Arh...
Trallala... best að vera ekkert að hafa áhyggjur... Verð bara að lifa lífinu eins og ég get.
Fallegur dagur framundan og Svavar (Snúður í múmínálfunum) ætlar að rölta út í haustið með æðruleysissvip. Lúrílúúú...
Bloggað af Hr. Svavar 9:48 PM
[ 0 ]

  Ofbeldi...
Af hverju lemur fólk annað fólk? Af hverju beitir fólk annað fólk ofbeldi, líkamlegu, andlegu eða félagslegu?

Ég er þeirrar skoðunar að enginn ráðist að fyrra bragði á þann sem hann óttast ekki. Allavega ekki ef ofbeldið á sér ekki rætur í gróðaþörf.
Hið óskiljanlega ofbeldi, sem felst í barsmíðum og einelti og slíkum viðbjóð á rætur sínar í ótta gerandans.

Ég trúi því að karlar sem beita konur ofbeldi, nauðga þeim og berja þær, séu í raun svona ótrúlega hræddir við þær. Það er fátt sem getur komið karlmanni eins mikið úr jafnvægi og aðhlátur konu eða jafnvel bara tilhugsunin um hann. Óöryggi gagnvart hinu kyninu hlýtur að spila stóra rullu. Eru nauðgarar og ofbeldismenn kannski bara svona ótrúlega hræddir við konur? Hræddir við að tala við þær, skilja þær, reyna að eiga við þær eðlileg samskipti, því það er búið að búa til einhverja mynd í hausnum af þeim af einhvers konar æðri flókinni veru sem er algerlega yfir þá hafin á tilfinningasviðinu. Er kvenfyrirlitningin sem við sjáum í heitu pottunum hjá fáránlegum körlum eða hjá einhverjum föngum á Kvíabryggju í DV nokkuð annað en ótti við hið óþekkta, djúpt grafinn ótti við hinar "dularfullu" konur sem gervallar afþreyingarbókmenntir heimsins eru alltaf að skapa.
Snýst karlfyrirlitningin, aðhláturinn og öll þessi einföldun á körlum í umræðunni kannski um ótta kvenna við ofbeldi og valdsmun karla? Leysa konur úr ótta sínum við karla með því að búa til úr þeim tröll, einfeldninga sem kunna ekkert og þarf að kenna með blíðri hönd og jafnvel þá eru þeir alltaf svo ósjálfbjarga greyin?

Ég veit ekki...

News Flash!
Það er ekkert dularfullt við konur. Þær eru apar eins og við. Þær eru að vísu apar með allt of mikinn tíma til að lesa tímarit og horfa á sjónvarpsþætti sem flækja raunveruleikann. En við karlar erum líka apar sem er refsað fyrir að leita út fyrir hið augljósa og skoða hið ræða. Rétt eins og vatnsberum er liðin sveimhugahegðun og Nautum er liðin þrjóska og stífni er körlum liðið að vera lokaðir og gráta ekki, skoða ekki tilfinningar sínar og þeim beinlínis hrósað fyrir það og að sama skapi er stúlkum liðið það að kanna sínar tilfinningar og gráta.

Af hverju?
Kannski vegna þess að við bjuggum ekki alltaf í þessum heimi.
Við bjuggum einu sinni í heimi þar sem var skýr verkaskipting. Konur þurftu að sjá um umönnunar-, uppeldis- og næringarhlutverkin og karlar þurftu að vinna með líkamanum. (ekki það að konur hafi ekki líka þurft að gera það) En í þeim heimi var enginn tími eða tækifæri og það gagnaðist mönnum ekkert að hafa flóknar tilfinningar. Believe it or not, þá held ég að það geti jafnvel reynst erfiðara að afskilyrða samfélagið til að "leyfa" mönnum að vera tilfinningaverur en að "leyfa" konum að blómstra á vinnumarkaði, því það hefur alltaf verið pínu hefð fyrir því að konur vinni eitthvað, en mjög lítið um hitt nema í formi einhvers konar "viðurstyggilegra kvenkarla".

Sem karl hef ég engin völd. Ég er ekki í neinni klíku og ég beiti engan ofbeldi. Enginn af mínum vinum hefur nein sérstök völd nema yfir því hvað hann borðar í kvöldmat og hvert hann fer eftir vinnu. Enginn þeirra beitir ofbeldi og ef einhver þeirra nauðgaði konu væru dagar vináttu okkar taldir.

Ofbeldi á rætur sínar í ótta. Maður ræðst ekki á einhvern sem maður óttast ekki, einhvern sem kallar ekki fram vanlíðan og ótta innra með manni. Einstaklingar ráðast á þá sem ógna eða trufla öryggiskennd þeirra. Ef óttinn væri ekki til staðar væri ofbeldið ekki til staðar. Það að óttast er ekki endilega óttinn við líkamlegan skaða. Ég held að það sé minnsti óttinn. Menn lemja aðra menn á veitingastöðum af því þeir óttast að þeir taki frá þeim konuna eða vinina eða virðinguna með einhvers konar háttarlagi. Fólk særir hvert annað af því það er hrætt við að vera eitt, hrætt við að missa og hrætt við að verða sært.

