English

T F 3 K X
Amatör radíó - Kristinn Andersen


TF3KX
TF3KX - aðalsíða

Annað

Nýtt efni:

Sambönd frá 1. okt. 2004 gilda fyrir TF-TF viðurkenningarnar 29. sept. 2004
Námskeið fyrir verðandi radíóamatöra hefjast 6. október 28. sept. 2004

Hvað er amatör radíó?

Amatör radíó er alþjóðlegt heiti yfir það áhugamál sem er að stunda þráðlaus fjarskipti, gera tilraunir í fjarskiptatækni og búa til eigin tækjabúnað til fjarskipta.

Radíóamatörar hafa leyfi til að nota fjölmörg tíðnisvið til fjarskipta, verulegt afl - um og yfir 1000W, og leyfi til að búa til eigin fjarskiptatæki án þess að þau séu sérstaklega prófuð eða vottuð.

Til þess að gerast radíóamatör þarf að standast próf fjarskiptayfirvalda viðkomandi lands í tækni og reglugerðum sem snúa að fjarskiptum radíóamatöra.



Stöðvar sem núna eru að senda á tíðnisviðum radíóamatöra

Ferill minn sem radíóamatör

Ég tók fyrst amatörapróf til svonefnds A-leyfis hjá
Pósti & síma vorið 1975, þegar ég var á fyrsta ári í Menntaskólanum í Reykjavík, og leyfi mitt fyrir
kallmerkinu TF3KX var gefið út 27. maí, 1975.

Fyrstu tækin mín voru kristalstýrður Heathkit DX60B sendir og Lafayette móttakari og loftnetið var "W3DZZ dípóll", strengdur frá húsi foreldra minna á Sólvallagötunni, í vesturbæ Reykjavíkur, yfir í næsta hús. Síðar smíðaði ég Heathkit HW101 sendiviðtæki, sem að miklu leyti byggði á lampatækninni, sem þá var enn talsvert notuð í fjarskiptatækjum. Á menntaskólaárunum var ég talsvert virkur í amatörafjarskiptum, en þau lögðust að mestu af meðan ég stundaði verkfræðinám við Háskóla Íslands.



Kristinn Andersen, TF3KX

Meðan ég var við framhaldsnám í Bandaríkjunum varð ég mér úti um Kenwood TS440S sendiviðtæki, árið 1989, og fór aftur "í loftið" sem W4/TF3KX en tók svo "Extra class" amatörapróf í Tennessee, þar sem ég bjó, og fékk kallmerkið AB4ST. Auk mors-fjarskipta stundaði ég talsvert fjarrita-fjarskipti ("Radioteletype" eða RTTY) og AMTOR-fjarskipti, sem var vinsæl aðferð til gagnafjarskipta þá.

Ég hef að mestu haldið áfram að sinna þessu áhugamáli í einhverri mynd síðan ég flutti aftur heim til Íslands, í árslok 1992. Amatör radíó er áhugamál sem er í sífelldri þróun og tekur á sig ýmsar myndir. Um hverja helgi er haldin keppni í einhverri mynd, hönnun og smíði loftneta og tækja eru óþrjótandi viðfangsefni eftir því sem tækninni fleygir fram.

Stundum er spurt hvort amatör radíó eigi framtíð fyrir sér, þegar síma- og tölvusamskipti eru orðin á hvers manns færi. Á því er ekki vafi, enda snýst amatör radíó ekki nema að litlu leyti um að halda uppi samræðum sem slíkum. Ánægjan er ekki sízt fólgin í að fást við þá tækni sem sendir radíóbylgjur til annarra landa og nema aftur sendingar sem berast utan úr himinhvolfinu og lúta duttlungum norðurljósabeltisins, sólarvinda og annarra nátturufyrirbæra sem reyndir amatörar þekkja þegar hlustað er á mótteknu merkin.

Hliðstætt mætti spyrja hvort laxveiði leggist ekki af, eftir að lax er orðinn tiltölulega ódýr neyzluvara í stórmörkuðunum. Laxveiði snýst þó aðeins að litlu leyti um að afla sér fæðu, en fremur um þá ánægju sem fylgir því að sitja fyrir laxinum úti í náttúrunni og landa loks fiskinum af eigin rammleik. Þessi sama tilfinning fylgir því að ná fjarskiptum við erfið skilyrði, yfir langa leið og oft með ófullkomnum búnaði, óháð fjarskiptakerfi símans eða netsins.

Lífið fyrir utan amatör radíó

Ég starfa hjá Marel hf., sem þróar og framleiðir hátæknibúnað fyrir matvælavinnslur víðs vegar í heiminum, en þar hef ég umsjón með rannsóknum og tækniþróun. Eiginkona mín og ég búum, ásamt sonum okkar tveimur, tveimur persaköttum, hamstri og þremur gullfiskum, í Hafnarfirði. Þar unum við hag okkar vel og þegar færi gefst gríp ég í morslykilinn uppi á háalofti... og tíminn tekst á flug.