilegt fréttablað á lágmarksmönnun og einnig hvað unga fólkið á Ísafirði og nágrannabæjum er duglegt og hugmyndaríkt í félagslífi sínu, nokkuð sem við hér fyrir sunnan gætum tekið til fyrirmyndar. Hugmyndir Reykvíkinga um fjölbreytt félagslíf felast yfirleitt í því að menn hafa marga valkosti um hvar á að drekka frá sér heilasellurnar.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 7:15 PM

 

Ókei :) Nú er hið frábæra lag Ésú elskar ekki minnihlutahópa loksins komið upp á Múzak-vefinn.
Eftir harða hríð áskorana og hvatninga ástsælla aðdáenda Herra Muzaks ákvað ég að taka það upp sem skjótast og fleygja demó-útgáfu af laginu sem var bannað í útvarpinu inn á alvarpið.
Hér getið þið náð í hráu demóútgáfuna mína...
(Munið bara að öll lögin verða í miklu betri gæðum þegar ég gef út lokaútgáfu af Herra Muzak Syngur fyrir börnin)
Njótið vel kæru vinir.
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 11:20 PM

 

Jón Ólafsson, snillingur og hamingjutröll, hefur nú tekið upp þann ljúfa ósið að blogga...
Auðvitað voru alltaf fréttir á síðunni, en nú er drengurinn farinn að rabba eins og honum einum er lagið. Pælingarnar hans eru skyldulesning fyrir alla sem hafa áhuga á tónlistarmennsku, lífi tónlistarmannsins eða bara skemmtilegum texta, því Jón er hreint ágætis penni...
Bloggað af Herra Muzak 5:33 AM

 

Ég flíkkaði aðeins upp á Herra Muzak hér til vinstri...
Hvernig líst ykkur á hann? (eyrun eru minni og smælið nettara...)
Svabbi
Bloggað af Herra Muzak 5:24 AM

 

Ég horfði á Söngkeppni framhaldsskólanna í kvöld, og það var sosum ekkert sem kom mér á óvart, FYRIR UTAN STRIPPATRIÐIÐ!!! Þetta held ég sé glæsilegasta atriði í Söngkeppni Framhaldsskólanema fyrr og síðar... ég hélt að þetta ætti bara að vera strákar að trítla á nærjunum, en þetta var bara alveg bona fide... sjitt!!! :-)
Annars voru flest atriðin ósköp fyrirsjáanleg, einhverjar smástelpur og strákar sem þykir voða skemmtilegt að syngja eitthvað lag í sturtunni, "vippa því" yfir á íslensku og "voilá"! Best að taka þátt í söngkeppni framhaldsskólanema... Þetta þýðir að söngurinn verður oft mjög hjákátlegur, þar sem íslenska útgáfan af textanum hefur enga skírskotun eða tilfinningalega þýðingu fyrir barnið. Mest orkan fer í að muna og halda utan um textann og halda laginu á floti, sem þýðir að mikilvægasti hluti flutningsins, að hafa gaman af því að syngja, fer fyrir lítið. Mér finnst til lítils að neyða þessa krakka til þess að syngja á íslensku ef þau taka síðan einhver útlensk popplög og gerilsneyða úr þeim alla sál, merkingu og tilfinningu. Árið sem ég keppti (hér forðum daga) voru fimm stelpur sem sungu "Wind beneath my wings", og hver söng það í verri þýðingu og af minni innlifun en sú næsta.
Annað sem mér finnst undarlegt við stemninguna í kring um þessa keppni er sú staðreynd að keppendur af erlendu bergi brotnir verða að syngja á íslensku, af hverju mega tvítyngdir ekki syngja á hvoru móðurmálinu sem er? Mér hefði fundist miklu flottara hefði júgóslavneska stúlkan sungið júgóslavneskt þjóðlag. Það hefði bæði hentað hennar rödd, flutningi og almennri tilfinningu fyrir laginu mun betur og auk þess gætt söngkeppnina fjölþjóðlegu sniði. Þetta myndi gera erlendum stúdentum kleift að taka þátt í söngkeppnum á sínum eigin forsendum og gera þessa keppni að alvöru menningaratburði.
Stúlkurnar frá Ísafirði fannst mér þó vera raunverulegir sigurvegarar keppninnar. Þær tóku gamalgróið og skemmtilegt lag og voru þess vegna ekkert að bisa við að "muna" textann eða lifa sig inn í það, það var einfalt mál. Þess vegna gátu þær verið algerlega afslappaðar og skemmtilegar á sviðinu og leyfðu sér að gera skemmtilegt "talent-show" úr atriðinu sínu. Mér þótti þeirra framkoma til fyrirmyndar, sem og lagaval og flutningur. Auðvitað voru þær ekkert að væla í einhverjum dívufléttum eins og "wiggerinn" (gospelsöngur er ekkert nema wannabe blökkumannadæmi) sem lenti í öðru sæti, en þeim mun fallegri varð líka söngurinn hjá þeim, óþvingaður og glaðlyndur, einlægur og bjartur. Áfram Ísfirsku stelpur!!! N.B. Þegar ég tók þátt í söngkeppninni (hér forðum daga) var atriðið frá Ísafirði hið stórgóða lag Er líða fer að jólum með Ragga Bjarna, og það söng Jón Geir Jóhannsson snillingur og góðvinur minn. (við kynntumst í þessari keppni.) Hann var sá eini í henni sem var með almennilegt lag (fyrir utan krakkana frá Akureyri sem sungu Sýra-Nostalgía af stakri snilld (stelpan var líka með geggjaðar túttur) og auðvitað mig sjálfan, eins og heyrist í gömlum pistli.)
Ég vildi óska að þessi keppni, sem er oft alveg frábær, gæti farið að vera örlítið meira klassí og væri ekki alltaf full af einhverjum stelpupjásum sem nauðga Tori Amos, Sarah Mc Lachlan, Whitney Houston og öllum hinum ágætisdívunum með því að "Vippa" þeim yfir á Íslensku. Maður "Vippar" textum ekki bara yfir á Íslensku og ætlar síðan bara að syngja þær og vera flott!!! KOMIÐ ÞESSU INN Í HAUSINN Á YKKUR!!!
Ég hvet hér með framhaldsskólanemendur allra landa, sýsla, hverfa og gatna til þess að fara að velja skemmtileg lög til að syngja, lög sem maður getur sungið án þess að rembast eins og geit með hægðatregðu.

Svo þoli ég ekki fólk sem syngur róleg og tilfinningaþrungin lög í Karaoke á laugardagskvöldi klukkan 1:00 (ekki það að ég stundi Karaoke...) ;-)

Bestu Kveðjur,
Svavar Muzak

p.s. Svo vil ég óska Búdrygindum til hamingju með sigurinn í Músíktilraunum. Ég hlustaði á þetta í gær og ég held að þessi hljómsveit sé það ferskasta sem hefur komið inn í íslenskt tónlistarlíf síðan 1992
Bloggað af Herra Muzak 5:17 AM

 

Nýjasta fyrirsögnin á baksíðu Morgunblaðsins:
"KFUM og KFUK í Reykjavík í eina sæng..."
Bloggað af Herra Muzak 4:52 AM

 

Djöfull er þetta búinn að vera brjálaður dagur, ég er rétt að komast á netið núna eftir ógurlega törn í vinnunni (ekki hálf mínúta fyrir pásu...)