Ég veit það ekki... þetta er bara eitthvað rant...

Ég held allavegana að ef okkur tækist að minnka þetta stöðuga útflæði undarlegra staðalmynda kynjanna gætum við minnkað bæði andlegt og líkamlegt ofbeldi. Ef okkur tækist að fræða unglingana okkar snemma á ævinni um þá staðreynd að 95% einstaklinganna af gagnstæða kyninu séu bara meinleysisgrey með brothættar tilfinningar alveg eins og þau, þá myndum við sjá hrun í nauðgunum og öðrum tegundum kynferðisofbeldis. Kynferðisofbeldi á sér líka stað frá konum til karla, ekki má gleyma því, en það getur líka verið andlegs eðlis. Það er hægt að rústa manneskju án þess að leggja á hana fingur og margar konur mættu líta í eigin barm þegar þær úthúða karlmönnum og gera lítið úr þeim á ýmsa lund, hvort sem það er fyrir opnum vettvangi eða í einkalífinu. Þær gætu í fyllstu alvöru verið að beita nokkurs konar andlegu kynferðisofbeldi.
Bloggað af Hr. Svavar 9:52 AM
[ 0 ]

  Reynsluheimur Karlmanna...
Karlar: Hin einfalda vél. Konur hin stórkostlega kosmíska óræða dulúðarþoka.
Kyn og kynjafræðsla fyrir grunnskólabörn a-la sífellt styrktar staðalhugmyndir samtímans.

GRUNNHILDUR:Kæru grunnskólabörn.
Ég heiti Grunnhildur Fordóman, kristinfræðikennari og hér við hlið mér stendur íþrótta- og smíðakennari ykkar allra, hinn elskaði Bergur Drumbsen.
Við skulum hefja fyrirlesturinn á örstuttri yfirferð yfir sálar- og tilfinningalíf karla og skjótast síðan í örstutta allsherjaryfirferð yfir kynlíf og þarfir karlmanna á því sviðinu.

BERGUR: Jámm...

GRUNNHILDUR: Eins og ykkur kannski grunar hafa karlmenn einfalt tilfinningalíf. Ef mér leyfist að koma með dálitla samlíkingu okkur til auðveldunar: Bragðskyn mannsins samanstendur í raun af samspili tungunnar sem finnur fjögur einföld brögð og nefsins sem finnur 600 milljón blæbrigði lyktar, sem hefur alger áhrif á það hvernig matur bragðast. Það er þannig nefið sem sér um gervallt bragðskyn okkar.
Tilfinningalíf karlmanna er einfalt. Það er eins og tunga án nefs. Karlmenn hafa fjórar tilfinningar: Reiður, Svangur, Graður og Glaður. Það eru engin meiri blæbrigði. Karlmenn þurfa ekki meira, því þeir eru svo heimskir og einfaldir. Látið ykkur bara ekki dreyma um að upplifa eitthvað flóknara strákar. Þá færuð þið bara að flækja málin fyrir ykkur og jafnvel öðlast víðsýni. Það fer ekki karlmönnum. Eða hvað Bergur?

BERGUR: Neibb...

GRUNNHILDUR: Og nú yfir að "undraheimum" kynlífs karla, greyjanna... ohohohohí... Eins og við öll vitum eru karlmenn enn einfaldari þegar kemur að kynlífinu. Þeir eru með einn hnapp sem heitir Typpi. Fullnæging Karlmanna heitir sáðlát og kemur sjálfkrafa ef typpið er strokið upp og niður, hvort sem það er með hendi, munni, leggöngum eða jafnvel því sem allir karlmenn þrá öðru fremur, eins og við öll vitum, hinum forboðna endaþarmi konu. Ekkert fleira þarf að vita um karlinn, hann er einfaldlega ekki flóknari en þetta. Í guðanna bænum ekki fara að reyna að finna önnur "kynæsandi svæði" á karlmanni eða reyna að víkka eitthvað hugarheim hans eða flækja málin með því að leita að einhvers konar hærri fullnægingum en sáðlátinu. Það er eins og að reyna að kenna stein að syngja. Upphaf og endir alls í kynlífi hjá karlmanni felst í því að sprauta sæði út um typpið á sér. Ekki satt Bergur?

BERGUR: Jámm... Bara fáða já...

GRUNNHILDUR: En nú yfir að efninu sem við höfum allar beðið eftir. Áður en ég byrja að tala um undraveröld hinnar tilfinningaflóknu konu sem er marglit, kosmísk stjörnuþoka dulúðar og yndisþokka með svo ótrúlega margreytilegri og flókinni kynlífsþarfaflóru að enginn með Y-litning mun nokkurn tímann geta komið nálægt því að skilja hana eða uppfylla á nokkurn hátt og óendanlega litskrúðugan og fjölbreytilegan tilfinningaskalann verð ég að biðja alla sem eru með typpi að fara út, því þessari kennslustund er lokið fyrir þá. Strákar mínir, bara muna að þið eigið að strjúka á ykkur typpið og ekkert annað og ekki reyna að leita að neinu flóknu í ykkur sjálfum. Konur eru undarlegur leyndardómur og þið munuð aldrei vera annað en asnalegt drasl í augum þeirra, asnalegt drasl hverra leiði kostur er að enn sem komið er eruð þið eina uppspretta erfðaefnis til að frjóvga okkur greyin mín. Bless Bergur minn... Greyið...

