Byggðasafn Húnvetninga og Strandamanna - Reykjum í Hrútafirði -

Nýjustu fréttir Á döfinni Hákarlaveiða- sýning Byggðasafns- sýning Myndir Saga safnsins Safnstarfið Merkar minjar Greinar Aðalsíða

Okaker frá Svínavatni Árið 1965 tók Kristján Eldjárn, þáverandi þjóðminjavörður, ásamt fleirum ofan gamla og merka stofu að Svínavatni í Svínavatnshreppi í Austur-Húnavatnssýslu, er síðan var sett upp í Byggðasafni Húnvetninga og Strandamanna á Reykjum í Hrútafirði. Kristján veitti þá athygli sérstæðu, ferköntuðu stafaíláti í gamla Svínavatnsbænum og fékk það einnig til safnsins. Ekki fór á milli mála um það að hér var komið svonefnt okaker eða stokkaker, einstæður minjagripur á íslensku minjasafni til þessa dags og mikið happ að því skyldi forðast frá glötun. Svo skrifar hinn mæti maður Þórður Tómasson í grein sinni „Okaker, stokkaker“ sem birtist í Árbók hins íslenska Fornleifafélags árið 1991. Eins og Þórður segir í greininni þá munu slík ker hafa þekkst um allt land og verið víða í notkun allt fram á 20 öldina.  Hið hefðbundna form slíkra kera er „ferkanntað form og efnismiklir tréstokkar eða okar, með samsetningum á hornum í gjarðastað og af þeim eru heiti þessa stafakers leidd.“ Okakerið frá Svínavatni er með tveimur tréböndum, að ofan og neðanverðu, en áður hafa þau verið þrjú. Kerið er 78,5 cm á hæð og hæð frá botni er 75 cm. Utanmál þess við op er 96,5 x 87,7 cm. Ummál stokka eða oka er 6 x 3,7 cm. Þeir ná um 6-8 cm út frá kerinu á hornum. Trétittir eru til festinga á hornum. Stafir eru blindingaðir saman. Þverokar eru neðan á botni. Ekkert lok fylgdi kerinu til safnsins.  Byggt að mestu á grein Þórðar Tómassonar: Okaker stokkaker í Ársriti Fornleifafélags Íslands 1991. - Merkar minjar -

Strandasýsla Húnaþing vestra Austur- Húnavatnssýsla

Byggðasafn Húnvetninga og Strandamanna Sími: 451-0040 og 863-4287 ¤ Netfang: byggdasafn@emax.is © 2001 Vefsíðugerð: Sögusmiðjan ¤ Umsjón: Byggðasafnið að Reykjum