Nóg um það, ég nýtti hádegismatinn til að synda kílómeter í Laugardagslauginni og mér líður eins og karlmanni...

Pálína og Dagbjört fóru vestur á firði og ég er einn heima í næstum viku... Félagsskapardagatalið mitt fyllist sem aldrei fyrr. Fljót að bóka tíma krakkar :)

Bestu Kveðjur í bili,
örþreyttur eftir brjálaðan vinnudag
Herra Múzak
Bloggað af Herra Muzak 5:17 PM

 

Siggi Palli Vinur, betur þekktur sem Zato á Zatoland kom í heimsókn um daginn og ég tók nokkrar zúrar myndir af honum...
Alger foli! :)

What the fuck??? (Popup Flash á Canon vélinni lætur menn líta út eins og hesta í háuljósunum)

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 10:30 AM

 

Glæsileg myndasaga...

Ég veit ekki hvað það er með Tom Tomorrow, hann er bara eitthvað svo lifandi höfundur...

Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 9:33 AM

 

Súri leikur... :-)

Svabbi Sæti
Bloggað af Herra Muzak 9:31 AM

 

Geir og Sonja Richter eiga bæði mjög góð innlegg inn í umræðuna um áfengi í matvöruverslanir.
Ég hef ekkert sérstakt við mál þeirra að athuga og hvet lesendur til að kíkja á það sem þau eru að skrifa. Ágætis rökstuðningur.
Bloggað af Herra Muzak 1:35 PM

 

Kafteinn Siðgæði gerir athugasemdir við hugmyndir mínar um upplýst samþykki í síðasta stíl. Ég nenni ekki að munnhöggvast við mann sem mun alltaf hafa rétt fyrir sér (ókleifur veggur), svo ég læt mér nægja að segja það, að þessi mynd fjallar aðallega um stúlkuna sem fer í keppnina, og hinar stúlkurnar eru bara í bakgrunninum. Þarna er um að ræða heimildarmynd um einstakling og hans reynslu, og ef banna á slíkar heimildarmyndir, þá fer lítið fyrir frjálshyggjunni.

Það er ekki eins og stúlkurnar séu á brjóstunum... EÐA HVAÐ ?!?!?!? ;-) Vá, alvöru íslensk túttumynd, kúl!

Með kærri kveðju,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 8:43 AM

 

Hinn landsþekkti húmoristi Arnar Arinbjarnar, sjálfmenntaður lög- og siðfræðingur, fer mikinn í gagnrýni sinni á heimildarmyndina "Í skóm Drekans". Ég hef sjálfur enn ekki séð þessa mynd (og vil því forðast að dæma hana áður en ég sé hana), og ekki Arnar heldur (og í rauninni ekki Ungfrú Ísland.is konurnar heldur), en mér sýnist á öllu sem sagt er að þessi mynd sé keimlík heimildarmyndinni "Varði fer á vertíð", þar sem einn aðili kemur inn í samfélag og myndin lýsir reynslu hans af því ferli. Svona myndir eru kannski á vissan hátt "Exposé" eða voða voða rannsóknarblaðamennska um yfirborðsmennsku í vissum hliðum skemmtanabransans, en að minnsta kosti vissu allir á staðnum að verið var að taka mynd af þeim og gáfu í raun upplýst samþykki fyrir því að teknar yrðu myndir. (Ólíkt Eldborgarmyndinni, þar sem flest viðföngin voru með afar skerta dómgreind sökum áfengiseitrunar og múgsefjunar verslunarmannahelgaræðisins.)
Skemmst er að minnast breskrar heimildamyndar sem fjallaði um fótboltabullur og annarar sem fjallaði um tískuheiminn. Báðar þessar myndir voru teknar án vitundar nokkurs manns utan blaðamannsins. Þar var ekki spurning um rétt blaðamannsins til að gera slíka mynd, þar sem varpað er ljósi á ofbeldi og misnotkun. Ekki benda íslensku myndirnar tvær áðurnefndu á neinn sérstakan glæp, en þær sýna okkur kannski kunnuglega bransa í nýju ljósi. Það þykir mér vel. Guð forði okkur frá því að sjá stöku sinnum í hin sönnu andlit á bak við sveitaballa/módel bransana, þar sem yfirborðsmennskan ræður ríkjum eins og ég veit ekki hvað...
Sjáum myndina og sjáum hvað setur...

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 8:50 PM

 

Stereótýpíski MH-ingurinn er alltaf svo flippaður... Hann er svona dæmigerður artfartari eins og Katrín lýsti hér forðum. Alltaf með hárið út í loftið fullt af geli, fýlusvip, stór gleraugu, í fötunum af ömmu, afa, langömmu og dauðum forfeðrum hist og her. Tyrkinn virðist í nýlegri grein gera óheiðarlega tilraun til að stilla Herra Múzak upp í þennan óréttláta og bjánalega glugga mannlegrar tilveru. Þessi Steríótýpa held ég að sé eins mygluð og Ástþór Magnússon.
Eins og tyrkinn er góður og ljúfur drengur, þá bregst honum aldeilis bogalistin í þessari nýlegu færslu sinni. Málið er að Herra Muzak var bara gamall góður nörd í MH, ósköp venjulegur strákur sem hafði áhuga á tölvum og heimspeki. Ég gekk ekki í neinum flippuðum fötum (utan þessa blessaða hatts sem ég keypti þegar ég rakaði mig "óvart" sköllóttan í einhverri mönunarkeppni við Helga vin minn og gekk með í svona eins og 8 mánuði) heldur var ég í Jack&jones fötum sem mamma keypti, hagkaupsbuxum og rúllukragabolum, lopapeysu og bestúlpu sem gerðu góða lukku meðal nördanna vina minna. <hálfsannleikur og rant>Satt að segja var mér sjálfum hálf illa við allt tilgerðarlega vonnabípakkið sem reyndi og reyndi að vera öðruvísi utaná af því að það var eitthvað óöruggt með eigin innvols. </hálfsannleikur og rant>
Það sem kannski skilgreindi mig sem "flippaðan" í MH var sterk félagskennd og tilhneiging til að gera eitthvað gott úr samfélagi okkar nördanna á Miðgarði. Við lékum á gítar og sömdum tónlist, við héldum litlu jól og gerðum alls konar "flippaða" hluti í óflippuðu fötunum okkar. Ég prjónaði meira að segja svona eins og 30-40 cm í sjálfum Miðgarðsorminum verndardýri MH.
Ég hef aldrei trúað á leppaklæðnað, tattú eða pinna í vör, augu, eyru eða nef. Ég klæðist mínu einstaklingseðli innan frá. Ég er einstakur og þarf ekki að sanna það fyrir neinum. Ég fagna því að aðrir vilji klæðast sínu einstaklingseðli utan á, en það er ekki fyrir mig, ég á nóg með sálina mína, þó ég fari ekki að skreyta líkamann... ;-)

p.s. Tyrki: Þessi grein er ekkert diss á þig, en ég er bara að addressa þennan misskilning um að ég hafi verið einhver MH-Artfartari (ekki að það sé nokkuð slæmt)
Bloggað af Herra Muzak 5:58 PM

 

þegar ég var lítill þá tók ég þátt í söngkeppni MH einu sinni upp á djók. Það gekk bara svona líka vel og þetta varð útkoman... Hafið í huga að ég var smástrákur sem kunni ekki bauk að syngja... :-)
sumsagt, Nýtt lag inn á Muzak síðunni...