BERGUR: Jámm... Bless...

Ég fékk ekki að sjá meira, enda er ég með Y-litning og þess vegna heimskur, einfaldur, grunnhygginn og tilfinningasnauður auk þess sem ánægja mín af kynlífi einskorðast við vöðvasamdrátt sem veldur sáðláti. Mér skildist þó af því litla sem ég hleraði af vinkonu minni, að það að fullnægja konu væri jafn erfitt og að snerta hið guðlega og karlmenn myndu aldrei ná því almennilega, nema fyrir hjálp einhvers konar guðlegrar náðar konu. En eins og allir vissu réðust karlmenn á allt með einhvers konar lurk að vopni og það væri sama sagan með kynlífið. Allt skal leyst með hamrinum, lurkinum, lóknum.

Árið 1930, fyrir kynlífsbyltinguna, var fullnæging kvenna þjóðsaga. Konur þekktu ekki líkama sinn eða tilfinningar og skilningur Karla var sá að það eina sem ætti að gera væri bara að pota í þær og búa til börn. Nú eru karlar staddir á svipuðum stað og konur 1930. Þeir þekkja illa tilfinningar sínar, hafa lítið sem ekkert verið hvattir til að kanna þær, eða líkama sinn hvað það varðar. Fáir þeirra þekkja til fullnæginga umfram hið einfalda sáðlát í sveittum faðmi. Fáir þeirra skilja almennilega muninn á að elskast og ríða. Karlmenn eru sviptir kynlífi og firrtir tilfinningum. Hvers vegna?
Og margar konur líta á karlkynið sem drumba, einfaldar tilfinningaverur, gangandi typpi. "Það er ekkert mál að fullnægja karlmanni, en konur eru nú miklu flóknari..." er setning sem ég hef heyrt 5.394 sinnum á síðustu 10 árum. Karlar eru hræddir við konur. Það er alltaf verið að gera lítið úr körlum, "þessum vel meinandi greyjum". Hundslíkingarnar eru um allt.

Það er talað um kvenfyrirlitningu, en hvað með Karlfyrirlitningu. Hvað er Sex in the city annað en risastór brandari um hvað karlar séu vitlausir og konur flóknar? Hvað er Friends annað? Raymond/Jim og hvað sem helst... Hvað er gervallur sjónvarpskúltúr vesturlanda annað en einhvers konar staðfestingar á heimsku karlmanna og flækjum kvenna? Og ekki fara að gera lítið úr þessu. Gaman þættir styrkja steríótýpur, eða hvað eru gamanþættir frá 1950 annað en karlremba andskotans? Jafnvel karllægir gamanþættir eins og Man Show styrkja heimska drumbinn enn í sessi.

Eru kynin komin í nákvæma andhverfu ástandsins 1930?
Mér sýnist kynlífsbyltingin hafa étið börnin sín. Konur eru frjálsar og æðislegar og karlar eru fastari en nokkru sinni fyrr, lokaðir inni í hlutverkakreddum sem samfélagið leggur sig í líma við að skorða.

Ég er ekkert bitur, ég er bara að velta þessu fyrir mér, skapa umræðu... Ég er líka orðinn dauðþreyttur á þessu eilífa niðurtali til karlmanna, sem vissulega er á stundum verðskuldað, en ég neita að trúa því að við séum frá náttúrunnar hendi eins og þessar lýsingar gefa til kynna, því þá hlýt ég að vera einhvers konar viðundur sjálfur. Þetta er félagslegt og félagslegum hlutum er hægt að breyta. Það pirrar mig líka að fjórum sinnum hef ég lent í því að kona hefur haldið að það að grípa í typpið á mér væri rétt leið til að koma á nánari kynnum við okkar fyrsta fund. Það segir eitthvað...

Karlar! Drullið ykkur til að berja af ykkur þessa staðalmynd heimsku og drumbsháttar og áttið ykkur á eigin tilfinningum og flóknu taugakerfum. Konur eiga engan einkarétt á tilfinningaflóru og flóknum kynlífsþörfum og þið þurfið að krefjast þess, bæði af þeim og ykkur sjálfum.
Bloggað af Hr. Svavar 9:29 PM
[ 0 ]

  10 ár frá snjóflóðunum
Í gær var ég á Flateyri við Önundarfjörð, þar sem ég fékk að njóta yndislegra samvista við gott fólk sem ég deili ólýsanlegri reynslu með.
Ég naut gestrisni ættfólks míns og átti yndislegar samræður við fjölda fólks.

Það voru tíu ár síðan pabbi dó og svo margir aðrir og við komum öll saman til að minnast þess. Þetta var falleg og látlaus stund, full af einlægni og samheldni. Ég söng eitt lag, titrandi eins og tárið á eilífðarsmáblóminu eina guðstilbiðjandi og feiga. Það var rosalega gott. Uppgjör.

