Bland í poka
Fastur í þröngri gjá tilfinninga minna,
vellíðan og köfnunar tilfinning í bland.
Einnig á sígrænu engi sem öngvan enda tekur,
einn og í faðmi fjölskyldu og ástvina .
Flýg sem fugl um heiðskýran himininn,
samtími marfló kramin undir stórum steini.
Get allt sem mögulegt og ómögulegt er,
og get ekki neitt múlbundinn í viðjum vanans.
Já ástin er flókin og einföld,auðveld og erfið,
en án hennar er lífið dauði ,
með henni er jafnvel dauðinn líf.
Án ástar er lífið ekki lífsins virði.
Sigkrist ´10