Knock yourselves out,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 12:46 PM

 

Hvað er það með pólítíkina hér á Íslandi, að menn mega helst aldrei skipta um skoðun í neinu máli, þá er þeim núið það um nasir til eilífðarnóns? Svo virðist sem vissum mannvitsbrekkum detti aldrei neitt málefnalegra í hug en að vísa í gamlar syndir og áratuga gamla sögu til að koma höggi á andstæðinga sína. Segir það kannski sitthvað um raunverulega málefnafátækt þeirra sem svo skrifa?
Auðvitað eru allir jafn sekir um þessa fortíðarþrá, því sagan er alltaf gott sár til að nudda salti í.
Mér þykir samt alltaf jafn blóðugt þegar ungir sjálfstæðismenn reyna að gera nútímalega frjálslynda jafnaðarmenn tortryggilega með því að segja að einu sinni hafi forverar þeirra verið Kommúnistar eða jafnvel Sósíalistar og einn og einn hafi trúað á Stalín í gamla daga. Ha? Ha? Hvernig skýrirðu það herra vinstrimaður??? Á sama hátt gætu menn farið að grafa aftar og aftar og vísa til þess að afar margra sjálfstæðismanna nútímans voru í Nasistaflokknum og voru jafnvel í hópi þeim sem þusti út úr alþingi hér forðum og lét bareflin dynja jafnt á gömlum prestum sem þjóðskáldum í skjóli "frelsisins". Mér þykir þessi fortíðarhyggja fáránleg og barnaleg og ég vildi óska þess að báðar fylkingar gætu látið af þessu og fengist við hvor aðra á málefnalegum nótum, en þá færum við að komast að því að munurinn á fylkingunum er sáralítill og baráttumálinn gjarnan hjákátleg.
Þykir mér til dæmis all hallærislegt baráttumál fyrir stærstu stjórnmálaungliðahreyfingu landsins að berjast fyrir frjálsari áfengis- og vímuefnalöggjöf (ekki að það sé ekki brýnt mál) þegar mörg, og mun brýnni mál liggja fyrir, sem varða lífshamingju og jafnrétti fjölda fólks. Þessar ungliðahreyfingar beina augum fólks gjarnan frá raunverulegum vandamálum og að tilbúnum vandamálum sem okkur skynsömum mönnum gæti ekki verið meira sama um...

Einnig þykir mér bjánalegt að menn geti ekki séð neitt gott við stefnu næsta manns. Þessi þröngsýni er sorgleg og barnaleg og mann langar næstum því að slá menn utan undir þegar þeir láta svona og segja "snap out of it!". Þessi tvíhyggja er að drepa okkur öll.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 10:50 AM

 

Ég ætla að smella á ykkur einum smá djók (w.t.f.) í ljósi breytts ástands á vinnumarkaði.

1998:
Eðlisfræðingurinn: Hvers vegna virkar þetta?
Verkfræðingurinn: Hvernig virkar þetta?
Viðskiptafræðingurinn: Hvað kostar þetta?
Heimspekingurinn: Viltu franskar með þessu?

2002:
Heimspekingurinn: Við alla hina: "Hvað þarf ég að segja ykkur þetta oft?!? Frönskurnar fara í gula djúpsteikingarpottinn!!!"

ahem...

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 8:26 AM

 

Ríkisstjórnin okkar eru full af álvitum. Fólk sem veit ekki neina betri lausn á vanda Austfirðinga en að planta einu stóru álveri þar, eins og snuði eða morfínsprautu svo ósjálfbjarga sveitarfélagið hætti nú að skæla.
Og nú er Norsk Hydro farið að draga lappirnar... Hverjum hefði dottið það í hug...? Hvaða manneskja með sæmilega ókei haus getur fordómalaust komist að þeirri niðurstöðu að álver sé einhvers konar töfralausn á vanda lítils byggðarlags. Álver er miklu frekar dauðadómur sem er frestað um nokkur ár. Og nú eru Íslenskir stjórnmálamenn búnir að eyða ómældri orku og tíma í að sleikja upp fjárfesta, berja niður umhverfisverndarsjónarmið, og í raun í alla staði að fórna hugsjónum, og hagsmunum náttúru og samfélags í mörg ár, til þess eins að horfa upp á stórfyrirtæki leggja spilin frá sér og segja "ég pakka...". Allur tíminn og fórnirnar og í raun allar þær prinsippaglækastanir og persónulegar niðurlægingar sem ráðherrar og stjórnarþingmenn hafa lagt í málið eru að verða að engu. Húrra!!! En í þvermóðsku sinni munu Íslenskir ráðamenn örugglega byggja Kárahnjúkavirkjun og selja rafmagnið úr landi... YIHAAAA!!! Þá er blóðsugutaktíkin fullkomnuð. Bænir mínar snúa þessa dagana aðallega að því fáránlega marki að íslenskir stjórnmálamenn fari að láta skynsemina stjórna gjörðum sínum og atkvæðum en ekki þvermóðsku og dramb.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 3:24 PM

 

Nú var ég að lesa Moggann og rekst þar á stutta myndafrétt um það að löggan á Akureyri hafi skotið ref sem var að rölta um í miðri byggð... Refurinn var mjög gæfur og "þurftu lögreglumennirnir ekki að hafa mikið fyrir því að skjóta dýrið..." DJÍSUSS KRÆST!!! Ef þessi refur var svona gæfur, af hverju var hann þá ekki bara fjarlægður og hent upp í sveit eða eitthvað? Ég er enginn sérstakur dýraverndarsinni, en þetta er óskaplega bjánalegt...

Meira...

Norðmenn voru að setja lög um það að a.m.k. 40% stjórnarmanna í fyrirtækjum verði að vera konur... Ef þetta á að vera tilraun til jafnréttismála, þá er hún sorgleg og léleg...

Meira seinna, farinn í mat.

Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 10:52 AM

 

Sá myndina Ghostworld í gærkvöldi. Djöfull er Thora Birch orðin flott maður!!! Og Steve Buscemi var brilljant. Feita ádeilan maður!!!
Svo toppaði ég kvöldið með því að horfa á Death Race 2000 með hinum frækna David Carradine. Þvílík snilld!!! Ég held að menn hafi hreinlega verið á einhverjum eiturlyfjum árið 1975! (No shit, Sherlock!!!)

en nóg um það...