Ég hef alltaf verið óttalega rótlaus manneskja. Utanveltu og eitthvað svo smár og umkomulaus. Mér hefur aldrei þótt ég tilheyra neins staðar, ekki eiga einhvern stað sem ég get komið og verið fullkomnlega velkominn. Kannski það sé bara eins og ég vil hafa það... Kannski vill maður bara vera flakkari. Ég öfunda samt fólk sem á svona stóra og þétta vinahópa sem hittast reglulega og gera eitthvað saman og eru alltaf eitthvað að dunda sér, farandi í veiði eða útilegur eða út á land í bústað eða hittast allir saman yfir bjór... vottever... Maður vildi óska sér að maður hefði þetta, en mér hefur engu að síður einhvern veginn alltaf tekist að ýta svoleiðis tækifærum frá mér.

Það er samt eins og snjóflóðið hafi samt brennt mig við Flateyri og gert mig að einum af þeim þótt ég hafi ekki gengið með þeim í grunnskóla og deili ekki æskuminningum með þeim. Ég býst við að ég deili nú ekki lengur æskuminningum með neinum nema elsku bróður mínum hvort eð er. Rótleysið er slíkt. En nú virðist ég eiga vísi að rótum í Önundarfirðinum og á Ísafirði. Fólkið tók manni opnum örmum og þetta var yndislegt. Kayakferð er plönuð í sumar. Það er gott að finna að maður á sér svona stað sem maður er velkominn.

Þetta var góð ferð og ég hlakka til að koma aftur og heimsækja fólkið. Siggi Björns er líka yndislegur maður og frábært að tala við hann um lífið og tilveruna. Hann skilur allan andskotann og hefur ótrúlegar sögur að segja. Svo er fólkið á Sólbakka algjört gull. Ég verð að fara að rækta tengslin við hina ýmsu Önfirðinga betur og hef hafið undirbúningsstarf að því. Hluti af því að verða betri manneskja býst ég við.

Ahhh... nóg blaðr í bili... Ótrúlega gott uppgjör við sjálfan mig og fortíðina að baki. Sjálfstraustið og sjálfsmatið í gríðargóðu lagi og bros á vör.
Fór upp í Hlíðaskóla fyrir 30 mínútum, fann dóttur mína og knúsaði hana. Það var ofboðslega gott. Hún var ánægð með að sjá pabba eftir sólarhrings aðskilnað. :)
Vinna eftir 3,5 klst. Urg...

Bestu Kveðjur,
Svavar
Bloggað af Hr. Svavar 12:17 PM
[ 0 ]

  Strákar!
Ég vil minna á þessa síðu sem góðir og meðvitaðir félagar mínir settu upp. Ég held með þeim og ég held með íslenskum konum.
Ég bið ykkur að senda mæðrum ykkar kærar kveðjur í tilefni dagsins í gær.
Bloggað af Hr. Svavar 1:32 PM
[ 0 ]

  Ferskt loft í morgunsárið...
Ahh... hvað það er gott að setjast í vinnuna og vera bara með góðan verkefnalista og sjö tíma til að vinna hann. mmm...
Ah hvað það er heitt hérna. Best að opna glugga...
En hvað er þetta, þegar ég opna gluggann kemur ekki ferska loftið sem ég bjóst við, heldur köld sígarettustybban úr reykhorninu úti sem fólkið á auglýsingadeildinni nýtir sér, jafnvel í kaldasta gaddinum...

Ahhh... Fríska sígarettustybban upp í óviðbúinn nebbann... mmm...

Það er á svona dögum sem ég vildi óska að ég væri ekki svona mikill vinur reykingafólks...

En nema hvað...
Ég verð lítið við næstu dagana, fer á morgun á Flateyri við Önundarfjörð þar sem ég verð viðstaddur minningarathöfn um snjóflóðin. Hlakka pínu til að hitta gamla kunningja og félaga og setjast niður yfir kaffibolla fyrir eða eftir athöfnina og ræða gamla tíma og nýja.

Svo koma kvöldvaktir andskotans. Alltaf gaman að þeim.
Ágætt samt að klippa törnina sundur með smá fríi.

Ég tók smá duglegheit og þreif til og lagaði til í íbúðinni í gær ásamt heimasætunni. Við vorum svakalega dugleg saman, lærðum, lásum, teiknuðum, æfðum okkur á fiðluna og elduðum fisk. Mmmm, hvað það er gaman að vera pabbi.

Síðan ég man eftir mér hefur Dagjbjört haft þann leiða en engu að síður ljúfa ávana að vakna kl. 02 á nóttunni og skríða upp í. Hvað sem maður hefur reynt, þá hefur það ekki gengið nógu vel að venja hana af því. Kannski af því að þetta er orðin ein af skilyrðingum míns eigin svefns...

