Sýndarmennska Kóreubúa / Voffvoff

Heija, ég verð nú að pósta allavega einu sinni í þessari ferð.

Mér hefur alltaf fundist heimamenn hérna vera uppteknir af heilsu og hollu matarræði án þess að það sé eitthvað alvöru á bak við það, dæmi: fólk hugsar mikið um það sem það setur ofan í sig en fær sér svo tvær sígarettur í eftirrétt.

Nema hvað, um daginn voru frekar mikilvægar prófanir á kerfinu hjá okkur sem við stóðumst að sjálfsgögðu með prýði. Til að halda upp á árangurinn bauð yfirmaðurinn á staðnum okkur út í mat og fyrir valinu varð hundur. Já, hér í Kóreu er hægt að borða hund á þartilgerðum veitingahúsum, þeir meira að segja rækta sérstaka tegund til manneldis sem ekki er hægt að fá sem gæludýr.

Ókei, ég hugsaði sem svo að ég hefði nú verið á sjó og farið í Smuguna, kyngt ælu og gæti nú víst étið hund.

En þegar á hólminn var komið og fyrsti bitinn kominn í munninn, þá var nú heldur annað uppi á teningunum. Ég gat bara ómögulega tuggið þetta og þurfti með herkjum að kyngja þessu. Þetta voru nota bene eingöngu sálfræðileg viðbrögð hjá mér, ekki að kjötið væri svona viðbjóðslegt.

Heimamenn halda því hins vegar fram að hundakjöt sé það besta sem hægt sé að fá fyrir heilsu og útlit. Fólk var að hafa áhyggjur af því að við gætum ekki sofið í margar nætur á eftir, það væri svo mikill kraftur í þessu. Svo mæti ég í vinnu morguninn eftir, og túlkurinn okkar hrósar mér mikið fyrir hvað húðin mín sé fallegri eftir máltíðina og ég geisli allur. Það hefur verið eitthvað mjög gott í þessum eina bita sem ég náði að setja niður...

Sumsé, hundur verður ekki framar á matseðlinum hjá mér, ekki af því hann er vondur á bragðið, heldur af því hann er of vingjarnlegur til augnanna ;)

-Búðaferðir-
Ég fór með bæði börnin í búðaferð í dag. Fyrst fórum við Sindri og hann er auðvitað snillingur. Hann byrjaði á að tæma baukinn sinn og taldi svo samviskusamlega hverja krónu því hann ætlaði að kaup gjöf handa systur sinni fyrir sína eigin peninga. Hann var búinn að fá Örnu til að krossa "X " í leikfangabækling við allt sem hana langaði í svo hann hefði einhverjar hugmyndir. Við fórum svo í Toys'r Us og eyddum góðum klukkutíma þar inni því hann var að spá og spekúlera. Að lokum tók hann ákvörðun og við versluðum gjöfina. Að því loknu spurði ég hann hvort hann væri þá komin með allar gjafir fyrir jólin en hann svaraði: "nei, ég á eftir að kaupa handa pabba". Eins og síðustu ár bjóst ég við sameiginlegri gjöf frá honum til foreldra sinna sem hann föndraði í skólanum en hann sagðist hafa merkt þá gjöf bara til mín. Hann væri sko að hugsa um að kaupa sparibuxur á pabba í jólagjöf; "Svona svartar með gráum röndum og tölum efst"...

Arna skrapp svo með mér í Debenhams og hún verður eins og lítil fertug kelling þar inni. Svona talar Arna í Debenhams: "Ó, mamma- sjáðu hvað þetta er krúttlegt". "Þetta passar örugglega á Sunnu krútt". "Æ, ég fann þetta hjá hinum krúttlegu skónum- finnst þér þetta ekki fallegt mamma"? Hún tekur sko fullan þátt í að versla og hefur skoðun á bókstaflega öllu :)