Margir félagar mínir eru stundum hálf fúlir yfir því að ég býð þeim í heimsókn en kem sjaldan í heimsókn sjálfur. Sem afleiðing af þessu koma þeir sjaldan í heimsókn. Þessi fýla þeirra er sosum skiljanleg, þar sem þeir hafa aldrei, og satt að segja, eru ekki líklegir til að eignast nokkurn tíma börn, slíkar marglyttur eru þeir. Þeir tala gjarnan um að þeir vilji ekki festa sig í rútínu hversdagslífsins (konu, börn og þann pakka), en eru um leið pikkfastir í rútínu síns eigin hversdagslífs (vídeógláp með strákunum, hangs og kannski stöku sinnum í bíó eða keilu... hvert kemur þetta manni...) Stundum minnir þessi staða mig á manninn sem vildi ekki festa sig í skaflinum sem hafði skafið yfir veginn og keyrði því bílinn út í skurð. Í stað þess að halda áfram að kanna leiðir lífsins ríghalda sumir í það kunnuglega.
Ég býð vinum mínum í heimsókn af því að mér þykir betra að þurfa ekki að yfirgefa konu og barn að að engri/lítilli nauðsyn. Þegar aðstæður eru þannig að tilgangi samfélagslegrar athafnar/ritúals verður jafn vel náð (eða betur) heima hjá mér og heima hjá þeim, með sama tilkostnaði, kýs ég að halda þá athöfn heima hjá mér, þar sem ég get verndað barnið mitt og Pálína mín hlýtur einnig þá ánægju að umgangast drengina (sem henni þykir mjög skemmtilegir). Ég veit ekki... Ef þeir eignast einhvern tíma krakka, þá skilja þeir þetta, en þá verður það of seint, allir fastir... :-)
Þeir spyrja: "af hverju ferð þú ekki bara út einn daginn og hún út hinn daginn...?" Já, það er mjög sniðugt... Þá getum við alveg sleppt því að hitta hvort annað... Er það ekki bara best? Málið er, að við förum oft út sitt í hvoru lagi, en okkur þykir langbest þegar við getum bæði í einu verið að umgangast vini okkar. Kannski eru strákarnir svona hræddir við að koma heim til mín af því að þar geta þeir ekki öskrað eins og prumpandi básúnur allt kvöldið, vegna þess að barn sefur inni í svefnó, heldur verður að halda samræðunum á léttu nótunum eða ræða málin án allra hrópa og ofsahláturs...
Allavegana,
vinir mínir og félagar eru alltaf velkomnir í heimsókn heim í kastalaturn Herra Muzak, þó þá skorti gersamlega skilning á því hvað það er að eiga fjölskyldu...

Svo er annað...
Vinum mínum blöskrar líka sumum hvernig ég tala við Pálínu, þ.e.a.s. eins og manneskju. Þeir vilja helst að ég tali við hana eins og hindúskt skurðgoð.
Málið er að Pálína er nánasti vinur minn, og þess vegna tala ég við hana eins og ég myndi tala við sjálfan mig, við skiljum hvort annað, við dónumst og rífumst og kyssumst og hrópum og tölum blíðlega... Þegar strákarnir eru í heimsókn tala ég við hana eins og einn af þeim, af því að ég lít á hana sem eina af hópnum. Ég er ekki feiminn við að prumpa eða ropa fyrir framan konuna mína. Ef menn eru ennþá feimnir við sína eigin konu og umgangast hana eins og glerstyttu, þá er sambandið ekki traust. Traust samband er samband þar sem fólk kemur fram við hvort annað eins og manneskjur.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 10:26 AM

 

<rant>Ekki misskilja mig... ég er alls ekki að mæla með forræðishyggju, en stundum finnst mér eins og fólk sé heimskara en það þarf að vera.
Málið er það, að öfl í samfélaginu njóta, í krafti einokunaraðstöðu og yfirburðafjárhags, þeirra vafasömu forréttinda að geta mótað skoðanir almennings einhliða. Markaðsöflin vilja viðhalda stöðu sinni, og kjósa þannig að veðja ekki á neitt nema "the sure thing", eitthvað sem auðvelt er að stýra og móta og ráða ferðinni með (unglingastjörnurnar t.d.) Öll fjölmiðlamenningin miðast þannig að því að matreiða einfaldan og auðmeltan "sannleik" ofan í fólkið og dæla því ofan í skynfærin á því í gegnum fjölmiðlatúbuna... Fjölmiðlar taka afar flókna hluti og gera úr þeim einfaldan mjólkurhristing sem rennur niður og býr um sig í skilningi okkar sem rotin og heimskuleg sannfæring. "Af hverju hata þeir okkur??? Af því að þeir eru hryðjuverkamenn og þ.a.l. vondir!" "Taktu þessari ótrúlega einföldu söguskýringu á seinni heimsstyrjöldinni, Nazistarnir voru allir vondir og drápu gyðinga af því að þeir voru djöfladýrkendur, hakakrossinn er djöflastjarna..." Það er svo sannarlega miklu auðveldara að gleypa það, heldur en að kynna sér samfélagslega, stjórnmálafræðilega og sagnfræðilega hlið málsins, er það ekki? Það er ofboðslega auðvelt að samþykkja söguskýringar og ofanítuggur þeirra sem ráða. Þeir sem peningana eiga vilja ekki að við séum gagnrýnin og hugsandi, þeir vilja að "almenningur" (og almenningur er í rauninni bara breyta fyrir þeim) sé stillt og góð rolluhjörð sem auðvelt er að stýra með stikkorðum eins og frelsi, réttlæti, öryggi, lýðræði, hamingja, hryðjuverkamaður, öxulveldi hins illa og Óvinur.
Nú gætu menn mótmælt og sagt sem svo: "það má ekki refsa mönnum fyrir að vera ríkir, þeir eignuðust sína peninga með því að gera eitthvað vel..." Þá svara ég: Það má heldur ekki refsa fólki fyrir að vera ekki ríkt og eiga ekki fjölmiðlaveldi o.s.frv... Einn stærsti glæpur sem ég tel mögulegt að fremja gegn manneskjum og samfélagi, er að vinna að því að gera einstaklingana heimskari og móttækilegri fyrir einföldum, sundursoðnum og sjúskuðum sannleik...
Heili mannsins hefur miklu meiri tök á því að díla við heiminn heldur en þetta. Allt þetta fólk sem labbar um göturnar með sjúkar hugmyndir um heiminn er ekki heimskt að eðlisfari, það hefur lent í djúpum brunni hópheimskustefnu fjölmiðlarisanna... :-)

Gagnrýnið!!!
Fólk er ekki fífl, Illa upplýst fólk (af metnaðarlausum fjölmiðlum) er fífl.

</rant>
Bestu Kveðjur,
Herra Muzak

Bloggað af Herra Muzak 2:19 PM

 

Fyrir ykkur forvitnu, þá þýðir fyrirsögnin: Vonda kisa!!! Þú getur hlaupið en í felur geturðu ekki farið!!!
Kötturinn Emma hefur uppgötvað undraheim lyklaborðsins og fíkjussins á heimilinu. Fallegi heilbrigði fíkjusinn okkar er nú farinn að láta á sjá, auk þess sem Emma elskar að taka þátt í skrifum mínum. Hér fylgir óleiðréttur kafli sem ég skrifaði með henni... :-)

svuiownea tastlítur a sgda kawttwarmettoiuaður 8pötexti út...

Emma er líka farin að stunda það að prumpa á okkur þegar henni líður vel... Þetta er ótrúlegt, gæludýrin okkar keppast við að beina að okkur sparigatinu... Er það bara ég, eða er ég orðinn einhvers konar aðdráttarpóll fyrir dýrarassgöt?!?
Ekki misskilja mig, Emma er yndislegur kettlingur og malar eins og Dieselvél. Svo leggst hún ofan á hausinn/hálsinn á mér þegar ég sef... Voða sweet.