Þessi elska er líka svo fljót að læra... "Við skulum ekki leggja okkur aftur pabbi, því þá verðum við svo syfjuð..." sagði hún í morgun. Ég lagði til að hún léki sér í smá stund á meðan pabbi tæki kríu eftir morgunmatarlögun, reddingar, tannburstun og ýmislegt smálegt auk erfiðrar og vansvefta nætur sökum undarlegs kodda og krankleika. Morgunkuldinn og Modest Mouse hresstu mig við á leiðinni í vinnuna eftir að ég sleppti henni í hjörðina í skólanum.

Ég þarf að manna mig upp í að mála það sem þarf að mála í þessari blessaðri íbúð, það þýðir ekki að standa bara og horfa á veggina og gólflistaplássin með vanþóknun...

Svo þarf ég að setja hún á svefnherbergishurðina og fleira vesen...
Urg...

Bestu Kveðjur,
Svavar
Bloggað af Hr. Svavar 10:18 AM
[ 0 ]

  Maðurinn sem "býr til peningana"
Algeng mýta er sú að peningamenn framleiði á einhvern hátt meir verðmæti en venjulegt vinnandi fólk.
Á dögunum sat einhver spákaupmaður úti í heimi og gaf út milljarða virði af skuldabréfum í íslensku krónunni af því að gengið er svo hagstætt.
Þessi gaur græddi örugglega einhverja dollara, en var hann að framleiða verðmæti? Er heimurinn betur staddur eftir þessa framkvæmd hans? Ég vil leyfa mér að efast um það og ég vil jafnvel leyfa mér að fullyrða að hún hafi framlengt slæma afkomu vissra fyrirtækja hér á Íslandi og haft neikvæð áhrif víða.

Og haldi menn að bankamenn séu upp á sitt einsdæmi að framleiða einhver ósköp af seðlum með því að færa til einhverjar tölur til og frá, má þá minna viðkomandi á að á bak við allar þessar tölur, t.d. sölu Símans og Landsbankans, standa þúsundir starfsfólks. Og ég býst ekki við að þetta starfsfólk hafi með sínum starfskröftum átt neinn þátt í verðmætaaukningunni, eða millistjórnendur, eða aðrir stjórnendur, eða jafnvel neytendur?

Peningar eru bara eins og hver önnur vara, og þó einhver gaur stýri mjólkurbúinu sem hundruð þúsundir lítra af mjólk flæða í gegnum á dag, þá þýðir það ekki að hann sé að framleiða allar þessar hundruð þúsundir lítra af mjólk. Hann er bara að meðhöndla þær. Vissulega hefur Mjólkurbússtjórin einhver virðisaukandi áhrif á mjólkina, en það gera líka starfsmenn mjólkurbúsins, heilbrigðiseftirlitið og fleiri. Það er venjulega frekar skekkt sýn sem veldur því að fólk fær svona geigvænlegar upphæðir borgaðar.

Ég endurtek mín fyrri orð. Það er ekkert merkilegra að vera bankastjóri/verðbréfasali/sjóðsstjóri en mjólkurbússtjóri. Maður er bara að höndla með verðmæti sem aðrir hafa framleitt. Vissulega er það þarft starf, en ekkert milljónir á mánuði starf.

Bestu kveðjur,
Svavar
Bloggað af Hr. Svavar 9:35 PM
[ 0 ]

  Svona dæmalaust hress... :D
Tók hressa pakkann á þetta í gær og hélt svona dæmalaust vel heppnaða melankólíutónleika á Rósenberg í gær. Fullt af fólki og bara eitt borð sem var með eitthvað rosalegt skvaldur.
Svo var hlaupið yfir á Þjóðleikhúskjallara og trallað fyrir Tíbetbúa, tralla la la lala. Lagið okkar var æft aðeins fyrir framan lifandi áhorfendur, en ekki "flutt opinberlega".
Mikið stuð s.s.

Og svona for the Record, þá veit ég ekki alveg hvert Magga er að fara í nýjasta pistli sínum um Kastljósstúlkurnar. Eyrún Magnúsdóttir, vinkona mín og kollegi fyrrverandi héðan af Mogganum, er ein sú klárasta og ákveðnasta kona sem ég þekki. Ég virði hana og lít upp til hennar sem blaðakonu og skörungs, enda hefur hún margoft sýnt á sér óvæntar hliðar m.a. með tungumálakunnáttu og þekkingu á ólíkustu málefnum.
Ef Eyrún Magnúsdóttir er eitthvað punktur.is dæmi, þá veit ég ekki hvað hún Magga vill út úr sjónvarpskonum. Getur verið að þarna lumi hún á fordómum gagnvart kynsystrum sínum sem vill svo til að eru ljóshærðar?

Og í tengdu máli. Hvers vegna þessir fordómar gegn konum sem vilja vinna "hin hefðbundnu kvennastörf" allt í einu? Ég hef undanfarið orðið var við undarlega orðræðu í samfélaginu, þar sem einhvern veginn er gengið að því vísu að ef kona vill ekki verða bankastjóri eða sjóðsstjóri eða sækist ekki eftir einhvers konar valdastöðu í samfélaginu hljóti hún að vera veik og metnaðarlaus og eitthvað "punktur.is". Hvað er að því að vilja kenna eða vinna við umönnun? Það eina sem er að því er að fólk er að fara inn í góð störf sem valdafólk í samfélaginu og þar á meðal þingkonur og konur í sveitarstjórnum (borgarstjórn), jafnt frá vinstri og hægri, hafa tekið þátt í að níða niður með því að halda laununum við sultarmörkin. Það er líka ástæðan fyrir því að karlar sækja ekki í þessi störf, sbr. nýlega færslu Más.

