Byggðasafn Húnvetninga
|
|
|
Á döfinni
|
Um langan aldur voru Kúvíkur í Reykjarfirði á Ströndum eini verslunarstaður Strandamanna. Á einokunartímabilinu voru ekki aðrir verslunarstaðir við allan Húnaflóa en Kúvíkur og Höfðakaupstaður á Skaga. Voru þessir staðir oftast leigðir saman einum kaupmanni. Fámennar sveitir lágu að Kúvíkum og ekki eftir miklu að slægjast fyrir kaupmanninn. Ef hart var í ári eða erfitt um siglingar vegna veðurs eða íss gat því liðið langur tími milli þess að kaupmaður kæmi að Kúvíkum. En eftir að einokunarversluninni var aflétt árið 1787 komst á föst verslun í Kúvíkum með búsetu kaupmanns eða verslunarstjóra, sem kallaðist faktor á þessum árum.
Kúvíknanafnið hafði ekki góðan orðstír og Jón Salómonsen sem var verslunarstjóri í Kúvíkum frá 1820 tók að kenna verslunina við Reykjarfjörð og var hún betur þekkt undir því nafni. Um óvinsældir Kúvíkurnafnsins vitnar gamall húsgangur.
Næstur á eftir Salómonsen var verslunarstjóri í Kúvíkum Þórarinn Thorarensen og eftir hann Jakob sonur hans, afi Jakobs skálds Thorarensen. Árið 1906 var kaupmaður í Kúvíkum Carl Friðrik Jensen. Kona hans var Sigríður Pétursdóttir frá Húsavík við Skjálfanda. Kjördóttir þeirra var Ína Sigvaldadóttir Jensen. Þá voru um skeið tvær verslanir í Kúvíkum, Friðriks og Jakobs Thorarensens. Jakob dó árið 1911 og þá lagðist hans verslun niður. Friðrik Jensen kaupmaður lést í Djúpuvík árið 1948 og þar með féll í valinn síðasti kaupmaður þessa forna verslunarstaðar á Ströndum. Á safninu að Reykjum gefur að líta marga góða gripi sem voru í eigu þeirra Jensenhjóna. Ína Jensen, dóttir kaupmannshjónana í Kúvíkum gaf húsgögn og muni foreldra sinna til safnsins.
Meðal þessara muna eru borð og stólar sem Carl Friðrik Jensen keypti á fornsölu í Kaupmannahöfn árið 1908 og silfurborðbúnaður sem þau hjónin fengu í brúðkaupsgjöf frá Matthíasi Jochumssyni. Helstu
heimildir:
|
|
|
|
Byggðasafn
Húnvetninga og Strandamanna |
|