Jæja, nú er ég farinn að sofa, óvenju snemma... Óvenju Þreyttur...

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 11:35 PM

 

Ég var að hlusta á barnarásina áðan og heyrði þar hið glæsilega lag "Kisa dansar Tangó". Ég hlýddi á og brosti, en skyndilega var komin upp sjúkleg mynd í huga mér... Ég sá fyrir mér hóp af leðurhommakisum með kaskeiti og keðjur, dansandi tangó... Hommasteríótýpur hafa eyðilagt fyrir mér dásamlegt barnalag... Damn you Police academy...
Svo ég minnist ekki á Helvítið hann Ómar Ragnarsson. Hafið þið hlustað á lögin um Palla og Kalla og það dæmi allt saman. Hvaða fimm ára krakki talar eins og Guðmundur Jaki á banabeðinu eða Halldór Blöndal á hagyrðingakveldi??? Bara af því að hann á að vera feitur... "HVATA GEEERRAAA???? (más más)"

AAARRGGGHHHHH!!!!

Annars rokka Svanhildur og Olga Guðrún kvenna mest.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 12:01 PM

 

smá viðbót í endann...

Góður félagi minn, Pétur Björnsson, sagði mér um daginn frá þeirri hugmynd sinni að versta áfallið og niðurníðingin fyrir íslenska þjóðmenningu, hefðir, siði og menningararf, hefði ekki verið kúgun Danskra embættismanna eða fátækt landans og eymd á 15.-19. öld, heldur sjálfstæðisbarátta þjóðarinnar og sú "menningarlega endurreisn" sem kom í kjölfar hennar. Allt sem tengdist gömlum tíma varð að víkja, engin tónlist var tónlist, nema hún væri samin eftir þeim kúnstarinnar reglum sem giltu á meginlandinu. Þjóðlög, þjóðsögur og þjóðdansar urðu skammaryrði og hallærismál, og menntaelíta þjóðarinnar hóf ógurlega herferð til að útrýma öllu sem tengdist íslenskum þjóðháttum í söng, sagnahefð og dönsum. Brennið þið vitar og fleiri ungmennafélaganasismalög urðu að hinni nýju þjóðmenningu, hinni nýju þjóðerniskennd. Íslendingar týndu rótunum og endurhönnuðu sjálfa sig í evrópsk-amerískri klysjumynd. Menn eins og Jón Leifs, Séra Bjarni og Jón Árnason voru litnir hornauga og hlutu litla samúð hjá alþingi og menningarelítunni þegar þeir reyndu að bjarga því sem bjargað yrði úr íslenskri söngva-, dansa- og sagnahefð. Íslenska þjóðernishyggjan og sjálfstæðisbaráttan fólst í tungumálinu og menningunni, sýna varð að Íslendingar væru alveg jafn hámenningarleg þjóð og aðrar þjóðir. Alþýðulistin varð sumsagt blóraböggull sjálfstæðisbaráttu okkar.

Það var í þessu samhengi sem ég fór að pæla í Írum. Írar eiga ríka sagna-, söngva og dansahefð. Þeir voru kúgaðir af annarri herraþjóð, Englendingum, lengur en Íslendingar af Dönum.
Englendingar reyndu af öllum mætti að útrýma gelískunni sem tungumáli, en sjálfstæðisbarátta og þjóðernisvitund Íra fólst ekki síst í hinum einstöku söng-, dans-, og sagnahefðum se bárust mann fram af manni á gelísku. Það var því með því að halda í gelískuna og halda í þjóðlegheitin, að Írar héldu í vonina og baráttuandann allan þennan tíma.
Hugsið ykkur, Íslendingasögurnar varðveittust í rauninni ekki aðeins á handritunum, heldur einnig í sagnahefð Íslendinga sjálfra, sagnahefð sem nú er útdauð. Við drápum hana með því að eigna handritunum allan heiðurinn, hið ritaða mál, rithöfundarnir, sérfræðingaveldið tók völdin. Alþýðulistin, alþýðumenningin varð halló, léleg, lítils virði.

Maður veltir því svo fyrir sér hvað það er sem gerir sterka þjóð. Ég sá þá stórgóðu mynd "Once were warriors" á laugardagskveldið. Þar var einmitt fjallað um aðra þjóð sem hafði verið kúguð af Bretum og farið mun verr út úr því, í raun eins og Grænlendingar með Danina. Maóríarnir skiptust í tvo hópa í "Once were warriors". Annar hópurinn var fullur af ofbeldisfullum, drykkfeldum einstaklingum með yfirleitt afar lága og lélega sjálfsmynd. Þetta fólk var ekki í neinni snertingu við sína gömlu menningu, við rætur þjóðernis síns. Hinn hópurinn tileinkaði sér hefðir forfeðranna, dansaði stríðsdansa og kyrjaði söngva fortíðarinnar til að ná betri snertingum við nútímann. Greinilegt var að þau skilaboð sem höfundur var að reyna að koma fram, voru þau, að heilbrigð þjóðrækni og tenging við menningu eigin þjóðar og hefðir fortíðar skapa öryggi og festu sem veldur því að fólk lifir ekki í skugga ótta og fordóma, van- og minnimáttarkenndar. Þetta sama gildir um Íra. Írar virðast vera nokkuð stoltir af sinni gömlu sögu og menningu, þeir eru í snertingu við fortíðina og standa því traustum fótum í núinu. Þar sem Írar hafa sest að, hafa þeir ríka samfélagsvitund og skýra tilfinningu fyrir eigin sérstöðu.

Íslendingar eru óörugg þjóð að eðlisfari, sífellt í hálf sorglegri leit að viðurkenningu, vegna þess að við eigum mjög litla snertingu við fortíðina, við höfum eytt menningu okkar meðvitað og ákveðið, og lítið stendur eftir nema brunarústir sem örfáir einstaklingar ramba um örvæntingarfullir í leit að lífsmarki. Þetta fólk stúderar þjóðfræði, rímnakveðskap og stundar þjóðdansana til að komast í snertingu við fortíðina til að treysta aftur tenginguna. Aftur á móti syngja Íslendingar yfirleitt einhverjar þjóðrembuvísur á mannamótum og fylleríum, engar manvísur, engin þjóðlög, engin hetjuljóð nema kvæðið um Ólaf Liljurós (sem þó er ágætt til síns brúks en við þekkjum í raun ósköp fá önnur). Hugsið ykkur, Íslendingar áttu hundruð, ef ekki þúsundir fallegra þjóðkvæða, rétt eins og Írar, Maóríar og Samar (Jojk-kvæði), en við afneituðum þeim til þess að fá sjálfstæði, í raun ekki sjálfstæði, heldur til þess eins að Íslenskir embættismenn gætu kúgað okkur í stað danskra.