Launin sem fást fyrir starf eru bein ávísun á það gildi sem samfélagið gefur því. Þetta er staðreynd sem fólk þarf að sætta sig við.
Peningarúllarar eru einfaldlega mikilvægara og merkilegra fólk en leikskólakennarar, eða svo finnst greinilega þeim sem semja reglurnar.

Mér finnst ótrúlegt að menn réttlæti það að borga víxlurunum mikla peninga bara af því þeir eru að vinna með peninga og láta þá vaxa. Það dettur engum heilvita manni í hug að borga leikskólakennurum í börnum af því þær eru svo góðar að láta þau vaxa, eða skógræktarmönnum í trjám. Ég yrði brjálaður ef mér væru boðin laun í Moggum.
Peningar eru bara enn ein varan sem fólk er að díla með. Og ég held að fólk sé ekki að átta sig á abstrakt gildi þeirra. Gaurinn sem tekur milljarð og breytir þeim í tvo er ekki að vinna nein kraftaverk. Hann er að framkvæma nákvæmlega jafn mikla og merkilega verðmætasköpun og Marsibil leikskólakennari, sem hjálpaði fjórum börnum að læra alla litina. Vegna þess að þessir peningar eru engin absólút stærð, þetta eru bara veltur.

Niður með þessa helvítis peningadýrkun. Niður með menn sem semja reglurnar sjálfir og hagkvæmar sjálfum sér. Niður með stjórnmálamenn sem styðja við úreltar hugmyndir um verðmæti og gildi starfa.

Bestu Kveðjur,
Svavar
Bloggað af Hr. Svavar 11:10 AM
[ 0 ]

  Klukkaður aftur...
Jæja... ég er nú farinn að fá hálfpartinn leið á þessu klukki, en af því það var Hjalti sem klukkaði mig, þá skal ég viðurkenna fimm hluti.


1: Ég kann ekki neitt að gera svona hluti í höndunum eins og að sparsla, laga hluti á heimilinu, smíða, mála og svoleiðis. Þess vegna sit ég núna á kvöldin og horfi á það sem þarf að laga í íbúðinni minni og klóra mér í hausnum. Mig vantar ennþá svona örtrefjamoppu, það er hlutur sem ég kann að nota.

2: Ég hef verið að prófa sjálfsdáleiðslu undanfarið, sem hægt er að fá á www.hypnosisdownloads.com. Hún svínvirkar á lofthræðslu og ýmislegt fleira sem er að mér... :D

3: Ég elska að uppgötva nýja tónlist, en mér leiðist tilgerðarleg skrúðgarðyrkjutónlist meir en nokkuð annað. Væl, gubb og ofpródúksjónir fara gríðarlega í taugarnar á mér.

4: Ég var að fá mér Ipod. Það er það besta síðan niðursneytt brauð.

5: Ég hélt alltaf að ég væri rosalega opinn náungi... Svo kom það í ljós að ég er eiginlega hryllilega lokaður þegar kemur að stóru spurningunum og því að kynnast fólki betur. Ég er að reyna að opna mig og hleypa fólki nálægt mér þessa dagana. Verið samt þolinmóð, Djísuss, hvað haldiði að ég sé!?!?!? Fokk! Ég þekki sjálfan mig eiginlega ekki neitt!

Ég klukka ekki neinn, ég vil að þessu fari að ljúka!!!

Bestu kveðjur,
Svabbi
Bloggað af Hr. Svavar 7:08 PM
[ 0 ]

  Sigurvegarar jei! :D
Við Hraun! menn mættum á Gaukinn á laugardagskvöldið með lagið Komdu í farteskinu. Á Gauknum var lagakeppni umboðsskrifstofunnar Gigg.is og þrettán sveitir mættar til leiks með mússíkina sína. Hér var eiginlega um að ræða n.k. for-forkeppni Eurovision sem Dassi á Gigg.is var að halda. Vinningslagið verður s.s. skráð sem sérlegur fánaberi Gigg.is í forkeppni Evróvisjón hjá Rúv.

Gaman að því.