Lykillinn að Rasisma er óöryggi, óöryggi með fortíðina. Það sem gerir rasista að rasista er að hann skilur ekki hvað gerir hann sérstakan. Rasistinn hefur enga tilfinningu fyrir eigin sérstöðu og menningu þjóðar sinnar. Þess vegna einblínir hann á það sem illa fer hjá öðrum. Þar sem ungt fólk er öruggt með sögu, hefðir og menningu eigin þjóðar, þar finnast ekki rasistar. Rasistar eru þeir sem skilja ekki-, þekkja ekki-, skammast sín fyrir- eða þykir fortíðin hallærisleg. Íslenskir unglingar og ungt fólk hafa enga tilfinningu fyrir því hver þau eru sem þjóð, og því er það eina sem þeim dettur í hug, að útlendingar séu óæskilegir af því að þeir eru öðruvísi og þeir ógna með því að koma með "sína menningu" og skíta út okkar eigin (sem unga fólkið skilur ekki baun í.) Ég skal lofa ykkur því, að enginn meðlimur félags íslenskra þjóðernissinna eða framfaraflokksins hefur áhuga eða þekkingu á þjóðlögum, þjóðdönsum eða þjóðsagnahefð. Þetta fólk er bara hrætt við útlendinga af því að það er fáfrótt, ekki einungis um útlendingana og þeirra menningu, heldur einnig, og sérstaklega, um sig sjálf, sína fortíð og forfeður.

(hér kemur örlitla viðbótin... 12.03.01)
Leiðin til þess að eyða rasisma í samfélaginu er því ekki [einungis] að predika umburðarlyndi, heldur að koma börnum í skilning um það hvað fortíðin er falleg og menningin getur verið góð, hvaða sérstöðu Íslendingar hafa. Þá verða þau um leið öruggari með sjálf sig á alþjóðasviðinu. Óöryggi er uppspretta ofbeldis.

Þekktu sjálfa/n þig.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 11:55 PM

 

Við Moonbootsliðar vorum að ljúka við að spila á árshátíð Háskólans í Reykjavík. Það var alveg drullugaman, þrátt fyrir að árshátíðin hefði mátt haldast í svona eins og fjórum sinnum minni stað, nær miðbænum. Þegar einhver fer heim af Broadway kemur nebbnilega enginn í staðinn. Staðurinn tæmist bara smám saman. Þó náðum við að halda fólkinu inni, en staðurinn var samt hálftómur (350 manns á árshátíðinni). Rottweilerhundarnir komu fram á undan okkur og gerðu liðið alveg brjálað af greddu og látum. Djöfull eru þessir gaurar góðir í því sem þeir gera. Áfram Rottweiler :)

Stundum finnst mér samt eins og maður verði fyrir einhvers konar öfugum fordómum frá hendi artfarta, trendara og hipphoppara. Ég er á einhverjum hræðilegum miðjustað í kosmósi samfélagsins.
Ég er allt öðruvísi í hausnum en ferkantaða fólkið, en um leið sé ég enga ástæðu til þess að vera eitthvað að troða einstaklingseðli mínu utan á líkama minn með einhverjum fríkí fötum eða skræpóttu hári eða pinnum gegnum nef, eyru eða aðra staði... Ég fatta ekki hvers vegna fólk getur ekki tekið manni bara eins og maður er, hvers vegna dæmir billabong fólkið mann fyrir að vera ekki í réttri tegund af bómullarbuxum, og hnakkarnir dæma mann fyrir að vera ekki 72 kíló að þyngd á flottum bíl og jakkafötum.
Þetta er asnalegt. Fólk er fólk, og það sem aðskilur okkur er hugsunarhátturinn. Ég er glataður Artfart, ég á engin flott eða skrítin föt, bara svartar og brúnar peysur og boli og buxur úr vinnufatabúðinni, af því að þar er yfirleitt ódýrast og þægilegast að versla.
Staðreyndin er sumsagt sú að fólk dæmir og dæmir og fordæmir og fordæmir, allt út frá útlitinu. Það nenna yfirleitt ósköp fáir að gefa fólki séns og kynnast því sem manneskjum en ekki sem umbúðum.

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 4:27 AM

 

Það er ekkert óútreiknanlegt við Hannes Hólmstein Gissurarson.Það eina sem kemur á óvart við Hannes Hólmstein, er sú undarlega staðreynd að hann skuli ennþá halda vinnu sinni í háskólanum, eins fordómafullur, ómálefnalegur og viðbjóðslega hlutdrægur og hann er. (Ég tek nú strax fram, til að taka af allan vafa, að ég er enginn sérstakur samfylkingarmaður...)
Það er gersamlega fyrirsjáanlegt hvað Hannes H. segir næst. Strax og bréfið hans Össurar kom í blöðin sá ég undir eins fyrir mér "frjálshyggju"kappann glotta eins og hrekkjusvínin í 12 ára bekk þegar einhver gerði smá skandal í bekkjarferð og byrja síðan að nudda þessu eins langt og það kemst og jafnvel lengra.
Hannes kom svo fram í Málinu á Skjánum í gær, fór hvergi í felur með fyrirlitningu sína á öllu sem vinstri öflin snertir og þá sérstaklega Össur, og togaði og teygði málið svo að Stefán J. Hafstein var á endanum orðinn borgarstjóri, Össur var kominn á vergang og Hallelúja, Davíð Kóngur mun ríkja í þúsund ár og síðan mun Bjössi Bjarnabófi ríkja yfir Reykjavík og þá fá sjálfstæðismenn loksins að ráða aftur öllu sjálfir. Hannes Hólmsteinn Þykir mér hið mesta fífl og mig langar hreinlega til að vita hvaða hörmungar hann upplifði í æsku til að verða slíkt frík sem hann er, fylgjandi dauðarefsingu og andvígur rétti kvenna til fóstureyðinga um leið og hann kallar sig frjálshyggjumann. Er sumsagt eignarétturinn heilagri lífinu sjálfu???
Það er eina ástæðan fyrir því að ég kýs ekki sjálfstæðisflokkinn. Þetta er ekki flokkur frjálslyndra og skynsamra manna, þetta er flokkur potara, fjölskylduhyglara, gömlu peninganna og yfirstéttar Íslands, hvers eina markmið er að auka lífsgæði fárra útvalinna og drulla yfir einstaklinga sem "dirfast að reyna að komast úr sinni réttu stétt." Guð forði okkur að fátæklingar fari að giftast efristéttafólki...

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak

ps.
fín mynd frá "Krökkunum" á Rökbroti og Rökleysu:

Alltaf gaman að hlæja að ungu Ég-vil-ráða-öllu!!!-Veistu-hver-pabbi-minn-er???-kannski-fæ-ég-feita-stöðu-hjá-ráðuneyti fólki...
Bloggað af Herra Muzak 1:11 PM

 

...af bréfum hverra fyrirsögn er "Hvað í andskotanum meinaru maður?!?" vil ég nýta þetta tækifæri til að svara öllum í einu í stað þess að svara hverjum fyrir sig, því það tæki líklega dágóða kveldstund...
Nú, hér sit ég og hlýði á undurmjúka rödd Belgíska krúnerans Jacques Brel og reyni að finna milda og sársaukalausa leið til að skýra myndina fyrir ykkur...
ahem...
sjáið fyrir ykkur gapastokk... og mann í honum...
Maðurinn beygir sig yfir gapastokkinn/höggstokkinn og býr sig undir að "taka við sinni refsingu..."
Ég veit ekki, kannski er ég bara svona klámfenginn...
En ef þið spáið í þessu út frá táknunum fyrir íþróttagreinar...

Ókei, út í allt aðra sálma!!!
Dóttír mín er ekkert smá fyndið barn... :)
í dag fékk hún vinkonu sína í heimsókn og þær léku sér eins og englar í þrjá tíma, stórkostleg frammistaða...
Samt gerðist æðislega skondið atvik... Dóttir mín og vinkona hennar fengu að leika sér með leir. Pálína skýrði fyrir þeim prinsipin á bak við það að blanda ekki saman mismunandi litum, því þá fengju þær bara einn ljótan brúngráan lit. Þær játtu því og skildu fullkomnlega.
Síðan hófst leirverkið...
Stúlkurnar léku sér dágóða stund við matarborðið í stofunni okkar, á meðan Pálína vann verkefni við tölvuna í sömu stofu, tvo metra í burtu. Allt í einu segir dóttir mín við vinkonu sína (bein tilvitnun): "Heyrðu, við skulum blanda litunum saman, við heyrðum nefnilega ekki þegar mamma sagði okkur að það mætti ekki." og vinkonan svarar: "Já, við skulum gera það, við heyrðum ekki í henni..."
ÓTRÚLEGA SÆTT!!!
Við erum búin að kenna Dagbjörtu að það sé allt í lagi ef hlutirnir eru óvart, þannig að núna býr hún bara til óvartið. Okkur fannst þetta bara sætt, þannig að við létum þetta vera. (Guð minn góður!!! kannski erum við að framleiða síkópat hérna!!!) Leirinn varð brúngrár og stelpurnar sögðu Pálínu að þær hefðu ekki heyrt þegar hún sagði að það mætti ekki. Pálína hló bara... :)
En hvað lífið getur verið dásamlegt... :-)

Með kveðju,
hamingjusamur Svabbi Pabbi
Bloggað af Herra Muzak 11:40 PM

 

Að þessi hönnuður hafi ekki vitað hvað hann var að gera:

Með kveðju,
Herra Múzak
Bloggað af Herra Muzak 4:58 PM

 

Ég held að komandi borgarstjórnarkosningar verði jafn mikið einvígi milli Stefáns Jóns Hafsteins og Gísla Marteins eins og Ingibjargar Sólrúnar og Björns Bjarnasonar.
Stefán held ég að sé sterkasta útspil "vinstri"manna í mörg ár, á meðan Gísli Marteinn er afar bjartur og skemmtilegur kandídat sjallanna...
Manni finnst þó eins og Gísla Marteini hafi hreinlega verið plantað í Kastljósið af áhrifaaðilum í Sjálfstæðisflokknum, til þess að framleiða sætan og hressan karakter, til að gera svona "Hressilegt" og "kammó" yfirbragð á annars leiðinlegan hóp Sjalla. (ekki það að R-lista fólkið séu einhver fjöllistahópur... :) )
Ég hlakka til að horfa á Gísla og Stefán fljúgast á, og það verður fyndið að sjá hressa sæta strákinn allt í einu hvæsa eins og graður fress í einhverri debasjón...

Bestu Kveðjur,
Kafteinn Muzak
Bloggað af Herra Muzak 3:57 PM

 

Már er pirraður...
Djöfull skil ég drenginn, stundum er ég alveg að brjálast úr pirringi sem ég veit ekkert hvað ég á að gera við...
Pirringur er nefnilega annars eðlis en reiði. Reiði getur orðið að einhverju, reiði er eldsneyti fyrir sköpun, Reiði verður að tónverkum, málverkum, ljóðum. Pirringur verður að pönki, veggjakroti og öskri út í vindinn. Pirringur er svefnpoki sem maður skríður öfugt inn í og reynir síðan að komast út úr. Pirringur er í eðli sínu miklu verri en reiði. Mann langar að berja einhvern, öskra á einhvern, en það á enginn öskur eða barning skilinn, enda skilar það engu og pirringurinn grefst dýpra. Það er erfið list að losa sig við pirring og enn erfiðari list að virkja hann til nokkurs nýtilegs. Ég held að eina leiðin til að losna við pirring sé ef maður getur breytt pirringnum í reiði og hleypt honum út með hefðbundnum aðferðum reiðilosunar. (berj-skrif-list)
Gefið Má (rauðhærðu krúttíbollunni, ekki hinni krúttíbollunni...) *Stóóóóórt Knúúúúúús* næst þegar þið sjáið hann og þá gæti það gerst að pirringurinn umhverfist í réttláta reiði og hann fái loksins útrás fyrir hvað sem olli honum, kannski jafnvel á ykkur.

tíhíhííííí :-)

Bestu Kveðjur,
Svabbi Múzak
Bloggað af Herra Muzak 4:01 PM

 

Hvað er að fólki?!?
55% Íslendinga eru bara hressir og svalir með það að byggja álver á Reyðarfirði. Ef við viljum skoða hlutina með verptri útgáfu af Ockhömskum rakhníf, hvort er sniðugra, til þess að skapa fjölbreytta atvinnu og bæta samfélagið á svæðinu: að eyða 70 milljörðum í álver og virkjanir og láta líf heils byggðarlags snúast um stóriðju og þungaiðnað með þeirri áhættu sem það skapar (full monty anyone?), eða að styðja við bakið á nýsköpun og uppbyggingu með tífallt minna fjármagni til metnaðarfullra verkefna á vegum einstaklinga? Eru menn ekki búnir að fatta það ennþá að tugmilljarða ríkisbatterí eru ekki af hinu góða? Hvað varð um einkaframtakið og mátt einstaklingsins? Stórar ríkislausnir minna mig alltaf á Sovétríkin og þeirra fimm ára áætlanir. Ég held að Sjálfstæðisflokkurinn sé kominn langt á leið með það að breytast í kommúnistaflokk með góðri spillingu fyrir alla sem fæðast inn í rétta klíku. (eða er hann ekki bara löngu orðinn það???)

Í allri umræðunni um "nýtingu" svæðisins gleymist oft að reikna með einu. Það er alltaf spurt um hvort meiri peninga sé að fá úr þessari eða hinni nýtingunni... Hvers vegna þarf allt að miðast við peninga? Má ég spyrja einfaldrar spurningar? Ókei... Er hægt að hugsa sér leið til að bæta stöðu byggðanna á þessu svæði og líðan og lífsgæði fólksins, án þess að eyða tugmilljörðum í að eyðileggja ósnortin víðerni, eyða tugmilljörðum í það að gera líf fólksins einhæf og eyða tugmilljörðum í veðmál um framtíð álverðs?

Vekur mig til að spyrja nokkurra spurninga? Er náttúran ekkert annað en sálarlaus auðlind? Hvað er fegurð? Hefur ekkert í heiminum gildi ef það hefur ekki peningalegt gildi? Er hægt að meta allt til fjár?