Nema hvað, við komum, sáum, fórum úr að ofan og sigruðum keppnina, júhú!!!
Lagið Komdu er hættulega smitandi og þið fáið að heyra það bráðum...
Það nægir að segja að lagið er fyrsta hamingjusama lagið sem ég hef samið í mörg ár. :D

Jæja skonsur, ég er farinn í hressan göngutúr og þarf að skrifa dálítið mikið fyrir mbl. þó ég eigi frí.

dúrílúúú...
Bæ í bili,
Svabbi sæti og alveg að losna við hóstann.
Bloggað af Hr. Svavar 12:06 PM
[ 0 ]

  Ah... bara svona til viðbótar...
Þá er diskurinn Sjö einmana kassagítarlög um eymd og endurreisn kominn út og fæst hann í öllum betri risíbúðum í Barmahlíð 37.
Ég er með einhver 20 eintök brennd núna... Kosta 1.000 kall stykkið ef einhvern langar í. :D En þið eruð öll steluþjófar svo það er allt í lagi :D
Á diskinum eru:
1: Your love was death to me
2: Clementine í einmana kassagítarútgáfu
3: Goodbye my lovely
4: Dansa (í örlítið betra sándi en í útvarpinu)
5: Ástarsaga úr fjöllunum
6: Call off your Cavalry
7: Kysstu tímaglasið - Einn með kassagítar.

S.s. húrra :D
Bestu Kveðjur,
Svabbi
Bloggað af Hr. Svavar 3:17 PM
[ 0 ]

  Kvefdjöfull og brjálaða löggan...
Er búinn að vera lasinn í þrjár og hálfa viku núna... kvefaður og stíflaður, vanfær um öll stórvirki... Gaman að því... Hef ekki getað verið veikur í vinnunni sökum manneklu... Hér á innlendu hringja menn sig ekki inn veika ódauðir.

Var ég búinn að segja ykkur í hverju við Hjalti lentum á leiðinni
vestur?
Þegar við vorum að koma í Borgarnes, með bílinn fullan af græjum og góðu skapi, flaggar löggan okkur niður í eitthvað reglulegt tékk...
Ég stíg út úr bílnum eins og mér finnst kurteist að gera svo löggan sé ekki að bogra inn um gluggann og hafi mig bara allan úti. Fer að róta í töskunni minni eftir ökuskírteininu... 11 ára gömlu og búið að lenda 5 sinnum í þvottavél...
Þurri röddu spurði lögreglukonan: "Hvert eruð þið að fara?"
Ég svaraði sem satt var að við ætluðum að þruma Þorskafjarðarheiðina á Ísafjörð að spila.
"Hefurðu lent í einhverjum fíkniefnamálum?"
Ég varð hvumsa... "öööö... nei... ég held ekki nei..."
"Ertu með einhver fíkniefni í bílnum?"
Ég sagði sem satt var, ekki nema sykur og kaffi.

Konan tók upp gemsa og fór að hringja inn kennitöluna mína og biðja um glæpasögu mína á málaskrá. Langur listi þar... Um leið sneri hún sér að Hjalta og heimtaði af honum skilríki. Þuldi svo upp kennitöluna hans og heimtaði málaskrá hans líka. (Má ekki bjóða þér dóberman eða sjefferhund með þessu lögregluríkisattitjúdi fröken?)
Hvorugur okkar átti sér glæpasögu og það var auðséð að lögreglukonan var óánægð og fúl að þessir hippalegu tónlistarmenn væru flekklausir með öllu, hvað varðaði glæpi og refsingar. Hana langaði greinilega að draga fram latexhanskann og sleipiefnið eða a.m.k. að berja okkur ofan í jörðina með kylfunni sinni...

En hún lét sér nægja að hnussa eitthvað and-semítískt um Saabinn minn...

Við kvöddum lögguna brosandi og keyrðum í burtu með furðusvip, þakkandi okkar sæla að afturendar okkar voru enn óspilltir.

Og ég spyr... Hvað ef við hefðum átt málaskrá úr æsku? Hefði hún bara farið að róta í bílnum og vesen? Hefði hún rústað gigginu fyrir vestan bara til að athuga hvort mögulega fyndist "lítilræði af kannabisefnum" í bílnum? Sorrí fröken við erum ekki að dópa, það ætti að vera augljóst á því að við vorum með hnetur og rúsínur og kaffi.

Bjánalegt.

Eva sagði mér, þegar ég hitti hana í Borgarnesi, að þessi kona hefði verið í Blönduósslöggunni og gengið undir viðurnefninu Grimmhildur Grámann...
Bloggað af Hr. Svavar 2:29 PM
[ 0 ]

  Ótrúleg helgi á Ísafirði
Ahhh... kominn aftur heim eftir brilljant ferð á Ísafjörð.
Á meðan aðrir hljómsveitarmeðlimir flugu með Fokkervél til Ísafjarðar gerðum við Hjalti það karlmannlega og keyrðum. Og við keyrðum ekki bara, heldur keyrðum við Þorskafjarðarheiðina! :D YEAH!
Föstudagskvöldið var ágætt á Krúsinni... Pínulítið erfitt, en á móti kom að okkur var boðið í partý eftir giggið... Fyrsta skipti á ferlinum sem það gerist held ég... :D Og ég var gaykenndur, sem er allt í lagi, en því miður varð ég að bregðast væntingum í þetta skiptið... Hver veit nema skápurinn minn sé bara svo stór að ég hafi hingað til haldið að hann væri heimurinn :D

Kvefaður Svabbinn eyðilagði samt raddböndin á föstudagskvöldið og þurfti að eyða öllum laugardeginum í að reyna að koma þeim í lag með ýmsum bellibrögðum... Sitjandi með Hjalta á Langa Manga, drekkandi te og brennandi diska. (Sjö einmana Kassagítarlög um eymd og endurreisn. Til sölu í öllum betri íbúðum Svavars og á öllum betri tónleikum á aðeins þúsund krónur...)