Annað mál sem böggar mig svolítið er sjómannaskólinn... Pabbi minn lærði þar stýrimanninn og bróðir minn er þar núna að læra vélstjórann, svo mér er nokkuð hlýtt til þessa merka skóla.
Vélstjórnarnámið í sjómannaskólanum er fimm ára nám sem gerir miklar kröfur til nemendanna og gefur þeim afar víða og yfirgripsmikla þekkingu. Nú er Björn Bjarnason og hans hyski búinn að vera að berjast fyrir því að fleygja nemendum sjómannaskólans upp í ártúnsholtið í Tækniskólann og gefa kennaraháskólanum gamla sjómannaskólann. Þessi hugmynd út af fyrir sig lýsir gríðarlegu skilningsleysi á sögu, virðingu og sjálfsmynd íslenskrar sjómannastéttar. Þó vissulega fækki í stéttinni er það engin ástæða til að vanvirða og gera lítið úr starfi sjómanna og reka þá úr skóla sem þeir byggðu sjálfir fyrir löngu síðan og hefur bæði verið sérstaklega hannaður og síðar vaxið samferða sögunni utan um stéttina. Draugar íslenskra sjómanna síðustu aldar eiga þarna sitt griðaból, jafnt í hugum okkar sem þeirra. Minning föður míns hvílir að nokkru í þessum skóla, þar sem hann dúxaði og eignaðist fjölda góðra félaga. Því lýsir það hreinni heimsku að lesa um þessar hugmyndir fyrrverandi menntamálaráðherra og kaldastríðsmangara.
Þar að auki er nú í gangi mikil pressa á sjómannasamtökin og skólann að einkavæða sjómannaskólann, og hverjir kæmu þá að rekstri hans??? Jú, engir aðrir en LÍÚ, bestu vinir sjómannanna, uppáhaldsgóðukallar Íslands. Og hvað er það fyrsta sem þeir segjast ætla að gera? Stytta vélstjórnarnámið niður í þrjú ár... Vegna hvers? Jú, vegna þess að í dag eru vélstjórar svo vel menntaðir að þeir eiga ekki erfitt með að fá starf í landi og hætta í bransanum ef þeim líkar illa. Þetta kemur afar illa við LÍÚ, sem rétt eins og bændur forðum, þola ekki samkeppni um vinnuafl eða gæði og vilja halda vélstjórunum sínum í vistabandi upp á gamla móðann. Þetta er viðbjóðsleg tilhugsun, því maður þekkir einmitt til margra stýrimanna sem þreyttust á volkinu og vildu vinna í landi, en fá ekki vinnu nema á bensínstöðvum. Það er af því að menntun þeirra nýtist ekki nema úti á sjó. Þessi örlög vill LÍÚ leiða yfir vélstjóra líka, þegar þeir ná völdum í Sjómannaskólanum. LÍÚ eru skúrkar, hverra eina takmark er að halda illa fengnum völdum sínum. Sjálfstæðisflokkurinn gengur erinda þessarra skúrka eins og ekkert væri eðlilegra. Djöfulsins Klíkuskapur og fyrirgreiðslupólítík!
Minnið mig á að vera ekki stjórnmálamaður, næst þegar vegið er að hagsmunum bróður míns. Björn Bjarnason og vinir hans gætu nýtt sér tækifærið til að sparka í liggjandi mann.

Bestu Kveðjur,
Herra muzak

p.s. Mig langar að lokum að benda ykkur á að lesa skemmtilega bloggið hennar Helgu Kaaber. Hún hefur afar skemmtilegan frásagnarstíl sem glæðir hugtakið "reynsluheimur kvenna" nýju lífi.
Bloggað af Herra Muzak 11:57 PM

 

Ég er að upplifa svolítið skrýtna tilfinningu. Mig langar ofboðslega mikið til að skrifa núna, en ég er algerlega stíflaður... Ég er með texta á vörunum, en hann kemur ekki út, ég finn að það er bara tímaspursmál þangað til ég fæ hugarræpu og allt kemur út... Þetta er svona eins og að vera á sköpunar"túr". Bráðum kemur eitthvað sniðugt út úr hausnum á mér og þá verður gaman að vera til.
Ég var að pæla á föstudaginn... Það eru alltaf svona fánar fyrir utan Esso stöðvarnar og 11-11 og svoleiðis. Ætli það sé einhver athöfn á morgnanna þegar þeir hífa upp fánana, einmana trompetleikari og tveir starfsmenn sem hylla fánann á leiðinni upp... Það hlýtur að líta spaugilega út... :-)

Bestu Kveðjur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 7:53 PM

 

Dóttir mín er lasin, vei mér... hún stynur bara og emjar af lasleik... búin að sofa síðan hálf sex, sem þýðir að hún mun vaka til fjögur í nótt... URG!!! Hellisbúinn er ekki hress að leggja í þann slag, en slík er víst raun hins elskandi foreldris. Legg ég nú lurkinn til hliðar og rym um leið og ég strýk barninu um hvarma.
Ég er óttalegur frummaður inni við beinið, ekkert allt of langt leiddur frá rótunum.

Þó hafa kanínan Felix "Arafat" og kötturinn Emma "Sharon" gert okkur lífið léttara. Felix er farinn að sætta sig við sitt hlutskipti sem fangelsaður andófsmaður þó mig gruni hann stundum um það að setja rassinn upp að rimlum búrsins og hleypa af nokkrum "kamikazekúkum", maður er alltaf að finna þetta á gólfinu... Emma skoppar um heimilið og ræðst á hvern ómerkilegan pappírinn á fætur öðrum og tortímir, ég á stundum fótum mínum fjör að launa frá þessari kreisí kisu. Leikglaður köttur það. Síðan lúrir hún ofan á manni á nóttunni, og ef maður snertir hana í færihugleiðingum fær maður ámátlegt kvörtunarmjálm og beiðni um að vinsamlegast hreyfa hana ekki frá hlýju bælinu ofan á náraójöfnunni á sænginni.

Moonboots ætla að leika fyrir dansi á Árshátíð Háskólans í Reykjavík næsta föstudag, það verður stuð, ef eitthvað er að marka partíið sem við fórum í síðasta föstudag... Grúví partípípúl inn ðe hás!

Svo er bara að vona að Herra Muzak nái að halda tónleika á komandi vikum, og þá eruð þið öll boðin... :-) Látið sjá ykkur, ég læt ykkur vita...
Endilega sendið mér kærleikskveðjur... Og ef þið viljið vera með á tónleikum, endilega hafið samband.
Bestu Kveðjur.
ykkar vinur,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 7:27 PM

 

Í grein í netútgáfu morgunblaðsins segir frá því að Össur Skarphéðinsson, formaður Samfylkingarinnar, lét stór orð falla í trúnaðarbréfi til eigenda Baugs. Þar kallar hann þá "gangstera" og fleira flott. Þeir eiga það fyllilega skilið þessir þrjótar, þó auðvitað sé þetta "óviðeigandi" frá "Virðulegum Þingmanni".
Auðvitað má Össur blása smá gufu eins og aðrir, og mér finnst ótrúleg skömm að þessir gaurar skuli brjóta trúnaðinn við hann, greinilega til að koma sér aftur í mjúkinn hjá Davíð... Það vantaði að koma höggi á pólítíska andstæðinga Davíðs, og þarna gefur einn þeirra fínt færi. Málið er hins vegar það, að ég held að þjóðin sé sammála Össuri og hann sé bara að segja það sem aðrir eru að hugsa...

Bæ í bili,
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 2:01 AM

 

Bara að skella á ykkur smá skoti á íhaldið í boði Tom Tomorrow...
BREYTING
Tel sniðugt að vísa frekar á þessa teiknimynd til að spara "aukakíló á síðunni"
Flott teiknimynd sem krítiserar íhaldið og frjálshyggjustuttbuxnahugsunarhátt...
Sjáumst fljótlega, voða hress...
Herra Muzak
Bloggað af Herra Muzak 4:29 PM