Fokk hvað það var erfitt að koma raddböndunum í lag, en þau voru svona 70% starfhæf þegar við hófum tónleika okkar á Langa Manga kl. 21.30.
Þeir tónleikar stóðu u.þ.þ tveimur klukkutímum lengur en við ætluðum :D Það var rosalega gaman og allir í góðu stuði. Ísfirðingar virtust alveg vera að digga frumsamda efnið vel. Svo keyptu þeir alla diskana sem ég brenndi :D weee!

Kl. 00.30 var síðan rokið niður á Krús, Rótað aftur upp helstu græjum og bara talið í. Þar var spilað fyrir fullu og hressu húsi til kl. 03.30 og gríííðarlegt fjör á mannskapnum... Raddböndunum endanlega stútað og nú er ég þegjandi hás :D (Þegjandi, aldrei þessu vant)

Við Hjalti keyrðum svo til baka eftir gott sunnudags chill session á Langa Manga þar sem við lékum á alls oddi og drukkum kaffi og borðuðum samlokur. mmm... :)

Og nú sit ég hér heima... og mér líður ofboðslega vel :D


Jæja... vinnudagur á morgun, sjáumst elskurnar.
Bestu Kveðjur,
Svabbi ljúflingur
Bloggað af Hr. Svavar 1:31 AM
[ 0 ]

  Úff...
Pínulítið krumpaður þessa dagana...
Innri djöflarnir fóru ekki eins langt og ég hélt. Komnir aftur, malandi, murrandi og meiðandi, nagandi, nöldrandi og nístandi...

Tek upp sveðjuna mína og hegg í þá. Hana!
Hananú!!!

Þetta hlýtur að hafast á endanum. Ekki geta þeir ofsótt mig endalaust. Það væri ömurleg tilvera...

Hundskist út og haldið ykkur þar andlegu afætur!

Holdsveiki hugans í gangi hérna...

Hey, hvað kalliði trúlausan Trúbador???

BADOR!!! HAHAHAHAHAHAHAHA!!!

HAHAHAHAHA!!!

HAHAHA!
HA HA!

Ha ha...
haa...
aaaa...
ahhh...

laddídaaa...

Og svo er það bara Ísafjörður um helgina ha? Svona déskoti hresst!
Bestu kveðjur,
Svavar
Bloggað af Hr. Svavar 11:02 AM
[ 0 ]

  barnafaraldur...
Hér sit ég í kringlunni og fimm mömmur sitja kringum borð, ungar, allar með sex mánaða gömlu skonsurnar sínar... Það er eins og þetta sé hópur vinkvenna sem hefur lagt á ráðin um að eignast allar börn á sama tíma... Svona Slumberparty gone horribly wrong... "Hey, greiðum á okkur hárið, Hey, förum í sannleikann eða kontor, hey, förum allar af pillunni og mökumst með kærustum okkar á sama tíma og sjáum hvað gerist!!!"

Og nú er sú sjötta mætt á svæðið! Hvað er að gerast!!!
Þessu fjölgar eins og bakteríum í petriskál!

Alheimssamsæri ungra mæðra!

Annars er ég á leiðinni í vinnuna eftir tvo tíma... gallhress...

Fékk afskaplega lítið útborgað... fjandakornið!

Veit ekki hvernig ég á að komast gegnum mánuðinn... urgh!!!
Kannski maður reyni að hözla sér einhver trúbadoragigg með þennan nýfengna titil... :) Kannski er eitthvað upp úr því að hafa...
Vona það... Látum hözlið hefjast...

Í öðrum fréttum, ég er búinn að læra á þvottavélina mína, held ég, og ég er búinn að þvo alveg sex þvotta frá því ég flutti inn... Þetta er svona Zen reynsla... :D

Bestu Kveðjur,
Svavar sæti
Bloggað af Hr. Svavar 1:49 PM
[ 0 ]

  Yndislega íbúðin mín...
48 fermetrar af yndisleika...
Ég er að vísu búinn að vera með 38 stiga hita síðustu dagana, svo það hefur lítið gengið að vera flottur íbúðareigandi... ég er bara búinn að liggja og vinna mestpartinn...

Íbúðin er samt alveg frábær og ég verð að fara að bjóða fólki í heimsókn... er svona að koma mér fyrir... voða gott...

er annars bara lasinn í vinnunni...

rosalega lasinn...

úff...
hausverkur og fullar ennisholur... hóstandi upp slími... úje...

góður áðí...

Bestu Kveðjur,
Svabbi sæti

p.s.
Hey já og takk fyrir heilsuna í gær Geimveira... fyrirgefðu hvað ég var úldinn... Það er svona að mæta lasinn á svæðið... enda var ég örfljótur heim að sofa í hausinn á mér...
Bloggað af Hr. Svavar 5:36 PM
[ 0 ]